tag:blogger.com,1999:blog-25002613855757683222011-09-08T09:44:23.098+03:00Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.comBlogger551100tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-58468942872391864492011-09-07T16:55:00.010+03:002011-09-07T18:12:09.151+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-Pqq80YP-KJU/TmeJaQh7XhI/AAAAAAAAASY/cdWzkotB_2s/s1600/bestfriends.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Pqq80YP-KJU/TmeJaQh7XhI/AAAAAAAAASY/cdWzkotB_2s/s400/bestfriends.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649635341766450706" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Pqq80YP-KJU/TmeJaQh7XhI/AAAAAAAAASY/cdWzkotB_2s/s1600/bestfriends.jpg"><br /></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Στη ζωή γνωρίζουμε πολλούς ανθρώπους κι αυτό μας δίνει πολλές ευκαιρίες για να κάνουμε φιλίες. Πόσο εύκολο είναι όμως να βρεις τους κατάλληλους ανθρώπους για να ταιριάξεις και σιγά-σιγά να εμπιστευτείς; Και να είναι αυτοί εκεί για σένα στις χαρές και στις λύπες; Στο πλάι σου, πάντα;</span> <span style="font-family:verdana;">Μια δυνατή φιλία λένε αντέχει στο χρόνο, ο οποίος θα φέρει αλλαγές όχι μόνο σε γνώμες και συνήθειες, αλλά και στην καθημερινότητα του καθενός. Έχοντας γνωρίσει δεκάδες ανθρώπους, άλλους συμπαθείς κι άλλους εκκεντρικούς, είμαι σε θέση νομίζω πια να λέω πως είμαι κοινωνικό άτομο. Κοινωνικό άτομο σημαίνει να έχεις τις νέες γνωριμίες σαν κάτι εύκολο και ευχάριστο, να μην τρομάζεις στην ιδέα πως θα συναντηθείς με έναν άγνωστο και θα πρέπει να συζητήσεις μαζί του χωρίς να γνωρίζεις από πριν ποια είναι τα ενδιαφέροντά του. Αυτό όμως δε συνεπάγεται πως θα γίνεις φίλος με κάθε καινούρια γνωριμία. Ειλικρινά όμως, πόσους φίλους χρειαζόμαστε;</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Κάποιοι λένε πως οι καλοί φίλοι συνήθως μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Δε θα διαφωνήσω, απλά μερικές φορές υπάρχει σύγχιση ως προς το ποιος είναι ο καλός φίλος και τι περιμένουμε από αυτόν. Προσωπικά είχα πάντα ανθρώπους γύρω μου, αλλά λίγους πραγματικά κοντά μου. Με τους περισσότερους μπορούσα άνετα να βγω για καφέ, να συζητήσω, να γελάσω και να διασκεδάσω. Είναι άτομα που χαίρομαι να συναντώ και να αράζω που λέμε μία στο τόσο. Με αυτούς που ήμουν πιο κοντά, ήθελα να έχω άλλου επιπέδου σχέση. Να μπορώ να τους παίρνω τηλέφωνο και να ανοίγω την καρδιά μου, να με συμβουλεύουν σε κάθε βήμα της ζωής μου, να μου μιλάνε ειλικρινά για κάτι κακό πάνω μου ή κάτι που έκανα και τους ενόχλησε. Να είναι πάντα ζεστή η αγκαλιά τους, ακόμα κι αν έχουμε να βρεθούμε ένα μήνα ή να μιλήσουμε 2 βδομάδες, λόγω υποχρεώσεων. Να μην παρεξηγούμαστε με το παραμικρό και να δείχνουμε κατανόηση... Ακόμα κι αν μας χωρίζει απόσταση χιλιομέτρων, να με αγαπούν και να το νιώθω!</span><br /><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pMiuGt-DTXM/TmeJWR6IfPI/AAAAAAAAASQ/dvvyPj_ld2g/s1600/best-friends-boys-cute3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-pMiuGt-DTXM/TmeJWR6IfPI/AAAAAAAAASQ/dvvyPj_ld2g/s400/best-friends-boys-cute3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649635273416932594" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Προς τι όλα αυτά θα μου πείτε...<br />Σε 17 μέρες θα παντρευτώ και αναρωτιέμαι τελικά πόσοι είναι αυτοί που θα έκαναν ό,τι εγώ γι' αυτούς, με αφορμή ένα τέτοιο σημαντικό γέγονος. Αν με ρωτήσετε θα σας πω πως όποιος με καλούσε στο γάμο του, θα έτρεχα να παρευρεθώ, όπου κι αν ήταν αυτός, εκτός κι αν μου συνέβαινε κάτι σοβαρό.</span> <span style="font-family:verdana;">Πέρσυ παντρεύτηκε ένας συμμαθητής μου από το φροντιστήριο, ο Τάσος. Αυτόν τον άνθρωπο τον έβαλα σε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, όταν μετά από παρεξήγηση ήρθε και με βρήκε και μου ζήτησε «συγγνώμη», έστω κι αν είχαν περάσει 3 χρόνια! Ποιος το κάνει αυτό; Εύκολα, σίγουρα κανείς! Το έχω πει· όποιος με πληρώνει με ειλικρίνεια, θα ανταμείβεται πάντα θετικά από μένα! Τέλος πάντων, ο Τάσος έκανε το γάμο στη Λαμία, μιας και η γυναίκα του είναι από 'κει. ΔΥΣΤΥΧΩΣ -και το τονίζω- δυστυχώς ήμουν έγκυος στο μήνα μου και ενώ ήθελα να πάω, δε μου επέτρεψε ο Γιώργος (ο σύζυγος). Φοβόταν, δικαιολογημένα ίσως, λόγω της απόστασης μην σπάσουν τα νερά στη μέση της εθνικής και καταλαβαίνεται... Αν δεν ήταν ο Γιώργος λοιπόν, ακόμα και με την κοιλιά τούρλα όπως ήμουν, θα πήγαινα! Στεναχωρήθηκα τόσο πολύ που δεν κατάφερα να πάω...</span><br /><span style="font-family:verdana;">Τώρα που ήρθε η δικιά μου ώρα, θέλω όλοι οι φίλοι μου να είναι εκεί. Ο Τάσος, ο Δημήτρης, η Ζωή, η Ελευθερία. Δεν θα γίνει όμως αυτό... Ο Δημήτρης, εγκάρδιος φίλος από το σχολείο, αποφάσισε με την κοπέλα του να πάνε Αυστραλία μόνιμα, αφού τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολα γι' αυτούς. Παντρεύτηκαν σε χρόνο dt με πολιτικό και έκλεισαν το ταξίδι τους για μέσα Σεπτέμβρη. Έμαθα τα νέα πολύ αργά! Απογοήτευση...<br />Ούτε και η Ελευθερία θα μπορέσει να έρθει από Γερμανία, λέει... Στεναχώρια...<br />Τουλάχιστον η Ζωή θα είναι εκεί με τον άντρα της, θα ταξιδέψουν από Θεσ/νίκη, όπως είχα κάνει κι εγώ πέρσυ από Αθήνα, έγκυος 7 μηνών. Ο Τάσος τώρα... δεν έχω μιλήσει ακόμα μαζί του για να μου πει, αν θα έρθουν με τη Ρούλα. Βλέπεται η κοπέλα γέννησε αρχές Αυγούστου και ίσως να μην μπορέσουν...<br /><br />Δεν ξέρω αν είμαι υπερβολική που θέλω οι πιο δικοί μου άνθρωποι μετά την οικογένεια να είναι εκεί, στην εκκλησία, πάση θυσία. Πάντως σίγουρα ο καθένας θα στεναχωριόταν με την απουσία των φίλων του, και ίσως πολλοί να θύμωναν αν δεν υπήρχε καλή δικαιολογία γι' αυτό.<br />Όπως και να 'χει, κάποια πράγματα δεν είναι στο χέρι μου...</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-5846894287239186449?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-36664768968707995452011-07-15T11:23:00.017+03:002011-07-15T12:48:19.751+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-7w-l_gsFONc/TiAM0QAp8AI/AAAAAAAAAP0/5Ya1cacwFks/s1600/Picture%2B1.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 251px; height: 92px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-7w-l_gsFONc/TiAM0QAp8AI/AAAAAAAAAP0/5Ya1cacwFks/s400/Picture%2B1.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629513626003566594" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-_6ww2DtZMO4/TiAIla4BpNI/AAAAAAAAAOs/zKue7bTIt9Y/s1600/Harry_Potter-logo-9E63C21C01-seeklogo.com.gif"><br /></a><span style="font-family: verdana;font-family:verdana;font-size:85%;" >Όταν το 2001 είδα το πρώτο trailer για την επερχόμενη τότε ταινία <span style="color: rgb(51, 51, 153);">"Harry Potter and the Philosopher's Stone"</span> σε κάποιο σινεμά, συνειδητοποίησα αμέσως πως αυτή θα ήταν μια από τις προβολές που δεν θα έχανα με τίποτα στο μέλλον!<br /><br /><br /></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wmFpqVCtUik/TiAMQIVSsKI/AAAAAAAAAPs/t6MvE9gWAus/s1600/harry-potter-and-the-philosophers-stone-mobile-wallpaper.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-wmFpqVCtUik/TiAMQIVSsKI/AAAAAAAAAPs/t6MvE9gWAus/s400/harry-potter-and-the-philosophers-stone-mobile-wallpaper.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629513005467349154" border="0" /></a><span style="font-family: verdana;font-family:verdana;font-size:85%;" ><br />Από μικρή μου άρεσαν τα παραμύθια με μάγους -καλούς και κακούς- με ξωτικά και νεράιδες κι όλα αυτά που συναρπάζουν τα περισσότερα παιδάκια. Κάποια μεγαλώνοντας συνειδητοποιούν πως όλα αυτά ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας και προτιμούν να πατούν γερά τα πόδια τους στο έδαφος, μένοντας μακριά από ονειρικούς κόσμους, παράλληλα σύμπαντα και μαγικά φίλτρα. Εγώ δεν ήμουν ένα από αυτά τα παιδιά. Αν υπήρχε Hogwarts, θα ήθελα να φοιτήσω εκεί κι ας με κορόιδευαν πως είμαι παιδί Magl!<br />Η ιστορία του Harry Potter ενθουσιάζει ίσως μόνο αυτούς που διατηρούν ακόμα μέσα τους αυτήν την αγάπη για το φανταστικό και γι' αυτούς γράφτηκαν τα βιβλία.<br /><br /></span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Πόσα πράγματα είδαμε μέσα σε αυτά τα 10 χρόνια;... Πάρα πολλά! Σε τι να πρωτοαναφερθώ; Μαζί με τους ήρωες μεγάλωσα κι εγώ!</span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><br /></span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Γνωρίσαμε τον αγαπημένο μας ήρωα στην ηλικία των 11, τον είδαμε να τσακώνεται με τα θειάδια του, να το σκάει, να περνάει μέσα από τοίχους για να ταξιδέψει στον κόσμο των μάγων, να γνωρίζει καινούριους φίλους και να ξεκινάει ένα ταξίδι απρόσμενο!<br />Μαζί με την Ermione και τον Ron, τους κολλητούς του, φοίτησαν στο Hogwarts, δέθηκαν με άλλους χαρακτήρες, ερωτεύτηκαν, γέλασαν, έκλαψαν. Έπειτα πολέμησαν ενάντια σε αράχνες, καλικάντζαρους, δράκους, γιγάντιους σκύλους, κακούς μάγους, ακόμα και μεγάλα πιόνια σκακιού! Από μικρά παιδιά, έγιναν έφηβοι και στο τέλος ενηλικιώθηκαν.<br />Ορίστε και μια εικόνα που δείχνει την πορεία τους μέσα στα χρόνια...<br /><br /><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/-9JJpbMvY9eU/TiAL0F98ikI/AAAAAAAAAPc/5e_8SgXlSA0/s1600/The-Trio-Through-the-Years-harry-potter-4098723-1200-600.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-9JJpbMvY9eU/TiAL0F98ikI/AAAAAAAAAPc/5e_8SgXlSA0/s400/The-Trio-Through-the-Years-harry-potter-4098723-1200-600.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629512523796220482" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Οι συνολικά οχτώ ταινίες που αντιστοιχούν σε εφτά βιβλία της J. K. Rowling, απ' την άλλη, από χαρούμενες και παιχνιδιάρικες, έγιναν πιο σκοτεινές και σοβαρές, καθώς η ζωή του Harry οδηγούταν σε μια τελική μονομαχία με τον χειρότερο κακό που έχουμε δει σε παιδική (;) ταινία!<br /><br /><br /></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-bfvisPguHU8/TiAMC6ejQUI/AAAAAAAAAPk/tYxJo3jaDo8/s1600/600full-harry-potter-and-the-deathly-hallows_-part-2-poster.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 271px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-bfvisPguHU8/TiAMC6ejQUI/AAAAAAAAAPk/tYxJo3jaDo8/s400/600full-harry-potter-and-the-deathly-hallows_-part-2-poster.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629512778409787714" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Κι αν σε κάποιους η πρώτη ταινία φάνηκε αρκετά «χαζοχαρούμενη» ή «παιδιάστικη» για να την πάρουν στα σοβαρά, ας κάνουν υπομονή, ας δουν όλη τη σειρά μέχρι να φτάσουν στο τελευταίο επεισόδιο που λέγεται <span style="color: rgb(51, 51, 153);">"The Deathly Hallows"</span> και μπορεί τότε να αλλάξουν γνώμη γενικότερα. Γιατί όπως και η δική μας ζωή περνάει από φάσεις, έτσι και η ζωή αυτών των παιδιών. Δεν ήμασταν ανέκαθεν μεγάλοι και ώριμοι, ούτε και γίναμε από τη μια μέρα στην άλλη οι καλύτεροι στον τομέα μας, σωστά; Αντίστοιχα και οι ήρωες της ταινίας σταδιακά ωρίμασαν, αλλά και οι ηθοποιοί με τον καιρό εξελίχθηκαν. Ένα είναι σίγουρο· ο</span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">ι περιπέτειές τους έδωσαν χρώμα και γέμισαν φαντασία κάποια Χριστούγεννα κι άλλοτε κάποια καλοκαίρια πολλών.</span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">..<br /><br />Δικός μου αγαπημένος ήρωας, εναλλακτικός, αντιφατικός και μάλλον αντιπαθής στους περισσότερους, είναι ο καθηγητής Snape, στον οποίο δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ πριν ολοκληρώσω σιγά-σιγά το κειμένό μου. Τον υποδύεται ο ταλαντούχος ηθοποιός <span style="font-weight: bold;">Alan Rickman</span>, ο οποίος νομίζω πως ταίριαξε όχι απλά γάντι στο ρόλο, αλλά αισθάνομαι ότι γεννήθηκε για να παίξει τον Severus! Απλά μοναδικός! Και ευτυχώς δικαιώνομαι στο τέλος σχετικά με αυτόν.<br /><br /><br /></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Aygef4riTYY/TiAKq005VkI/AAAAAAAAAPM/s2MUwI2Pjmo/s1600/harry_potter_and_the_deathly_hallows_part_2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 230px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Aygef4riTYY/TiAKq005VkI/AAAAAAAAAPM/s2MUwI2Pjmo/s320/harry_potter_and_the_deathly_hallows_part_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629511265064408642" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><br />Ολοκληρώνοντας να πω πως είναι από τις αγαπημένες μου ιστορίες. Εννοείται πως έχω όλα τα dvd στην κατοχή μου και τα βλέπω συχνά-πυκνά. Όταν με το καλό ολοκληρώσω τη συλλογή με την τελευταία ταινία που παίζεται τώρα στους κινηματογράφους, τότε σίγουρα θα ξαναδώ κάθε λεπτό απ' την αρχή στο σπίτι! Σας προτείνω να κάνετε κι εσείς το ίδιο, αν και εφόσον σαν αρέσουν τέτοιου είδους παραμύθια!<br /><br /><br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1kbeOzLTl7g/TiALqAKLSEI/AAAAAAAAAPU/sU82I6u4Rgc/s1600/harry-potter-deathly-hallows-part-2-trailer.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 224px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1kbeOzLTl7g/TiALqAKLSEI/AAAAAAAAAPU/sU82I6u4Rgc/s320/harry-potter-deathly-hallows-part-2-trailer.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629512350438213698" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><br />Για το τέλος, θα σας αφήσω με την καλύτερη ατάκα που είπε ο Καθηγητής Dumbledore στον Harry στο τελευταίο φιλμ. Πόσο σοφή...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-style: italic; font-weight: bold;font-family:verdana;" >"Of course it is happening inside your head, Harry, but why on earth should that mean that it is not real?" </span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-3666476896870799545?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-21232640972664115082011-06-29T15:24:00.007+03:002011-06-29T16:02:25.697+03:00<span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Είπα να μοιραστώ μαζί σας μια πολύ εύκολη και γρήγορη συνταγή, την οποία μαγείρεψα χθες. Πρόκειται για ένα πιάτο μυρωδάτο και χορταστικό, ενώ συνάμα είναι αρκετά απλό! Για τους λάτρεις των μανιταριών, που έχουν βαρεθεί να συνδιάζουν τα ζυμερικά τους με μια σάλτσα καρμπονάρα.<br /><br /><br /></span><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><a href="http://img217.imageshack.us/img217/9789/zym1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 315px; height: 404px;" src="http://img217.imageshack.us/img217/9789/zym1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /></div><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Τα υλικά που θα χρειστείτε είναι: <span style="font-style: italic;"><br /></span><span style=" font-style: italic;">1/2 γυάλινο βαζάκι άγρια μανιτάρια σε ελαιόλαδο (περίπου 140 γρ.)<br /></span><span style=" font-style: italic;">25 γρ./2 κουταλιές βούτυρο<br /></span><span style=" font-style: italic;">225 γρ./2 φλιτζάνια φρέσκα μανιτάρια</span><span style="font-style: italic;"><br /></span><span style=" font-style: italic;">5 γρ./1 κουταλάκι θυμάρι ψιλοκομμένο</span><br /><span style=" font-style: italic;">5 γρ./1 κουταλάκι ματζουράνα ή ρίγανη ψιλοκομμένη<br /></span><span style=" font-style: italic;">επιπλέον μυρωδικά για το σερβίρισμα</span><span style="font-style: italic;"><br /></span><span style=" font-style: italic;">4 σκελίδες σκόρδο λιωμένες<br /></span><span style=" font-style: italic;">350 γρ./3 φλιτζάνια φρέσκα ή ξερά φουσίλι</span><br /><span style=" font-style: italic;">200 ml κρέμα γάλακτος<br /></span><span style=" font-style: italic;">αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι<br /><br /></span> Η συνταγή είναι για 4 άτομα. </span><ul style="font-family:verdana;"><li><span style="font-size:85%;">Σε μια μέτρια κατσαρόλα αδειάζετε περίπου 15 ml/1 κουταλιά από το λάδι των άγριων μανιταριών.<br />Κόβετε σε φέτες τα συσκευασμένα μανιτάρια αν είναι μεγάλα.<br /></span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-LTwjU0Gcyuw/TgsfqH2bifI/AAAAAAAAAOU/8WzV48PN-c0/s1600/zym2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 258px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-LTwjU0Gcyuw/TgsfqH2bifI/AAAAAAAAAOU/8WzV48PN-c0/s320/zym2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623623368224508402" border="0" /></a></li><li><span style="font-size:85%;">Προσθέτετε το βούτυρο στην κατσαρόλα και τα αφήνετε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να αρχίσουν να ζεσταίνονται. Προσθέτετε τα μανιτάρια, τα μυρωδικά, το σκόρδο και το αλατοπίπερο. Τα αφήνετε να σιγοβράσουν σε μέτρια φωτιά, ανακατεύοντας συχνά, για 10 λεπτά περίπου ή μέχρι να μαλακώσουν τα φρέσκα μανιτάρια. Εν τω μεταξύ, βράζετε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο βραστό νερό, σύμφωνα με τις οδηγίες στη συσκευασία τους.<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><a href="http://img62.imageshack.us/img62/6297/zym3.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 257px;" src="http://img62.imageshack.us/img62/6297/zym3.jpg" alt="" border="0" /></a></div></div></li><li><span style="font-size:85%;">Μόλις ετοιμαστούν τα μανιτάρια, δυναμώνετε τη φωτιά και ανακατεύετε το μείγμα έως ότου φύγουν τα περιττά υγρά. Ρίχνετε την κρέμα γάλακτος και αφήνετε να πάρουν μια βράση. Ανακατεύετε συγχρόνως και στη συνέχεια δοκιμάζετε και προσθέτετε αλάτι και πιπέρι, αν χρειάζεται.<br /><br /></span><a href="http://img683.imageshack.us/img683/7343/zym4.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 324px; height: 260px;" src="http://img683.imageshack.us/img683/7343/zym4.jpg" alt="" border="0" /></a></li><li><span style="font-size:85%;">Σουρώνετε τα ζυμαρικά και τα ρίχνετε σε ένα ζεστό μπωλ. Περιχύνετε τα ζυμαρικά με τη σάλτσα και ανακατεύετε καλά. Σερβίρετε αμέσως, πασπαλίζοντας με φρέσκα φύλλα μυρωδικών.</span></li></ul><br /><span style="font-size:78%;"><span style=" font-style: italic;font-family:verdana;" ><span style="font-weight: bold;">Σημείωση:</span> Η παραπάνω συνταγή είναι από το βιβλίο «Ζυμαρικά» της Jeni Wright</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-2123264097266411508?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-15131632774025529432011-06-28T10:20:00.026+03:002011-06-28T10:43:57.814+03:00<span style="font-family: verdana;font-size:85%;" >Οι παρακάτω ζωγραφιές αντιπροσωπεύουν κυριολεκτικά την παραπάνω φράση. Τα λόγια είναι περιττά. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους και <span style="font-weight: bold;">πόσο</span> δίκιο έχουν!...</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" ><span style="font-family: verdana;">ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΕΣ</span></span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-cEi3TqfQYPQ/TgmC2rF12cI/AAAAAAAAANg/EnTljRJyE_Q/s1600/image010.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 227px; height: 390px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-cEi3TqfQYPQ/TgmC2rF12cI/AAAAAAAAANg/EnTljRJyE_Q/s320/image010.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169485540547010" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-OCql1Csd3_E/TgmCWs2xeEI/AAAAAAAAAMo/xTbM82EUrmw/s1600/image017.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 226px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-OCql1Csd3_E/TgmCWs2xeEI/AAAAAAAAAMo/xTbM82EUrmw/s320/image017.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623168936258402370" border="0" /></a></span><br /><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-nfLDj1f-7i4/TgmCigzVRaI/AAAAAAAAAM4/VzWHoH--Bk8/s1600/image015.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 224px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-nfLDj1f-7i4/TgmCigzVRaI/AAAAAAAAAM4/VzWHoH--Bk8/s320/image015.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169139181176226" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-fgqRMZMeDAw/TgmCywZQVDI/AAAAAAAAANY/BEVsRFjFVkw/s1600/image009.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 225px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-fgqRMZMeDAw/TgmCywZQVDI/AAAAAAAAANY/BEVsRFjFVkw/s320/image009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169418244674610" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://1.bp.blogspot.com/-Y5CLU_FOTHY/TgmC_HEpXJI/AAAAAAAAANw/YLLoH9vChpo/s1600/image012.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 226px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Y5CLU_FOTHY/TgmC_HEpXJI/AAAAAAAAANw/YLLoH9vChpo/s320/image012.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169630490680466" border="0" /></a></span><br /><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-weight: bold; font-family: verdana;">ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ</span></span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-v8PsH4tqiuw/TgmDIC-jwjI/AAAAAAAAAOA/gNj-ES7quoI/s1600/image014.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 226px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-v8PsH4tqiuw/TgmDIC-jwjI/AAAAAAAAAOA/gNj-ES7quoI/s320/image014.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169784010228274" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://4.bp.blogspot.com/-ALUkTd_VK6Q/TgmCquWCsII/AAAAAAAAANI/w8J-kEmr418/s1600/image007.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 220px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ALUkTd_VK6Q/TgmCquWCsII/AAAAAAAAANI/w8J-kEmr418/s320/image007.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169280255373442" border="0" /></a><br /></span><a style="font-family: verdana;" href="http://4.bp.blogspot.com/-ALUkTd_VK6Q/TgmCquWCsII/AAAAAAAAANI/w8J-kEmr418/s1600/image007.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-_kFPgBwGhGc/TgmB-22cBSI/AAAAAAAAAL4/t-S5jGw48rY/s1600/image023.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 226px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-_kFPgBwGhGc/TgmB-22cBSI/AAAAAAAAAL4/t-S5jGw48rY/s320/image023.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623168526624490786" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://1.bp.blogspot.com/-1TpRW20grqE/TgmBr_iKcQI/AAAAAAAAALw/un9ddppvFd4/s1600/image004.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 173px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-1TpRW20grqE/TgmBr_iKcQI/AAAAAAAAALw/un9ddppvFd4/s320/image004.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623168202537857282" border="0" /></a><br /></span><a style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-_kFPgBwGhGc/TgmB-22cBSI/AAAAAAAAAL4/t-S5jGw48rY/s1600/image023.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://2.bp.blogspot.com/-S7lUrZOpfm0/TgmBVUkdDoI/AAAAAAAAALY/tCB_5uVvs7I/s1600/image001.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 226px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-S7lUrZOpfm0/TgmBVUkdDoI/AAAAAAAAALY/tCB_5uVvs7I/s320/image001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623167813047619202" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://1.bp.blogspot.com/-NIEXv4M6nDc/TgmBdx4mcII/AAAAAAAAALg/_IGAbnUez8k/s1600/image002.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 220px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-NIEXv4M6nDc/TgmBdx4mcII/AAAAAAAAALg/_IGAbnUez8k/s320/image002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623167958355701890" border="0" /></a></span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-family: verdana; font-weight: bold;">ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ</span><br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://4.bp.blogspot.com/-HSw3ANqS_fk/TgmCu_yt7LI/AAAAAAAAANQ/iJS9n0WzIWw/s1600/image008.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 225px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-HSw3ANqS_fk/TgmCu_yt7LI/AAAAAAAAANQ/iJS9n0WzIWw/s320/image008.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169353658526898" border="0" /></a><br /></span><a style="font-family: verdana;" href="http://2.bp.blogspot.com/-lYeI4DRIKAs/TgmCSaqhLJI/AAAAAAAAAMg/VNGbWmHTF4Y/s1600/image018.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://2.bp.blogspot.com/-lYeI4DRIKAs/TgmCSaqhLJI/AAAAAAAAAMg/VNGbWmHTF4Y/s1600/image018.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 227px; height: 375px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-lYeI4DRIKAs/TgmCSaqhLJI/AAAAAAAAAMg/VNGbWmHTF4Y/s320/image018.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623168862655687826" border="0" /></a></span><br /><a style="font-family: verdana;" href="http://2.bp.blogspot.com/-lYeI4DRIKAs/TgmCSaqhLJI/AAAAAAAAAMg/VNGbWmHTF4Y/s1600/image018.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://2.bp.blogspot.com/-DoX0ZMPO8eQ/TgmCCGY22bI/AAAAAAAAAMA/1WtC1AjNz1w/s1600/image022.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 226px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-DoX0ZMPO8eQ/TgmCCGY22bI/AAAAAAAAAMA/1WtC1AjNz1w/s320/image022.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623168582334994866" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://1.bp.blogspot.com/-eBFXKjrLJPM/TgmCNDXRPMI/AAAAAAAAAMY/1ieOeaD5vkI/s1600/image019.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 191px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-eBFXKjrLJPM/TgmCNDXRPMI/AAAAAAAAAMY/1ieOeaD5vkI/s320/image019.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623168770501590210" border="0" /></a></span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >ΑΛΛΕΣ</span><br /><br /></div><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://4.bp.blogspot.com/-uvhmgXCY5Wo/TgmDESyfJJI/AAAAAAAAAN4/nRRpYXn22ys/s1600/image013.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 229px; height: 291px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-uvhmgXCY5Wo/TgmDESyfJJI/AAAAAAAAAN4/nRRpYXn22ys/s320/image013.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169719535084690" border="0" /></a></span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-sVimBuokK7Q/TgmCnPC7EgI/AAAAAAAAANA/sYeeli5lfNs/s1600/image005.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 230px; height: 375px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-sVimBuokK7Q/TgmCnPC7EgI/AAAAAAAAANA/sYeeli5lfNs/s320/image005.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169220314075650" border="0" /></a></span><span style="font-size:85%;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-dj_jIr-qulY/TgmCeB3vC8I/AAAAAAAAAMw/QFnKv_LOFzg/s1600/image016.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 223px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-dj_jIr-qulY/TgmCeB3vC8I/AAAAAAAAAMw/QFnKv_LOFzg/s320/image016.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169062158666690" border="0" /></a><br /></span><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://2.bp.blogspot.com/-EAFZo-uUHpM/TgmC67_Dd0I/AAAAAAAAANo/8O3yEY0U9Hs/s1600/image011.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 191px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-EAFZo-uUHpM/TgmC67_Dd0I/AAAAAAAAANo/8O3yEY0U9Hs/s320/image011.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623169558794958658" border="0" /></a></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-OCql1Csd3_E/TgmCWs2xeEI/AAAAAAAAAMo/xTbM82EUrmw/s1600/image017.jpg"><span style="font-size:85%;"></span></a><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://3.bp.blogspot.com/-g4d3auFZyLI/TgmBl7xo_hI/AAAAAAAAALo/lSFsBh3ZMKM/s1600/image003.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 194px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-g4d3auFZyLI/TgmBl7xo_hI/AAAAAAAAALo/lSFsBh3ZMKM/s320/image003.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623168098449817106" border="0" /></a></span><br /><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://4.bp.blogspot.com/-adpFmLlrz-M/TgmCJ6nd4bI/AAAAAAAAAMQ/bJjE2uizC8Y/s1600/image020.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 222px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-adpFmLlrz-M/TgmCJ6nd4bI/AAAAAAAAAMQ/bJjE2uizC8Y/s320/image020.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623168716614001074" border="0" /></a></span><span style="font-size:85%;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://1.bp.blogspot.com/-zxF7VhZgDBg/TgmCGGf5wFI/AAAAAAAAAMI/XosgcZBjtlg/s1600/image021.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 226px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zxF7VhZgDBg/TgmCGGf5wFI/AAAAAAAAAMI/XosgcZBjtlg/s320/image021.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5623168651084021842" border="0" /></a></span><span style="font-family: verdana;font-size:85%;" ><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-1513163277402552943?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-76241491566567920122011-06-27T10:42:00.003+03:002011-06-27T10:51:29.108+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Μου ήρθε σε e-mail αλλά έχει ενδιαφέρον και είπα να το μοιραστώ μαζί σας.<br /><br />Φέτος, λοιπόν, θα έχουμε την εμπειρία τεσσάρων ασυνήθιστων ημερομηνίων.<br />1/1/11, 11/1/11, </span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">1/11/11, </span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">11/11/11<br />και αυτό δεν είναι όλο...</span><span style="font-family:verdana;"><br /></span></span><ul><li><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Πάρτε τα δύο τελευταία ψηφία του έτους κατά το οποίο γεννηθήκατε. </span><span style="font-family:verdana;">Τώρα προσθέστε την ηλικία που θα έχετε φέτος, και το αποτέλεσμα θα είναι 111 για όλους!<br /><span style="font-style: italic;">Για παράδειγμα:</span><br /><span style="font-style: italic;">ο Θανάσης γεννήθηκε το 1950 οπότε 50 + 61 (η ηλικία του φέτος) = 111</span><br />Καλό, ε;</span> </span></li></ul><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Επίσης, φέτος τον Οκτώβριο θα έχουμε 5 Κυριακές, 5 Δευτέρες και 5 Σάββατα.</span> <span style="font-family:verdana;">Αυτό συμβαίνει μόνο κάθε 823 χρόνια.<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-6b8gSL_GFcg/Tgg2bp9HlaI/AAAAAAAAALQ/0W99rIPOfTw/s1600/money_bags1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 227px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-6b8gSL_GFcg/Tgg2bp9HlaI/AAAAAAAAALQ/0W99rIPOfTw/s320/money_bags1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622803983518635426" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"></span></span></div><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Αυτά τα συγκεκριμένα έτη είναι γνωστά ως «Moneybags» <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(μη με ρωτάτε σε ποιους)</span></span><br />Λέτε να πλουτίσουμε όλοι; Δεν το νομίζω, Τάκη...</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-7624149156656792012?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-57990152231535275452011-06-25T14:02:00.011+03:002011-06-26T09:03:04.366+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-FANb5EiVV_c/TgXNz660DgI/AAAAAAAAALI/gxl0BoQohS0/s1600/farmville-logo1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 122px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-FANb5EiVV_c/TgXNz660DgI/AAAAAAAAALI/gxl0BoQohS0/s320/farmville-logo1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622126001714892290" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Το γνωστό παιχνίδι του Facebook, που πολλά εκατομμύρια ανθρώπων έχουν παίξει και συνεχίζουν να παίζουν, ήταν και για μένα μια διέξοδος απ' την καθημερινότητα. Διασκέδασα αρκετά παίζουντας και ήταν μια καλή "συντροφιά". Νομίζω όμως πως ήρθε ο καιρός να σταματήσω να ξοδεύω χρόνο και χρήμα σε μια εφαρμογή.<br />Φυσικά και δε μετανιώνω που ουκ ολίγες φορές τα τελευταία 2 χρόνια έτρεχα σπίτι να μαζέψω τα χωράφια μου μη μαραθούν, ούτε και που χρέωνα την κάρτα πού και πού για να αγοράσω ζωάκια <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(τα γλυκούλια μου -έλεγα τότε)</span></span>. Για ό,τι έκανα είχα τους λόγους μου...<br /><br />Ένα παιχνίδι -οποιοδήποτε- μπορεί να προσφέρει ψυχαγωγία, δημιουργεί ανάγκες όπως αυτήν την επιτυχίας και της ευγενής άμμιλας, ενώ σε κρατά απασχολημένο για ώρες αν χρειαστεί, όταν δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις.<br />Για μένα το FV, που δυστυχώς πάσχω από το μικρόβιο του συλλέκτη <span style="font-style: italic;font-size:78%;" >(ίσως κάνω στο μέλλον μια δημοσίευση για αυτό το θέμα)</span> δεν άργησε να γίνει ένας εθισμός...<br /><br />Η ιστορία συνήθως πάει κάπως έτσι:<br /><span style="color: rgb(102, 102, 102); font-style: italic;">Έχεις μερικούς φίλους, που καιρό τώρα σου στέλνουν ειδοποιήσεις και σε "κυνηγούν" να μπεις κι εσύ στο τριπάκι. Το κάνεις. Ξεμπλοκάρεις το παιχνίδι. </span></span><span style="color: rgb(102, 102, 102); font-style: italic; font-family: verdana;font-size:85%;" >Ξεκινάς αργά και σταθερά. Φυτεύεις και μαζεύεις. Αγοράζεις και κανά πουλερικό. Σε λίγο επεκτείνεις τη φάρμα σου. Μαζεύεις λεφτά και ξοδεύεις ως άλλος αγρότης για το καλό των ζωντανών σου.</span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><span style="color: rgb(102, 102, 102); font-style: italic;"> Δεν αργεί η στιγμή που θες να φτάσεις σε επίπεδο τους φίλους σου που σε "έχωσαν" τότε στην αρχή αλλά δεν το έχεις καταλάβει. Αναγκάζεσαι να παρακαλέσεις κι εσύ κανά δυό συγγενείς να παίξουν μαζί σου. Ψάχνεις για γείτονες γενικότερα στις 5 ηπείρους. Ανταλλάσετε καθημερινά δωράκια της πλάκας. Μετά θες να τους ξεπεράσεις για να πεις «τα κατάφερα, σας νίκησα». Κάποια στιγμή, κι ενώ αυτά που βρίσκεις στο μαγαζί δε σου φτάνουν, περνάς </span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-style: italic;"><span style="color: rgb(102, 102, 102);">τη λεπτή γραμμή που χωρίζει το παιχνίδι από τον τζόγο. Ρισκάρεις για μερικά ευρουλάκια να πάρεις μια καινούρια αγελάδα ή ένα διακοσμητικό της φάρμας που θα το βάλεις αργότερα στο κελλάρι. Και δώσε λεφτά στη Zynga...</span><br /><br /></span></span><span style="font-weight: bold; font-family: verdana;font-size:85%;" >Πολιτική της Zynga</span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-style: italic;"><br /></span><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Κρεμάμε ένα καροτάκι στον εκάστοτε γαϊδαρούλι και τον τρέχουμε.</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-style: italic;"><br /><br /></span></span><span style="font-weight: bold; font-family: verdana;font-size:85%;" >Μέθοδος της Zynga<br /></span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Κάθε βδομάδα θα πλασάρουμε μια καινούρια σειρά "αξεσουάρ" για τα γαϊδαράκια μας. Όποτε έχουμε και επίσιμη γιορτή <span style="font-size:78%;">(βλ. Γιορτή των Ερωτευμένων, Γιορτή της Μητέρας, Γιορτή του Πατέρα, Γιορτή του Πεθερού, Γιορτή της Καθαρίστριας κ.ο.κ.)</span> ακόμα καλύτερα! Θα βγάζουμε στο σφυρί νέα σοδία ντομάτας μαζί με νέας γενιάς σούπερ πόνυ στα χρώματα του λυκόφωτος. Θα βάλουμε τα γαϊδαράκια μας να αναπαράγουν τα κατικίδιά τους και να τα εκτρέφουν. Κάθε νέο μέλος οικόγενειας θα έχει άλλο χρώμα. Δε θα μοιάζει ούτε πολύ στον μπαμπά, ούτε και στη μαμά. Κι αν μοιάζει θα λέμε στους όνους μας «Δεν πειράζει, προσπαθήστε ξανά με τη βοήθεια μαγικών φίλτρων. Κοστίζουν 50 Αγροδίφραγκα ΜΟΝΟ»...</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-style: italic;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Enough!</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-style: italic;"> </span></span><span style="font-family: verdana;font-size:100%;" >Αρκετά λέγω!!!<br /></span><span style="font-size:85%;"> </span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Κουράστηκα να πληρώνω συνεχώς <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(επειδή εγώ το ήθελα για να μην παρεξηγούμαι)</span></span> για να αγοράσω ακόμα μια νέα διαφορετική φοράδα που το μόνο που θα μου προσφέρει είναι την ευχαρίστηση να μοιραστώ τα μούλικά της με τους πιο γρήγορους-εθισμένους <span style="font-style: italic;font-size:78%;" >(βλ. καμμένους)</span> γείτονες. Να πληρώνω για ένα πρόβατο πράσινο με κίτρινα αστεράκια στα οπίσθια, το οποίο αν συνδειαστεί με την πορτακαλί πιτσιλωτή γίδα πιθανόν να μου δώσει μια μωβ προβατίνα με ρίγες. Ουάου! Έλεος απλά... Οι τύποι το παράκαναν. Τα ζώα αγγίζουν τα όρια του κιτς σε εμφάνιση, τα διακοσμητικά της φάρμας είναι πιο άχρηστα από ποτέ και τα κτήρια στην καλύτερη περίπτωση χρησιμεύουν για να φτιάξεις ένα γαλόνι βενζίνη, κι ας μην έχεις διυλιστήριο. </span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Μοναδικό ενδιαφέρον τα χωράφια, που μπορείς να κερδίσεις μια ταμπελίτσα να σου θυμίζει πως φύτεψες 8000 φραγκόσυκα. Συγχαρητήρια! Και τώρα τι; Ούτε μισό Αγροδιφραγκάκι για επιβράβευση... Πφφφ... Σκάρτη η ζωή στη φάρμα!<br /><br />Δεν αξίζει πια, πραγματικά! Όχι γιατί μας εκμεταλλεύονται -όπως όλοι άλλωστε- αλλά γιατί μπουχτίσαμε. Κορεστίκαμε. Πόσα να μαζέψουμε; Και τι να τα κάνουμε; Χώρο δεν έχουμε, χρόνο δεν </span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">έχουμε</span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">, όρεξη δεν </span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">έχουμε</span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">!<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-5799015223153527545?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-6929703009742871272011-06-25T11:41:00.007+03:002011-06-25T12:23:24.288+03:00<span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Πάνε περίπου 3,5 χρόνια που δημιούργησα αυτό το blog θέλοντας να έχω έναν ιστοχώρο όπου να μπορώ να γράφω τις σκέψεις μου, να κριτικάρω διάφορα πράγμ</span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">ατα και να διασκεδάζω ενίοτε με τραγούδια, ενώ παράλληλα να</span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"> μπορούν να με διαβάζουν όσοι πιστοί προσέρχονταν!<br /></span><span style="font-family: verdana;font-family:verdana;font-size:85%;" >Πάνε κόντα 2 χρόνια που κλείδωσα αυτό το blog για το ευρή κοινό! <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(Χαχά... Σιγά το ευρή δηλαδή -τρόπος του λέγειν απλά!)</span></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"> για προσωπικούς λόγους. </span></span><span style="font-family: verdana;font-family:verdana;font-size:85%;" >Μέσα σε αυτά τα 2 χρόνια άλλαξαν πολλά! Μεγάλωσα λίγο ακόμα, ίσιωσα τα δόντια μου, σταμάτησα να βάφω τα μαλλιά </span><span style="font-family: verdana;font-family:verdana;font-size:85%;" >μου <span style="font-style: italic;font-size:78%;" >(προς το παρόν)</span>, ταξίδεψα 2 φορές στο εξωτερικό, έμεινα έγκυος, μετακόμισα, παντρεύτηκα με πολιτικό <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(γάμο όχι άνθρωπο)</span></span>, απέκτησα λογαριασμό twitter <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(τι λες τώρα)</span></span>, έγινα χαζομαμά <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(ό,τι καλύτερο!)</span></span>... Κάποιες αλλαγές ήταν σημαντικές, άλλες πάλι όχι! Έτσι όμως δεν είναι η ζωή;<br /><br />Τελοσπάντων, είμαι εδώ τώρα, έτοιμη, ανανεωμένη, πιο συνειδητοποιημένη και ψύχραιμη, μα το ίδιο σπάταλη και νευρική, για να μοιραστώ ιδέες και σχόλ</span><span style="font-family: verdana;font-family:verdana;font-size:85%;" >ια μαζί σας!<br /><br />Σας καλωσορίζω λοιπόν και πάλι στην παρέα μου!!! <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">Welcome</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">, </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">my</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">darlings</span><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(153, 102, 51);">!!!</span><br /><br /></span></span><span style="font-family: verdana;font-family:verdana;font-size:85%;" ><span style="font-weight: bold;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img233.imageshack.us/img233/4389/welcomeer.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 288px; height: 156px;" src="http://img233.imageshack.us/img233/4389/welcomeer.jpg" alt="" border="0" /></a></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-692970300974287127?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-73221284055550351152008-10-23T20:38:00.007+03:002011-06-25T12:21:53.051+03:00<span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Όλα μπορείς να τα περιμένεις από έναν ανίδεο Άγγλο παίκτη τηλεπαιχνιδιού, αλλά σίγουρα <span style="font-weight: bold;">δεν</span> περιμένεις η ίδια η "μάνα" του παιχνιδιού να κάνει ένα <span style="font-weight: bold;">τόσο μεγάλο λάθος</span>, που προσωπικά σαν Ελληνίδα <span style="font-weight: bold;">με προσβάλει και με λυπεί</span> αφάνταστα!!<br /><br />Δείτε το ακόλουθο βίντεο και φρίξτε!<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><object height="350" width="425"> <param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fwPynpZAgnw"> <embed src="http://www.youtube.com/v/fwPynpZAgnw" type="application/x-shockwave-flash" height="350" width="425"></embed> </object></span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"></span></span></div><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><br /></span><span style="font-family:verdana;">Δυο Άγγλοι παίκτες απάντησαν <span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">σωστά</span></span> <span style="font-style: italic;">-έτσι τουλάχιστον νομίζαν κι αυτοί κι εμείς-</span> στην ερώτηση:<span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">"Τι εθνικότητας ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος;"</span></span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"></span></span></div><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Μόνο που προς μεγάλη έκπληξη όλων μας, η σωστή απάντηση σ' αυτό το παιχνίδι δεν ήταν <span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;">"Ελληνικής"</span></span> αλλά <span style="font-weight: bold;">"Μακεδονικής"</span>, εννοώντας φυσικά τα γνωστά για εμάς Σκόπια.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Και να σου και η ωραιότατη <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">(μη χ*σω)</span> σημαιούλα των Σκοπιανών με το παραποιημένο <span style="font-weight: bold;">Αστέρι της Βεργίνας</span> δίπλα στη <span style="font-weight: bold;">"</span>σωστή<span style="font-weight: bold;">"</span> κατά τ' άλλα απάντηση...</span><br /><span style="font-family:verdana;">Μάλιστα, το επιχείρημα που έδωσε ο παρουσιαστής είναι πως γεννήθηκε στην <span style="font-weight: bold;">Πέλλα</span> που βρίσκεται σε εκείνη τη γεωγραφική περιοχή, μόνο που κανείς δεν το ενημέρωσε πως τότε το κράτος αυτό ήταν... <span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Ελλάδα</span></span>! Διότι η Ελλάδα δεν ήταν μονάχα αυτή που είναι σήμερα...</span><br /><span style="font-family:verdana;">Και μπορεί να μην σκαμπάζω και πολλά από ιστορία, πάντως <span style="font-weight: bold;">ΞΕΡΩ</span> πως ο Μ. Αλέξανδρος <span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">ΗΤΑΝ Μακεδόνας</span></span> μεν, <span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ΕΛΛΗΝΑΣ</span></span> δε!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Τώρα μπορούμε όλοι να καταλάβουμε τη σύγχιση που υπάρχει γύρω από το μακεδονικό θέμα στο εξωτερικό! Δυστυχώς, ο περισσότερος κόσμος δεν έχει ιδέα, και μάλιστα παραπληροφορείται κι από κάτι τέτοιες εκπομπές! <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Ντροπή και αίσχος!</span> Κάτι πρέπει να γίνει με αυτό το θέμα, δε νομίζετε;;;</span><span style="font-family:verdana;"></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-7322128405555035115?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-24859212458607644302008-09-20T14:34:00.017+03:002011-06-25T12:20:56.615+03:00<span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Αυτές τις τέσσερις ταινίες είδα τώρα τελευταία <span style="font-style: italic;">(2 στο cinema και 2 στο σπίτι, έτσι για να υπάρχει ισορροπία!)</span> και θα ήθελα να μοιραστώ τις εντυπώσεις μου.<br /></span><ul style="font-weight: bold;font-family:verdana;"><li><span style="font-size:78%;">Hancock</span></li></ul><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Η πρώτη λέξη που μου έρχεται μετά από την προβολή της ταινίας είναι ΓΕΛΙΟ. Πολύ γέλιο! Ο <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Will Smith</span> είναι ένας απολαυστικός, άξεστος γκαφατζής υπερήρωας, βρωμόστομος και σέξι, αρκετά πειστικός και στιβαρός για να κρατήσει την ταινία σε καλά επίπεδα. Παρότι η υπερβολή υπάρχει σε όλο της το μεγαλείο <span style="font-style: italic;">(άλλωστε για έναν ΥΠΕΡήρωα μιλάμε)</span>, η ταινία βλέπεται ευχάριστα και άνετα.<br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTiDoIzgkI/AAAAAAAAAHc/0_rnMlUbWC4/s1600-h/hancock01.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTiDoIzgkI/AAAAAAAAAHc/0_rnMlUbWC4/s320/hancock01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248068017735303746" border="0" /></a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Η υπόθεση κάπου λίγο φουσκώνει βέβαια, αλλά λίγο πριν το τέλος το στρώνουν πάλι μια χαρά. Η <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Charlize Theron</span> κουκλάρα και πολύ καλή στο ρόλο της, όμως για να είμαι ειλικρινής πιο πολύ συμπάθησα τον κακομοίρη τον άντρα της <span style="font-style: italic;">(ενσαρκώνεται από τον <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Jason Bateman</span>)</span>... Τι του έμελε κι αυτουνού να πάθει. Δεν θα πω άλλα για να μην το χαλάσω...<br />Βαθμολογία: <span style="font-weight: bold;">8+</span><br /><br /></span><ul style="font-weight: bold;font-family:verdana;"><li><span style="font-size:78%;">Wanted</span></li></ul><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Μια θεά <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Angelina</span> και ένας τιτάνας ηθοποιός σαν τον <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Morgan Freeman</span> είναι αρκετοί για να σε κάνουν να θες να δεις αυτήν την ταινία. Δράση, εφέ, μπαμ-μπουμ, και οι δυο παραπάνω που είπα με έκαναν κι εμένα να θέλω να τη δω πάση θυσία.<br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTiHXLGJEI/AAAAAAAAAHk/KnePz0Qg5H4/s1600-h/wanted_01_800.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTiHXLGJEI/AAAAAAAAAHk/KnePz0Qg5H4/s320/wanted_01_800.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248068081900987458" border="0" /></a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Πειράζει που απογοητεύτηκα όμως; Τα πρώτα 20 λεπτά είχα ήδη αρχίσει να αμφιβάλω για την ποιότητα της ταινίας... Μετά τη μια ώρα ευτυχώς η ταινία απέκτησε σασπένς και λίγο αργότερα απέκτησε και πλοκή! Δόξα τους θεούς, όπως θα έλεγαν και οι άνθρωποι στο Galactica, η ταινία <span style="font-style: italic;">-ναι!-</span> είχε και ανατροπές! Ουάου! Κρίμα που κατά τα άλλα έχανε από παντού... Λίγος ο πρωταγωνιστής, πολύ... πολύ... πολύ ψέμα και too much Tarantino thing σε μια άλλου τύπου προσέγγιση. Κι όλα αυτά σε μια εικόνα που μου θύμισε τη Ρωσία στο <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 153);">"Daywatch"</span>. <span style="font-style: italic;">(Προσοχή! Στους <span style="color: rgb(51, 0, 153);">"Φύλακες της Μέρας"</span>, όχι <span style="color: rgb(51, 0, 153);">"...της Νύχτας"</span>, γιατί έχει ΜΕΓΑΛΗ διαφορά!)</span> Ίσως αν την είχα δει σε κινηματογραφική αίθουσα να μου άρεσε λίγο περισσότερο, ίσως πάλι να έκλαιγα τα λεφτά.<br />Όπως και να 'χει, βαθμολογία <span style="font-weight: bold;">6,5</span> παίρνει.<br /><br /></span><ul style="font-weight: bold;font-family:verdana;"><li><span style="font-size:78%;">Wall-e</span></li></ul><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Από το καλοκαίρι το περιμέναμε. Trailer το ένα μετά το άλλο και λαχτάρα για την ταινία. Παρότι κάποια στιγμή κυκλοφόρησε στο νετ σε μορφή avi από κάμερας, δεν το είδα. Ήθελα καλή ποιότητα εικόνας για να το απολαύσω. Έτσι κι έγινε.<br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTh8waFaZI/AAAAAAAAAHM/c4iBNJi-jvA/s1600-h/WALL_E-Portal.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTh8waFaZI/AAAAAAAAAHM/c4iBNJi-jvA/s320/WALL_E-Portal.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248067899696179602" border="0" /></a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Ο αξιολάτρευτος <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Wall-e</span> είναι ένα ρομποτάκι φανερά επηρεασμένο από το <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Number 5</span> της ταινίας <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 153);">"Short Circuit" </span> του 1986, όπως φαίνεται και στην εικόνα.<br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTh_eXeeCI/AAAAAAAAAHU/EdLk3a2-87c/s1600-h/walle_shortcircuit.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTh_eXeeCI/AAAAAAAAAHU/EdLk3a2-87c/s320/walle_shortcircuit.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248067946393008162" border="0" /></a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br />Μου άρεσε αρκετά η ταινία, αν και λιγουλάκι κουράζει η μη ύπαρξη ομιλίας στο μεγαλύτερο μέρος της. Παρόλα αυτά, τα ηχητικά εφέ είναι απολαυστικά και οι ήχοι των ονομάτων του Wall-e, της Εύας και του Μο είναι τέλειοι! Το σενάριο περνάει πολλά μηνύματα για την καταστροφή του πλανήτη μας, το ματαιόδοξο όνειρο των ανθρώπων να κάθονται όλη μέρα και να μη δουλεύουν, την αρμoνική (;) συνύπαρξη των ρομπότ με τους δημιουργούς τους καθώς επίσης και την αγάπη που μπορεί να υπάρξει μεταξύ όχι μόνο δύο όμοιων πλασμάτων αλλά και ανόμοιων <span style="font-style: italic;">(βλ. κατσαριδούλα - Wall-e)</span>. Θεωρώ πως πρόκειται για μια ακόμα μεταμφιεσμένη ταινία για βαθύ προβληματισμό σε παιδικό animation.<br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Extra:</span><span style="font-style: italic;"> το design της Eve είναι δουλειά του <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Jonathan Ive</span>, lead designer των iMac, iPod kai iPhone. Έτσι εξηγείται το γιατί αν μπορούσαμε να έχουμε ένα ρομποτάκι στο σπίτι θα θέλαμε να είναι σαν την Eve. Έτσι εξηγείται γιατί τη λατρέψαμε στην ταινία. :)<br /></span></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Βαθμολογία: <span style="font-weight: bold;">9</span></span><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTh58QIkaI/AAAAAAAAAHE/uAbZG2Gb1ts/s1600-h/wall-e.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTh58QIkaI/AAAAAAAAAHE/uAbZG2Gb1ts/s320/wall-e.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248067851336061346" border="0" /></a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ></span><ul style="font-weight: bold;font-family:verdana;"><li><span style="font-size:78%;">The Chronicles of Narnia: Prince Caspian</span></li></ul><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Φύλαξα για το τέλος τη δεύτερη ταινία του κόσμου της Νάρνια που μετά την προβολή της πρώτης το 2005 δεν είχα μείνει και τόσο ευχαριστημένη. Ο λόγος; Όχι και τόσο καλά ειδικά εφέ, κενά και ερωτηματικά στην υπόθεση, κακές ερμηνείες. Για καλή μου τύχη, ο <span style="color: rgb(51, 0, 153); font-weight: bold;">"Πρίγκηπας Κάσπιαν"</span> έχει βελτιωθεί στο πρώτο μειονέκτημα και στο δεύτερο κάπως μπάλωσα μόνη μου τα κενά. Ποτέ δεν μπόρεσα να χωνέψω την ικανότητα τεσσάρων παιδιών που τρώνε ξύλο στον πραγματικό τους κόσμο, στη Νάρνια να... (μπιπ) και να δέρνουν. Ούτε και πολυκατάλαβα τα μαγικά που τους μεταφέρουν από τον έναν κόσμο στον άλλο. Πολλές οι ομοιότητες με τον αγαπημένο μου <span style="color: rgb(51, 0, 153); font-weight: bold;">"Harry Potter",</span> αλλά τουλάχιστον ο Harry δεν ξύπνησε μια μέρα ξαφνικά σούπερ μάγος, διαπέρασε τον τοίχο στο σταθμό των τρένων και τα έβαλε με τον <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Voldemort</span> ολομόναχος. Εκπαιδεύτηκε! Σωστά; Στη Νάρνια τα παιδιά αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή. Γιατί είναι... μαγεία! Είναι πεπρωμένο! Σχολείο; Τι είναι αυτό;! Εκεί πάνε για ξεκάρφωμα όταν γυρνούν στο Λονδίνο. Διακρίνετε αυτές τις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά;<br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTh2qz-umI/AAAAAAAAAG8/EV7vx-6Y3yE/s1600-h/Prince-Caspian-Narnia-1602.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SNTh2qz-umI/AAAAAAAAAG8/EV7vx-6Y3yE/s320/Prince-Caspian-Narnia-1602.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248067795114965602" border="0" /></a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Στο τρίτο σημείο που έβαλα και το μεγαλύτερο <span style="font-weight: bold;">Χ</span> στην πρώτη ταινία είναι το καστ. Τα τρια παιδάκια ήταν απλά υπαρκτά στους ρόλους. Ευτυχώς βελτιώθηκαν στη δεύτερη αρκετά. Το ένα όμως, αυτό το μικρό κοριτσάκι που υποδύεται τη <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Lucy</span>, θέλει <span style="font-style: italic;">πολλή</span> δουλειά ακόμα. Και ειλικρινά δεν ξέρω καν αν θα τα καταφέρει ποτέ. Προσωπικά το θεωρώ ατάλαντο και κακομούτσουνο. Sorry κιόλας... αλλά χαλάει όλη την ταινία. Κρίμα...<br />Βαθμολογία μετά από σκέψη: <span style="font-weight: bold;">8</span> <span style="font-style: italic;">(επειδή μου άρεσε ο πρίγκηπας Κάσπιαν.)</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-2485921245860764430?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-46039956323385433812008-09-15T14:35:00.008+03:002011-06-25T12:21:26.346+03:00<span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Πριν λίγες μέρες τελείωσα μια ακόμα τηλεοπτική σειρά. Ο λόγος για το <span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">"Battlestar Galactica"</span> (ReImagined)</span> που ολοκληρώνεται σε <span style="color: rgb(153, 0, 0);">τέσσερις</span> σεζόν, αν και μέχρι στιγμής έχουν προβληθεί μονάχα τα μισά επεισόδια από τον τελευταίο κύκλο. Αναμένοντας -αν δεν απατόμαι μέχρι το 2009- το φινάλε θα ήθελα να πω τις εντυπώσεις μου.<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SM5MihNJZdI/AAAAAAAAAGk/bpE-wOwdYG0/s1600-h/Battlestar_Galactica_intro.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SM5MihNJZdI/AAAAAAAAAGk/bpE-wOwdYG0/s320/Battlestar_Galactica_intro.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246214771845981650" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Η αλήθεια είναι πως δεν έχω δει τα επεισόδια της παλιάς σειράς, εκεί κοντά στις αρχές της δεκαετίας του '80, ωστόσο γνωρίζω από ένα φίλο πως αν και η υπόθεση είναι πάνω-κάτω η ίδια, κάποια βασικά παρόλα αυτά πράγματα έχουν αλλάξει.<br />Η ιστορία έχει να κάνει με την προσπάθεια περίπου <span style="color: rgb(153, 0, 0);">50.000 εξωγήινων (!) ανθρώπων</span> να επιβιώσουν στο αχανές διάστημα, ενώ παράλληλα προσπαθούν να βρουν τη Γη. Αυτοί είναι οι αναπομείναντες μετά από μια καταστροφική επίθεση των <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Κυλώνων</span>, των μηχανών που οι ίδιοι κάποτε δημιούργησαν και τώρα έχουν στραφεί εναντίον τους.<br />Οι μηχανές φυσικά έχουν εξελιχθεί και πλέον έχουν πορόμοια μορφή με τους ανθρώπους, οι οποίοι μέχρι τώρα δεν είχαν την παραμικρή υποψία. <span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">12 μοντέλα</span> </span>με εκατοντάδες αντίγραφά τους κυκλοφορούν όχι μόνο στα μητρικά σκάφη των Κυλώνων, αλλά και μέσα στα αστρόπλοια του Στόλου που έπεζησε της καταστροφής. Οι εξελίξεις στη ιστορία είναι συναρπαστικές, οι ανατροπές και οι αποκαλύψεις συνεχόμενες και η αγωνία όλο και κορυφώνεται.<br />Άραγε θα καταφέρουν οι άνθρωποι να επιζήσουν; Θα καταφέρουν να νικήσουν τις μηχανές; Ή θα χρειαστεί τελικά να συμμαχήσουν με αυτούς για να βρουν όλοι μαζί τη Γη... της απαγγελίας;<br />Μέχρι τα μέσα της τέταρτης σεζόν, οι παραπάνω απαντήσεις θα έχουν δοθεί σε όποιον παρακολουθήσει αυτή την άκρως ενδιαφέρουσα σειρά.<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SM5Mty7vGvI/AAAAAAAAAG0/2NVtOLqWThs/s1600-h/Picture+1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SM5Mty7vGvI/AAAAAAAAAG0/2NVtOLqWThs/s320/Picture+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246214965583354610" border="0" /></a><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Η προσωπική μου άποψη είναι πως πρόκειται πράγματι για μια πολύ καλή σειρά, με κάποια αρνητικά στοιχεία όμως.<br />Το πρώτο αρνητικό είναι πως παρουσιάζει πολύ σεξομανείς τις θηλυκές, μηχανές και μη. Θα έλεγε κανείς πως μια σειρά χωρίς ερωτικές ίντρικες και σεξουαλικά τρίγωνα δεν έχει "ψωμί", αλλά οι Αμερικάνοι συνηθίζουν να το παρακάνουν.<br />Ένα άλλο αρνητικό είναι πως ναι μεν η Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα οι αρχαίες ημών θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι στο επίκεντρο, ο χλευασμός ωστόσο κάποιες φορές δε λείπει από τους "μονοθεϊστές" των πρωταγωνιστών. Αν και μονάχα οι Κύλωνες πιστεύουν σε έναν και μοναδικό θεό υποτιμώντας τη φυλή των ανθρώπων που πιστεύουν στο Δωδεκάθεο, τα ερωτήματα και τα διλλήματα για το ποιος ή ποιοι κρύβονται πίσω από τα "θαύματα" πολλαπλασιάζονται. Ευχάριστο βέβαια παραμένει το γεγονός πως <span style="font-style: italic;">οι δικοί μας μύθοι</span> και <span style="font-style: italic;">τα δικά μας ονόματα</span> έχουν χρησιμοποιηθεί για το 80% της σειράς.<br />Ένα ακόμα μειονέκτημα, ίσως και το πιο ενοχλητικό, είναι η ανακολουθία στην τεχνολογική εξέλιξη. Ενώ υπάρχει η δυνατότητα άλματος σε κοντινές διαστημικές αποστάσεις <span style="font-style: italic;">(τα σκάφη εξαφανίζονται ξαφνικά και επανεμφανίζονται σε άλλες προαποφασισμένες συντεταγμένες!!)</span>, οι επικοινωνίες παραμένουν στα επίπεδα που γνωρίζουμε και σήμερα. Ασύρματα τηλέφωνα και ενσύρματα... Δεν γνωρίζω και πολλά από τεχνολογικά επιτεύγματα, όμως η λογική μου λέει πως μάλλον εδώ δεν υπάρχει ομαλή εξέλιξη σε όλους τους τομείς.<br /><br />Μολονότι το <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">"Battlestar Galactica"</span> είναι επιστημονικής φαντασίας, στους δύο πρώτους κύκλους κυρίως τα γεγονότα αφορούν καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων όπως ακριβώς συμβαίνει και στο δικό μας κόσμο. Λίγες είναι οι μεταφυσικές πινελιές, οι όποιες ωστόσο δίνουν κι άλλη διάσταση στη σειρά.<br /><br />Προτείνω ανεπιφύλακτα στους λάτρεις των διαστημικών ταξιδιών τη σειρά και όχι μόνο. Μέχρι να βγουν τα νέα και τελευταία 10 (;) επεισόδια, μπορείτε να αναζητήσετε τους <span style="color: rgb(153, 0, 0);">τρεις πρώτους κύκλους</span> στο διαδίκτυο, όπως και τα <span style="color: rgb(153, 0, 0);">10 πρώτα επεισόδεια του τέταρτου κύκλου</span> και <span style="color: rgb(153, 0, 0);">10</span> ακόμα <span style="color: rgb(153, 0, 0);">webisodes</span> <span style="font-style: italic;">(μικρά επεισόδια 4-5 λεπτών που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο)</span> και αφορούν τον τρίτο κύκλο. <span style="font-weight: bold;">Επίσης!!! </span>Να μην ξεχάσω να αναφέρω πως κυκλοφόρησε ένας <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">πιλότος</span> <span style="font-style: italic;">πριν</span> την έναρξη της σειράς, ο οποιός χωρίζεται σε δυο μέρη και χωρίς αυτόν θα δυσκολευτείτε να μπείτε στο νόημα. Στον πιλότο παρουσιάζεται η επίθεση των Κυλώνων στις 12 Αποικίες των ανθρώπων του διαστήματος και η αρχή του ταξιδιού προς τον πλανήτη Γη.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Καλή ιδιωτική προβολή!</span><br /><br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SM5MecbihoI/AAAAAAAAAGc/zhT_qmcgdUg/s1600-h/battle.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 429px; height: 215px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SM5MecbihoI/AAAAAAAAAGc/zhT_qmcgdUg/s320/battle.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246214701844694658" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4603995632338543381?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-9265297325480889002008-09-11T18:33:00.014+03:002011-06-25T12:22:18.177+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7XrTC9HI/AAAAAAAAAF0/t-TUM5l9vX0/s1600-h/aurora.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7XrTC9HI/AAAAAAAAAF0/t-TUM5l9vX0/s320/aurora.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244788518995293298" border="0" /></a><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Υπάρχει αυτό το free παιχνιδάκι από το Apple Store που με έχει κάνει να κολλήσω άσχημα... κι απ' όσο γνωρίζω έχει κάνει πολύ κόσμο παγκοσμίως να πάθει το ίδιο.<br />Το <span style="font-weight: bold;">"Aurora Feint: The Begging"</span> δημιουργήθηκε από τους <span style="color: rgb(102, 51, 0);">Danielle Cassley</span> και <span style="color: rgb(102, 51, 0);">Jason Citron</span> και μπορείτε να το εγκαταστήσετε <span style="font-style: italic;">δωρεάν</span> στο iphone ή το ipod σας, αν πάτε για "ψώνια" στο online κατάστημα της Apple.<br />Πρόκειται για ένα εξαιρετικό puzzle παιχνίδι με RPG ρίζες.<br />Στόχος είναι να "σπας" -τρία τουλάχιστον- συνεχόμενα τουβλάκια πριν οι γραμμές που αυτά αποτελούν ακουμπήσουν την κορυφή της οθόνης. Τα τουβλάκια είναι πέντε ειδών και όσα περισσότερα μαζεύεις καθώς τα εξαφανίζεις από την οθόνη, τόσο το καλύτερο! Διότι αυτά είναι κάτι σαν credits που μετά εξαργυρώνεις στο κατάστημα του παιχνιδιού αγοράζοντας ειδικές αποστολές για να αναβαθμίσεις το χαρακτήρα σου! Φυσικά, οι ειδικές αυτές αποστολές όσο αναβαθμίζεσαι τόσο δυσκολεύουν!<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7iUoxkXI/AAAAAAAAAGM/tq97nZmI0B8/s1600-h/during+game.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7iUoxkXI/AAAAAAAAAGM/tq97nZmI0B8/s320/during+game.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244788701890974066" border="0" /></a><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br />Οι αποστολές είναι δύο ειδών:<br /><span style="font-weight: bold;">blueprints + magic books</span><br />Ολοκληρώνοντας τις πρώτες ο χαρακτήρας σου αποκτά εργαλεία που τον βοηθούν κατά τη διάρκεια του βασικού παιχνιδιού. <span style="font-style: italic;">(Σε αυτές αντίπαλός σου είναι ο χρόνος.)</span><br />Με τις δεύτερες γίνεσαι πιο ειδικός στη συλλογή συγκεκριμένου είδους τούβλων. <span style="font-style: italic;">(Εδώ το μυαλό σου και μόνο αυτό μπορεί να σε βοηθήσει να λύσεις τους γρίφους.)<br /><br /></span>Σε έναν από αυτούς τους γρίφους είχα κολλήσει κι εγώ για μέρες... Ξεκόλλησα όμως χάρη στις οδηγίες που βρήκα στο διαδίκτυο μια και απηύδησα κυριολεκτικά στο να προσπαθώ και να χαλάω όλα τα credits!! Για όποιον κολλήσει λοιπόν σε αυτό το magic book να η λύση:<br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;"><br />Black Nothingness</span></span><br /></div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7bfgv1TI/AAAAAAAAAF8/T49PGQOHdWo/s1600-h/black+nothingness.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7bfgv1TI/AAAAAAAAAF8/T49PGQOHdWo/s320/black+nothingness.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244788584551011634" border="0" /></a><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-style: italic;font-family:verdana;font-size:78%;" >Mετακινείστε το κάτω-κάτω γαλάζιο μπαλάκι</span><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-style: italic;font-family:verdana;font-size:78%;" > (δίπλα στο κόκκινο στη δεύτερη γραμμή)</span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-style: italic;"> μια θέση αριστερά κι έπειτα το πράσινο, που βρίσκεται χαμηλώτερα από τα άλλα δύο όμοιά του, επίσης αριστερά μια θέση. Τέλος, μετακινείστε το κόκκινο που καβαλάει το όμοιο του μια θέση δεξιά!</span><br /><br />Στην εικόνα που ακολουθεί φαίνονται τα τέσσερα σημεία στα οποία πηγαινόερχεστε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.<br />Στο <span style="color: rgb(102, 51, 0);">Mine</span> είναι το βασικό παιχνίδι (μαζεύετε τουβλάκια), στο <span style="color: rgb(102, 51, 0);">Store</span> τα εξαργυρώνετε και αγοράζετε αποστολές, στο <span style="color: rgb(102, 51, 0);">Smith</span> καλείστε να ολοκληρώσετε τα <span style="font-style: italic;">blueprints</span> και στο <span style="color: rgb(102, 51, 0);">Tower</span> αποκτάτε τα <span style="font-style: italic;">magic books</span>.<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7fG6SA-I/AAAAAAAAAGE/IQb1AB_gu2g/s1600-h/home.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7fG6SA-I/AAAAAAAAAGE/IQb1AB_gu2g/s320/home.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244788646666699746" border="0" /></a><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Αυτό είναι το <span style="font-weight: bold;">Aurora Feint</span>. <span style="color: rgb(102, 51, 0);">Απλό και εθιστικό.</span><br />Παίξτε και θα με θυμηθείτε!<br />Ορίστε και το τωρινό εικονίδιό του στην οθόνη του κινητού σας.</span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><span style="font-size:78%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://1.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7mEQ5pJI/AAAAAAAAAGU/xjBvSDOhFRs/s1600-h/logo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SMk7mEQ5pJI/AAAAAAAAAGU/xjBvSDOhFRs/s320/logo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244788766215349394" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;">Μπορείτε να επισκεφτείτε και το επίσημο site του παιχνιδιού</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">http://aurorafeint.com</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">όπου υπάρχει και φόρουμ παρακαλώ!</span></span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Καλή διασκέδαση!</span></span><br /></div></div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-926529732548088900?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-13656734521523505212008-09-01T08:59:00.009+03:002008-10-23T21:00:17.890+03:00<span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><span style="font-weight: bold;">Καλό μήνα! </span>Σήμερα λέω να θίξω ένα θέμα που με απασχολεί καθημερινά και είναι ολίγον τι πιο σοβαρό από τα υπόλοιπα, την ασυνειδησία που χαρακτηρίζει τη φυλή μας.<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:78%;" >ΣΗΜΕΙΟ 1ο: <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ</span></span><span style="font-size:78%;"><br /></span></div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SLuGGZZz-8I/AAAAAAAAAFU/DcNmRfbq0Jg/s1600-h/image9.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SLuGGZZz-8I/AAAAAAAAAFU/DcNmRfbq0Jg/s320/image9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240930035832191938" border="0" /></a></span><span style="font-size:78%;"><br /></span></div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Η αλήθεια είναι ότι εκνευρίζομαι με το παραμικρό σκουπιδάκι που θα δω πεταμένο στο δρόμο, από αποτσίγαρο και ακυρωμένο εισιτήριο μέχρι ολόκληρη σακούλα που την παρέσυρε ο αέρας από την άλλη άκρη της πόλης. <span style="font-style: italic;">Άραγε εκνευρίζεται κανείς άλλος με αυτό;</span><br />Ευτυχώς που κάποιοι δήμοι φροντίζουν λίγο παραπάνω το χώρο που τους ανήκει κι έτσι τα διαφημιστικά φυλλάδια που κυριολεκτικά πετούν όπου βρουν άτομα από ταχυεστιατόρια και delivery, κάποια στιγμή μαζεύονται από βαριεστημένους σκουπιδιάριδες που σκουπίζουν μόνο όσα βλέπει η πεθερά.<br />Ωστόσο, οι δήμοι ενδιαφέρονται μονάχα για τα δικά τους "χωράφια" κι έτσι εκεί κοντά στα όριά τους βλέπεις πως πραγματικά δεν καθαρίζουν από σεβασμό στο περιβάλλον και τον ίδιο τον άνθρωπο, αλλά από υποχρέωση, ανάγκη και αγγαρεία. Κι αν τύχει ο διπλανός δήμος να είναι λιγάκι "τσαπατσούλης", τότε κυριολεκτικά την κάτσαμε όλοι τη βάρκα. Κι εγώ συγχίζομαι όσο δεν πάει όταν ο βοριάς μου φέρνει στην εξώπορτα την ξεσκισμένη αφίσα της τραγουδιάρας από τα Μέγαρα που κάποτε προέβαλλε όλο χάρη και νάζι το περήφανο ντεκολτέ της σε μια κολώνα της Συγγρού.<br /><br />Πηγαίνοντας στη δουλειά μια μέρα, χάρηκα με την εικόνα ενός ατόμου που με κάτι σα μακρύ πιρούνι κάρφωνε παρατημένα κουτάκια αναψυκτικών και χρησιμοποιημένες χαρτοπετσέτες από το μεσαίο διάζωμα της παραλιακής στο ύψος του Νέου Φαλήρου. Όμως την άλλη μέρα παρατήρησα πως ναι μεν το κεντρικό πεζούλι με το μισοξεραμένο γκαζόν ήταν καθαρό, αλλά στα δεξιά και αριστερά του δρόμου ακόμα υπήρχαν εκατοντάδες σκουπίδια κάθε είδους, κι ο κυριούλης που είχα δει την προηγουμένη δε φαινόταν στον ορίζοντα. Μάλλον το δήμαρχο τον απασχολεί μόνο το πράσινο τοπίο και όχι το γκρίζο. Αυτό είναι καταδικασμένο άρα ποιος ο λόγος να το καθαρίζει;<br /><br />Κι όσο για αυτούς που αδειάζουν ό,τι τους περισσεύει έξω από το αμαξάκι τους... ένα έχω να πω: ΦΥΛΑΧΤΕΙΤΕ!<br />Ειλικρινά την επόμενη φορά που θα δω χαζομαμά να πετάει έξω από το παράθυρο τα απόβλητα του νεογέννητου κανακάρη της, θα την πάρει και θα τη σηκώσει!<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><span style="font-weight: bold;">ΣΗΜΕΙΟ 2ο: <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ</span></span></span><span style="font-size:78%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SLuGSYx4gAI/AAAAAAAAAFc/YuaJs-OsuZw/s1600-h/anakiklosi_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SLuGSYx4gAI/AAAAAAAAAFc/YuaJs-OsuZw/s320/anakiklosi_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240930241823145986" border="0" /></a></span><span style="font-size:78%;"><br /></span></div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Όλοι έχετε δει αυτούς τους μπλε κάδους, σωστά; Ελπίζω πως όλοι έχετε πετάξει έστω και μια φορά κάτι μέσα. Το θέμα είναι <span style="font-style: italic;">ΤΙ</span>.<br />Διότι ακόμα κι αν δεν ξέρετε να διαβάζετε τα γράμματα, τουλάχιστον δείτε τις χαριτωμένες εικονίτσες που σας υποδεικνύουν τι ακριβώς συγκεντρώνεται στον καθένα. Όχι τίποτε άλλο, αλλά επειδή αντί για χαρτί ή πλαστικό η γειτόνισσα φρόντιζε να "συλλέγει" τα αποφάγια της οικογένειάς της, τώρα πια οι τέσσερις κάδοι που είχαμε τριγύρω έχουν εξαφανιστεί. Επίσης, οι πέντε-έξι κάδοι που έχει ένα ξενοδοχείο στον παρακάτω δρόμο σήμερα είδα πως έχουν πάνω λουκέτο. Βασικά, για να μη λέω και ψέματα, δε γνωρίζω αν αυτός είναι ο λόγος που αποσύρθηκαν ή κλειδώθηκαν, όπως κι αν έχει όμως το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.<br />Θες να αγιάσεις και δεν μπορείς. <span style="font-style: italic;">Θες να ανακυκλώσεις και δε σε αφήνουν...</span><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><span style="font-weight: bold;">ΣΗΜΕΙΟ 3ο: <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ΚΑΤΟΥΡΗΜΑ</span></span></span><br /></div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SLuGZIl7v6I/AAAAAAAAAFk/04sJm1rHF9A/s1600-h/powerful-piss-stream.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SLuGZIl7v6I/AAAAAAAAAFk/04sJm1rHF9A/s320/powerful-piss-stream.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240930357737144226" border="0" /></a></span><span style="font-size:78%;"> <span style="font-family:verdana;">Αγαπητά μου αγοράκια,<br />σας καταλαβαίνω γιατί κι εγώ κάθε δύο ώρες στην τουαλέτα βρίσκομαι για να ξαλαφρώσω. Στην <span style="font-style: italic;">ΤΟΥΑΛΕΤΑ</span> όμως... Όχι στη γωνία, όχι στον τοίχο, όχι στη μάντρα, όχι στο πάρκινκ, όχι στην εθνική, όχι στην υπόγεια διάβαση, όχι στην οικοδομή, όχι στον κάδο ανακύκλωσης, όχι... όχι... όχι...!!!!<br />Κρατηθείτε γαμώτο και πηγαίνετε σε κανονικά ουρητήρια γιατί κυριολεκτικά αυτή η πόλη πέρα απ' όλα τα άλλα βρωμάει κατουρλιό!!<br />Πιφφ! Μπούχτησα πια!<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">ΣΗΜΕΙΟ 4ο: <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ΣΚΑΤΟΥΛΕΣ</span></span></span></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SLuRBbcbHII/AAAAAAAAAFs/sY7tR2MucmA/s1600-h/dog-pee-upside-down.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SLuRBbcbHII/AAAAAAAAAFs/sY7tR2MucmA/s320/dog-pee-upside-down.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240942045108575362" border="0" /></a></div><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Συγχωρέστε με για τις λέξεις που χρησιμοποιώ αλλά δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση! Γίναμε όλοι φιλόζωοι και πολύ καλά κάναμε! Αποκτήσαμε ένα σκυλάκι και πάλι πολύ καλά κάναμε. Το βγάζουμε καθημερινά βολτούλα και είναι περιττό να επαναλάβω πως πολύ καλά κάνουμε! Αυτό που δεν κάνουμε καλά εντούτις είναι που παρατάμε αυτόν τον καφέ όγκο που βγαίνει από τα οπίσθια του Μπούμπι στη μέση του πεζοδρομίου. Ας συγχωρέσουμε τον Μπούμπι που δεν έχει χεράκια να μαζέψει αυτά που αφόδευσε, κι ας πάρουμε ένα φαράσι ή κάτι τέλος πάντων για να μαζέψουμε εμείς, οι ιδιοκτήτες του σκύλου, αυτό που μας "αντιστοιχεί". Δε μας φταίει τίποτα ο πεζός να κάνει σλάλομ για να αποφύγει το ναρκοπέδιο.<br /><br /></span></span><div style="text-align: right;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Μύνημα προς πεζοπόρους στα σοκάκια της Αθήνας:</span></span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Όποιος νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί.</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 153, 153);">(Απόσπασμα από τις αθάνατες ελληνικές ρήσεις.)<br />ΦΥΛΑΧΤΕΙΤΕ #2<br /></span> </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-1365673452152350521?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-43131723263888131202008-08-25T15:21:00.006+03:002008-08-25T15:38:48.527+03:00<span style="font-family: verdana;font-family:verdana;font-size:78%;" >Flashback...<br /><br />Μια από τις πιο καλές διασκευές θεωρώ πως έχει γίνει στο τραγούδι <span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 0, 0);">"Μπαγάσας"</span> </span>του αξέχαστου <span style="font-weight: bold;">Νικόλα Άσιμου</span> από τους <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 0);">Ενδελέχεια</span>.<br />Τα παιδιά έχουν κάνει καταπληκτική δουλειά και για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνουν την -προσωπική μου τουλάχιστον- άποψη πως είναι αυτή τη στιγμή ένα από τα καλύτερα ελληνικά ροκ συγκροτήματα, με αρκετά χρόνια αξιόλογης μουσικής πορείας.<br />Το τραγούδι είχε κυκλοφορήσει το <span style="color: rgb(51, 0, 0);">2000</span> μαζί με άλλα δυο κομμάτια στο <span style="color: rgb(51, 0, 0);">cd single <span style="font-weight: bold;">"Καθρέφτης"</span> </span>από την <span style="color: rgb(51, 0, 0);">FM Records</span>.<br /><br />Δείτε το videoclip και πείτε μου τη γνώμη σας γι' αυτή τη διασκευή.<br /><br /></span><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ly0W-ilsZ5Q&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/ly0W-ilsZ5Q&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object><br /></div><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><br /><span style=";font-size:78%;" ><br /></span></div><div style="font-family: verdana;font-family:verdana;" class="commenthidden" id="UNIQUE NAME"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;">Aφήνω πίσω τις αγορές και τα παζάρια</span><br /><span style="font-size:78%;"> θέλω να τρέξω στις καλαμιές και τα λιβάδια</span><br /><span style="font-size:78%;"> να ξαναγίνω καβαλάρης και ξαναέλα να με πάρεις ουρανέ</span><br /><span style="font-size:78%;"> για δεν υπήρξα κατεργάρης και τη χρειάζομαι τη χάρη σου μωρέ</span><br /><br /><span style="font-size:78%;"> Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω</span><br /><span style="font-size:78%;"> μιαν ανάσα γυρεύω για να γιάνω</span><br /><span style="font-size:78%;"> δεν το πιστεύω να με χλευάζεις</span><br /><span style="font-size:78%;"> σαν σε χαζεύω δεν χαμπαριάζεις</span><br /><span style="font-size:78%;"> πρότεινέ μου κάποια λύση</span><br /><span style="font-size:78%;"> δεν θα σου παρα-κοστίσει</span><br /><br /><span style="font-size:78%;"> και θα σου φτιάχνω τραγουδάκια</span><br /><span style="font-size:78%;"> με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν</span><br /><span style="font-size:78%;"> για το χαμένο μου αγώνα</span><br /><span style="font-size:78%;"> που τ' αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαίν'</span><br /><br /><span style="font-size:78%;"> Aφήνω πίσω το σαματά και τους ανθρώπους</span><br /><span style="font-size:78%;"> έχω χορτάσει κατραπακιές και ψάχνω τρόπους</span><br /><span style="font-size:78%;"> πώς να ξεφύγω από τη μοίρα</span><br /><span style="font-size:78%;"> κι έχω μέσα μου πλημμύρα ουρανέ</span><br /><span style="font-size:78%;"> για δεν υπήρξα κατεργάρης</span><br /><span style="font-size:78%;"> και θα το θες να με φλερτάρεις γαλανέ</span><br /><br /><span style="font-size:78%;"> Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω</span><br /><span style="font-size:78%;"> κάνε πάσα καμιά ματιά και χάμω</span><br /><span style="font-size:78%;"> 'κει που κοιμάσαι και αρμενίζεις</span><br /><span style="font-size:78%;"> ξάφνου αστράφτεις και μπουμπουνίζεις</span><br /><span style="font-size:78%;"> κι ότι σου 'ρθει κατεβάζεις</span><br /><span style="font-size:78%;"> μην θαρρείς πως με ταράζεις</span><br /><br /><span style="font-size:78%;"> γιατί σου φτιάχνω τραγουδάκια</span><br /><span style="font-size:78%;"> με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν</span><br /><span style="font-size:78%;"> για το χαμένο μου αγώνα</span><br /><span style="font-size:78%;"> που τ' αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαίν'.</span></div><p> </p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4313172326388813120?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-47900945346589704542008-08-21T17:51:00.006+03:002008-08-21T18:04:51.631+03:00<span style="font-size:78%;"><a style="font-family: verdana;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SK2CjOEwHvI/AAAAAAAAAFM/eyJBm0ux5p8/s1600-h/banner2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SK2CjOEwHvI/AAAAAAAAAFM/eyJBm0ux5p8/s320/banner2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5236985483286814450" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;">Η <span style="font-weight: bold;">Vodafone</span> που εδώ και καιρό έχει ανακοινώσει μέσα από το site της πως θα φέρει το νέο <span style="font-weight: bold;">3G</span> κινητό της <span style="font-weight: bold;">Apple</span> στη χώρα μας, <span style="font-style: italic;">επιτέλους </span>μας ενημερώνει πως η μεγάλη στιγμή έφτασε!!</span><br /><span style="font-family:verdana;"><br />Από <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αύριο</span>, <span style="font-weight: bold;">Παρασκευή 22 Αυγούστου 2008</span>, μπορείτε μέσα από το <a href="http://www.vodafone.gr"><span style="font-weight: bold;">www.vodafone.gr</span></a> να παραγγείλετε το <span style="font-weight: bold;">i-phone</span> και αυτοί θα φροντίσουν να σας το στείλουν <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">όπου κι αν είστε ΧΩΡΙΣ έξοδα αποστολής</span>. Τουλάχιστον έτσι δηλώνουν στο e-mail που μου ήρθε.</span><br /><span style="font-family:verdana;"><br />Επίσης, στις <span style="font-weight: bold;">19:00</span> στο κατάστημα της <a style="font-weight: bold;" href="http://www.vodafone.gr/portal/client/eshop/selectCounty%21getStoreDetails.action?storeId=1700094">Γλυφάδας</a><span style="font-weight: bold;"> </span>θα λάβει χώρα ένα πάρτι για να γιορτάσουν τον ερχομό του και φυσικά θα μπορούν όσοι θέλουν να παρευρεθούν και να αποκτήσουν επιτόπου είτε το i-phone των <span style="font-weight: bold;">8GB</span> με <span style="color: rgb(255, 0, 0);">499 €</span> είτε των <span style="font-weight: bold;">16GB</span> με <span style="color: rgb(255, 0, 0);">569 €</span>. <span style="font-style: italic;">[Oι τιμές αυτές έχουν ανακοινωθεί από την ίδια την εταιρεία.]</span><br /><br />Καλές πωλήσεις να ευχηθώ εγώ και πάντα τέτοια.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4790094534658970454?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-48095778919606927402008-08-07T09:23:00.004+03:002011-06-25T12:23:00.653+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SJqVxUOscOI/AAAAAAAAAFE/PR9ri9NFhEs/s1600-h/gallery-big-06.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3cEXNnQtNUA/SJqVxUOscOI/AAAAAAAAAFE/PR9ri9NFhEs/s320/gallery-big-06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231658591620722914" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Πλέον ανήκω κι εγώ στους ιδιοκτήτες ενός <span style="font-weight: bold;">Apple i-phone 16GB</span> <span style="font-style: italic;">(όχι το 3G ωστόσο, αλλά ποσώς με πειράζει αυτό)!</span><br />Ήθελα απλά να κοινοποιήσω το γεγονός από την περίσσια χαρά μου!!!<br />Πώς σε άλλους τρέχουν τα λεφτά από τα μπατζάκια; Ε, σε μένα ξεχειλίζει ο ενθουσιασμός από παντού.<br />Άντε, με γεια μου!<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4809577891960692740?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-41841587704119171632008-08-05T10:18:00.003+03:002008-08-05T10:30:29.482+03:00<span style="font-size:78%;"><a style="font-family: verdana;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SJf_CSFRMzI/AAAAAAAAAE8/0QOG21SulF0/s1600-h/anastasiadhsdhmosfront.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SJf_CSFRMzI/AAAAAAAAAE8/0QOG21SulF0/s320/anastasiadhsdhmosfront.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230929906892878642" border="0" /></a><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Μέσα στον Ιούλιο κυκλοφόρησε ένα cd single, το πρώτο δείγμα της δουλειάς ενός νέου καλλιτέχνη με το όνομα <span style="font-weight: bold;">Δήμος Αναστασιάδης</span>.<br />Δυο τραγούδια περιέχονται εκεί και ήδη έχω ξεχωρίσει το <span style="font-weight: bold;">"Εσύ"</span>. Το άκουσμά του μου θύμισε τον <span style="color: rgb(0, 51, 0);">Ησαΐα Ματιάμπα</span> πριν από μερικά χρόνια με το δίσκο <span style="color: rgb(0, 51, 0);">"Λόγια που δεν ξέχασα"</span>.</span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><br />Νομίζω πως θα έχουμε να κάνουμε με ένα νεαρό αξιόλογο καλλιτέχνη, που ευτυχώς προτιμά να τραγουδά pop/rock παρά λαϊκά. Είδομεν...</span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=bzptc8thb_s" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowscriptaccess="always" align="middle" height="20" width="200"></embed><a style="font-size: 9px; color: rgb(204, 204, 204); letter-spacing: -1px; text-decoration: none;" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/bzptc8thb_s/esy">boomp3.com</a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Ξέχασε τον κόσμο μου</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Μη με θυμηθείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Σβήσαν όλες οι φωνές</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Και έμεινες εσύ</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Κλείσε τα μάτια σου</span></span><br /></div><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Και μη μου τα δίνεις</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Είσαι η ανάσα μου</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Γέλιο μου, πνοή</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Φίλα με, κράτα με</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Και μη φοβηθείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Στ'όνειρο δεν έμεινε κανείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Κράτα με, φίλα με </span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Και μη μου χαθείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Όνειρο που τέλειωσε νωρίς</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Μάθε για τα λάθη μου</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Να μην προδοθείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Κλείσαν όλες οι πληγές</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Και έμεινες εσύ</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Δώς' μου το χέρι σου</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Πίσω μην με αφήνεις</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Είσαι οι λέξεις μου</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Εσύ</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Φίλα με, κράτα με</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Και μη φοβηθείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Στ'όνειρο δεν έμεινε κανείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Κράτα με, φίλα με </span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Και μη μου χαθείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Όνειρο που τέλειωσε νωρίς</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Φίλα με, κράτα με</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Και μη φοβηθείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Στ'όνειρο δεν έμεινε κανείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Κράτα με, φίλα με </span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Και μη μου χαθείς</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Όνειρο που τέλειωσε νωρίς</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"> Στ όνειρο δεν έμεινε κανείς...</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4184158770411917163?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-74633376400624523472008-07-30T11:21:00.009+03:002008-07-30T11:58:54.002+03:00<span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Υπάρχει ένα τραγούδι που είναι όνειρο για μένα να το χορέψω μια μέρα -όχι μόνη φυσικά.<br />Κάθε φορά που το ακούω με ταξιδεύει και σκέφτομαι διάφορα.<br />Οι στίχοι του θεωρώ πως είναι απ' τα πιο όμορφα λόγια που γράφτηκαν ποτέ για μια γυναίκα, ή μάλλον για όσα μπορεί να αισθανθεί κάποιος για μια γυναίκα. Όσα μπορεί να βιώσει κι όσα μπορεί να θέλει να κάνει.<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:78%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SJApZ4dzKpI/AAAAAAAAAE0/TP3z4APd_Ks/s1600-h/379031848_8f46b8910a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SJApZ4dzKpI/AAAAAAAAAE0/TP3z4APd_Ks/s320/379031848_8f46b8910a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228724692007987858" border="0" /></a>Κλείνω το μάτια και το απολαμβάνω για ακόμα μια φορά...<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >Bryan Adams<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Have you ever really loved a woman?</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?song=bzj9dbiay_9" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowscriptaccess="always" align="middle" height="20" width="200"></embed><a style="font-size: 9px; color: rgb(204, 204, 204); letter-spacing: -1px; text-decoration: none;" target="_blank" href="http://boomp3.com/listen/bzj9dbiay_9/have-you-ever-loved-a-woman">boomp3.com</a></span><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span><br />To really <span style="font-weight: bold;">love</span> a woman<br />to <span style="font-weight: bold;">understand her</span><br />you’ve got to know what <span style="font-weight: bold;">deep inside </span><br />hear every <span style="font-weight: bold;">thought</span> see every <span style="font-weight: bold;">dream </span><br />and <span style="font-weight: bold;">give her wings</span> when she wants to <span style="font-weight: bold;">fly </span><br />and when you find yourself lying <span style="font-weight: bold;">helpless</span> in her arms<br />You know you <span style="font-weight: bold;">really</span> love a woman<br /><br />When you love a woman<br />you tell her that she’s <span style="font-weight: bold;">really woman </span><br />When you love a woman<br />you tell her that she’s <span style="font-weight: bold;">the one </span><br />She needs somebody<br />to tell her that it’s gonna last <span style="font-weight: bold;">forever </span><br />So tell me have you ever really<br />really, reallly<br />ever loved a woman?<br /><br />To really love a woman<br />to let her <span style="font-weight: bold;">hold you </span><br />till you know <span style="font-weight: bold;">how she needs</span> to be touched<br />you’ve gotta <span style="font-weight: bold;">breath</span> her<br />and really <span style="font-weight: bold;">taste</span> her<br />until you can <span style="font-weight: bold;">feel her in your blood </span><br />when you <span style="font-weight: bold;">can see your unborn</span> children in her eyes<br />You know you<span style="font-weight: bold;"> really love</span> a woman<br /><br /></span><span style="font-size:78%;">When you love a woman<br />you tell her that she’s <span style="font-weight: bold;">really woman </span><br />When you love a woman<br />you tell her that she’s <span style="font-weight: bold;">the one </span><br />She needs somebody<br /></span><span style="font-size:78%;">to tell her that you’ll always <span style="font-weight: bold;">be together </span><br />so tell me have you’ve ever really,<br />really, really ever loved a woman?<br /><br />You’ve got to give her <span style="font-weight: bold;">some faith </span><br /><span style="font-weight: bold;">hold her tight </span><br />a little <span style="font-weight: bold;">tenderness </span><br />you’ve gotta <span style="font-weight: bold;">treat her right </span><br />she <span style="font-weight: bold;">will be there for you </span><br /><span style="font-weight: bold;">taking good care</span> of you<br />(you’ve really gotta love your woman) (yeah)<br />and when you find yourself lying helpless <span style="font-weight: bold;">in her arms </span><br />you know you really love a woman<br /><br />When you love a woman<br />you tell her that she’s really woman<br />When you love a woman<br />you tell her that she’s the one<br />She needs somebody<br />to tell her that it’s gonna last forever<br />So tell me have you ever, really<br />really, really, ever loved a woman?<br />Just tell me have you ever really,<br />really, really, ever loved a woman?<br /><span style="font-weight: bold;">Just tell me have you ever really, </span><br /><span style="font-weight: bold;">really, really, ever loved a woman? </span><br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-7463337640062452347?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-49554556718297563592008-07-28T14:25:00.003+03:002008-07-28T14:48:18.274+03:00<span style="font-family: verdana;font-size:78%;" >Είναι μερικές μέρες που πάντα κάτι μου φταίει χωρίς να μπορώ να το προσδιορίσω... Κι ενώ ξυπνάω μια χαρά, έρχομαι στη δουλειά μια χαρά, μέσα στη μέρα κάτι στραβώνει και πάνε όλα κατά διαόλου.<br />Αυτή τη στιγμή αν μου ζητούσαν να περιγράψω τι νιώθω θα έλεγα μοναξιά, απογοήτευση και έναν απίστευτο περιορισμό συναισθημάτων... Ανελευθερία να εκφραστώ γι' αυτό και επιλέγω το blog μου να "αδείασω" τη μαυρίλα που με πνίγει από μέσα... <span style="font-weight: bold;">Μη διαβάστε</span> παρακάτω αν μισείτε τα μελό και τα γυναικεία κλαψουρίσματα.<br />Γιατί τυγχάνει να γεννήθηκα θυληκό και με τα χρόνια να εξελίχθηκα σε μια γυναίκα με όλα τα στραβά που έπεται αυτό. Σκέφτομαι πολύ, μιλάω πολύ, κλαίγομαι πολύ, γκρινιάζω πολύ και πάνω από όλα βιάζομαι πολύ. Υπάρχει τρόπος να αλλάξουν όλα αυτά; Ίσως, αν αποφασίσω να κάνω υπεράνθρωπες προσπάθειες για να μεταμορφωθώ σε ασερνικό. Όχι εξωτερικά, αλλά εσωτερικά. Να αρχίσω να σκέφτομαι σαν άντρας, να μη μιλάω πολύ όπως οι άντρες που μετράνε τα λόγια τους πριν αρθρώσουν λέξη, να μην τρελαίνομαι με αυτά που ΔΕΝ ακούω και να μη μου λείπουν τα μισά πράγματα από αυτά που λείπουν στις γυναίκες καθημερινά!<br />Αλλά και πάλι σκέφτομαι -γιατί όπως είπα πιο πάνω, σκέφτομαι πολύ [περισσότερο απ' όσο πρέπει ή χρειάζεται]- πως η θεϊκή ανώτερη δύναμη που αποφασίζει για όλα στο σύμπαν επέλεξε να είμαι και να λειτουργώ σα γυναίκα. Κάποιος λόγος θα υπάρχει...<br />Κι αν τώρα, σήμερα, εγώ δεν μπορώ να βρω πραγματικά το λόγο που μου φταίνε όλα, τότε ίσως αυτή εκεί έξω να ξέρει πιο καλά, οπότε ας το σεβαστώ. Ας αφήσω τη φύση μου να εκφραστεί κι όποιον πάρει ο Χάρος. Κι ας μου πάρουν το κεφάλι, κι ας τα χάσω αυτά που έχω, που μάλλον είμαι αχάριστη και δεν τα εκτιμώ. Ντροπή μου...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4955455671829756359?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-25307554599330927742008-07-26T21:47:00.009+03:002011-06-25T12:25:05.947+03:00<span style="font-size:78%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: verdana;" href="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SItzNVg3QtI/AAAAAAAAAEs/Pgyo5C0NvuQ/s1600-h/xfiles2_galleryposter.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SItzNVg3QtI/AAAAAAAAAEs/Pgyo5C0NvuQ/s320/xfiles2_galleryposter.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227398465444070098" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;">Ok, είδα σήμερα και το <span style="font-weight: bold;">"X-Files: I Want To Belive"</span> και θα βάλω ένα <span style="font-weight: bold;">7,5</span> στην ταινία, γιατί το αξίζουν η Scully και ο Molder για όλα αυτά τα απίθανα επεισόδια που μας χάρισαν πριν μια δεκαετία και... To story ήταν καλούτσικο, γνωστή η σκηνοθετική άποψη του <span style="font-weight: bold;">Chris Carter</span> από τη σειρά και οι πρωταγωνιστές ήδη αναγνωρισμένοι. Το κακό ήταν πως δεν έδωσε τίποτα παραπάνω στην ιστορία των X-Files, μου θύμισε απλά ένα από εκείνα τα επεισόδια που έμπαιναν για να γεμίσουν τον εκάστοτε κύκλο. Θα προτιμούσα λίγο περισσότερο μυστήριο, μεταφυσικό και σασπένς -αν και είχε λιγουλάκι, δε λέω- και επίσης θα προτιμούσα λίγη <span style="font-style: italic;">καλή</span> συνομωσία που τόσο μου έχει λείψει τα τελευταία χρόνια. Το μόνο που μου θύμισε τον παλιό καλό καιρό -πέρα από τους δυο πρωταγωνιστές- ήταν η εμφάνιση<span style="font-family:verdana;"> προς το τέλος του Skinner και η αναφορά στη χαμένη αδερφή του Molder. Βεβαιά το τελευταίο είναι τόσο "πολυχρησιμοποιημένο" σαν δικαιολογία για όλες τις αναζητήσεις του Fox που με έχει κουράσει έδω και κάμποσες σεζόν.</span></span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Και μετά τα κινηματογραφικά νέα, να σας βάλω ένα τραγουδάκι να ακούσετε από το παρελθόν, γιατί μου ήρθε τώρα έτσι στο ξεκάρφωτο και θέλω να το μοιραστώ. Άντε, καλό σας βράδυ!!!<br /><br /></span></span></div><span style="font-size:78%;"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/c7dyXfHcYw8&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/c7dyXfHcYw8&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><span style="font-family:verdana;">Scarlet<br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-size:85%;" >"Independent Love Song"</span><br /></span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">You could say this was an independent lovesong</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">It's nothing like to us what love meant to them</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">But that's not to say the love we</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">have isn't big or that strong</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">I'm doing it a different way</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">I'm doing it a different way</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">You might say this is another boring lovesong</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">To be together and forever be true</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">And so today it's much the same as it was then</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">I'm doing it a different way</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">I'm doing it a different way</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">I'll show you how to take me</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">Go down go down</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">And I'll show you how to turn me</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">Right on right on</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">And I'll show you how to touch me</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">Right on right on right on</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">Right on right on right on</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Now it's fine that many men will look my way</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">And I'll take them home and let</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">them show me the way</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"></span></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">And sure I'll like a few but I'll</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">leave the rest to play</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">I'm doing it a different way</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">I'm doing it a different way</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">I'm gonna show you how to take me</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">Go down go down</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">And I'll show you how to turn me</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">Right on right on</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">And I'll show you how to touch me</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">Right on right on right on</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">Right on right on right on</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">In a different way, in a different way</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">In a different way, in a different way</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">In a different way, in a different way</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">I'll show you how to take me</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Go down go down me</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">And I'll show you how to turn me</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Right on right on</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">And I'll show you how to touch me</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Right on right on right on</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Right on right on right on</span></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">You could say this was an independent lovesong</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">It's nothing like to us what love meant to them</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">But that's not to say the love we have</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">isn't good or that strong</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">I'm doing it a different way</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">I'm doing it a different way</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-2530755459933092774?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-46153329630836258602008-07-23T23:04:00.007+03:002011-06-25T12:24:39.539+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SIeSjf7sWzI/AAAAAAAAAEk/zRUyE-Gjj3U/s1600-h/TheDarkNight_6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 244px; height: 391px;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SIeSjf7sWzI/AAAAAAAAAEk/zRUyE-Gjj3U/s320/TheDarkNight_6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226307031151696690" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Εντάξει, ξέρω πως σας τα έχω πρήξει τώρα τελευταία με όλες τις ταινίες που βλέπω, αλλά γι' αυτήν την ταινία ειλικρινά δεν θα άντεχα να μην γράψω δυο λογάκια.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Σίγουρα πρόκειται για την καλύτερη ταινία Batman που προβλήθηκε ποτέ! Το σενάριο πανέξυπνο, με συνεχείς εξελίξεις και τη δράση στο φουλ! Εφέ που κόβουν την ανάσα και ήχος που πρέπει να απολαύσετε με όλες τις απαραίτητες πολυτέλειες και ανέσεις. Ο <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Christopher Nolan</span> έκανε πάλι το θαύμα του! Και για όσους δεν τα πάνε καλά με τα ονόματα, ο κύριος σκηγνοθέτης μας, έχει αφήσει αποδείξει προ πολλού την αξία του με αριστουργήματα όπως:</span> <span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">"Memento"</span> και <span style="color: rgb(0, 0, 153);">"Prestige"</span>, καθώς και την προηγούμενη ταινία του υπερήρωα <span style="color: rgb(0, 0, 153);">"Batman Begins"</span>.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Αναμφισβήτητα, το καλύτερο part της ταινίας είναι η υποκριτική του <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Heath Ledger</span>. Ό,τι κι αν γράψω θα είναι λίγο, και δεν υπερβάλω! Μοναδική ερμηνεία που ελάχιστες φορές έχουμε συναντήσει ειδικά από νέους ηθοποιούς... Ας αρκεστώ σε αυτό. Φυσικά, και τα υπόλοιπα υπερ-τεράστια υπερ-ταλαντούχα ονόματα του cast ήταν εξαιρετικά. Για ποιον να πρωτογράψω δεν ξέρω. Για τον <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Christian Bale</span> που εξελίσεται σε έναν από τους καλύτερους νεαρούς ηθοποιούς του Hollywood; Για τους γνωστούς και μη εξαιρεταίους <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Morgan Freeman</span> και <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Micheal Caine</span>; <span style="font-style: italic;">[Απλά υποκλίνομαι στις αυτών μεγαλειότητες!] </span>Ή μήπως για την ηθοποιάρα τον <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Gary Oldman</span>; Αν και για τον τελευταίο να σημειώσω πως πάντα με συγκινούσε σε ρόλους κακών, παρά καλών.</span> <span style="font-family:verdana;">Το μόνο μικρό μικρό ψεγάδι που βρήκα στο cast ήταν η <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Maggie Gyllenhaal</span>, που ενσαρκώνει τη Rachel, κι αυτό γιατί κάναμε αμάν να αντέξουμε την Katie Holmes στον πρώτο -καινούριο- Batman και πάνω που χαρήκαμε που την ξεφορτωθήκαμε, η παραγωγή επέλεξε για αντικαταστάτρια μία που της μοιάζει και μάλιστα είναι πολύ πιο άσχημη! Απλά έλεος...<br />Για την υπόθεση δεν θέλω να πω κάτι, για να μην χαλάσω το παραμικρό. Ένα τελευταίο θα γράψω και θα σας καληνυχτίσω.<br />Η ταινία <span style="font-weight: bold;">ΤΑ ΣΠΑΕΙ</span>, οπότε σπάστε κι εσείς τα ταμεία γιατί το αξίζει!!!<br /><br />Βαθμολογία: <span style="font-weight: bold;">10!!!!</span><br /><br /></span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4615332963083625860?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-49942384971200407522008-07-05T23:11:00.011+03:002011-06-25T12:25:44.705+03:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(153, 102, 51);">[no spoilers - read free!]</span></span></span><br /></div><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Η πιο τρομακτική εμπειρία ήταν για μένα η παρακολούθηση αυτής της <span style="font-weight: bold;">ισπανικής</span> ταινίας. Δεν έχει περάσει πολύ ώρα που την είδα στο σινεμά και ακόμα ψιλοτρέμω... Μην το κοροϊδεύετε καθόλου, γιατί η ταινία πραγματικά είναι ό,τι πιο τρομακτικό έχω δει σε θρίλερ/σπλάτερ/τρόμου ή ό,τι άλλο θέλετε! Και πιστέψτε με, δεν είμαι από αυτές που τρομάζουν εύκολα!</span><br /><span style="font-family:verdana;">Βέβαια ήταν μακράν επίσης η καλύτερη ταινία του είδους! Αν είστε φαν ταινιών από "Blair Witch Project" μέχρι "Resident Evil" και δε συμμαζεύεται... <span style="font-weight: bold;">ΤΡΕΞΤΕ</span> κυριολεκτικά στον κοντινότερο κινηματογράφο και ετοιμαστείτε για την απόλυτη εμπειρία φόβου! Προτιμήστε μια αίθουσα με <span style="color: rgb(153, 102, 51);">πολύ καλή ηχητική κάλυψη</span>, <span style="color: rgb(153, 102, 51);">μεγάλη οθόνη</span> και <span style="color: rgb(153, 102, 51);">ελάχιστο κοινό</span>! Δεν πρέπει <span style="font-weight: bold;">τίποτα</span> να σας αποσπάσει την προσοχή και είμαι σίγουρη πως θα την απολαύσετε όσο καμία άλλη. Δε θέλω να πω τίποτα περί της υπόθεσης και καλό θα ήταν να <span style="font-weight: bold;">μην</span> ψάξετε ούτε καν για φωτό στο νετ. Όσα λιγότερα έχετε δει ή ξέρετε <span style="font-style: italic;">(όπως εγώ που πήγα σχεδόν από ένστικτο)</span> τόσο το καλύτερο.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Προσωπικά σε όλη τη διάρκεια ένιωθα πως είμαι μέρος του σκηνικού και τα ζω όλα από πρώτο χέρι μη περιμένωντας την παραμικρή εξέλιξη. Θα σας παραθέσω μόνο τις πληροφορίες και την αφίσα που δίνει το πρόγραμμα των Odeon, τα οποία προτιμώ τελευταία για τις εξορμήσεις μου στις αίθουσες με παρέα ή χωρίς.</span><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SG_XspnjogI/AAAAAAAAAEc/PlaOPX4dcGo/s1600-h/10581291_gal.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 264px; height: 393px;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SG_XspnjogI/AAAAAAAAAEc/PlaOPX4dcGo/s320/10581291_gal.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5219627655231676930" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><span style="color: rgb(153, 102, 51);">Δύο ρεπόρτερ τοπικού καναλιού ακολουθούν μια ομάδα πυροσβεστών στη βραδινή τους βάρδια. Στόχος της live εκπομπής είναι να καταγράψει τις συνθήκες εργασίας των πυροσβεστών και τις καταστάσεις υψηλού κινδύνου που αντιμετωπίζουν στη δουλειά τους. Στην πρώτη κλήση που δέχονται, οι πυροσβέστες πρέπει να σώσουν μια ηλικιωμένη γυναίκα που βρίσκεται παγιδευμένη στο διαμέρισμά της. Όμως κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κάτι πηγαίνει τραγικά στραβά... Αυτό που αρχικά έμοιαζε μια απλή επιχείρηση ρουτίνας γρήγορα μετατρέπεται σε εφιάλτη. Παγιδευμένοι μέσα στο κτίριο, οι πυροσβέστες και το τηλεοπτικό συνεργείο έρχονται αντιμέτωποι με μια άγνωστη και θανάσιμη απειλή. Κάτι μοχθηρό και δυσοίωνο εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα σε όλο το κτίριο...</span><br /></span><span style="font-family:verdana;"><br />Απλά</span></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;"> ΔΕΙΤΕ ΤΟ!</span></span></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ></span><br /><br />Βαθμολογία: <span style="font-weight: bold;">10 με "΄" </span>αν δεν το καταλάβατε!<span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4994238497120040752?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-56120175262087001072008-06-19T21:48:00.005+03:002011-06-25T12:26:11.721+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFqx6qUuE1I/AAAAAAAAAEU/s5Dotan096Y/s1600-h/Fringe.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 407px;" src="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFqx6qUuE1I/AAAAAAAAAEU/s5Dotan096Y/s320/Fringe.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213675139986494290" border="0" /></a><br /><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Πριν λίγες μέρες παίχτηκε ο πιλότος της νέας σειράς που μας έρχεται από την Αμερική και αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στις <span style="font-weight: bold;">26 Αυγούστου</span> φέτος. Δημιουργoί της είναι ο γνωστός πια <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">J.J. Abrams</span>, ο οποίος υπογράφει εδώ και μερικά χρόνια επιτυχημένες σειρές όπως τα<span style="color: rgb(0, 102, 0);"> "Alias"</span> και <span style="color: rgb(0, 102, 0);">"Lost"<span style="color: rgb(0, 0, 0);">,</span></span> και οι <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);">Roberto Orci</span> και <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);">Alex Kurtzman</span>, υπεύθυνοι για τα σενάριο των <span style="color: rgb(51, 102, 102);">"Transformers"</span>, <span style="color: rgb(51, 102, 102);">"The Island"</span>, <span style="color: rgb(51, 102, 102);">"Mission Impossible 3"</span> και <span style="color: rgb(51, 102, 102);">"The Legend of Zorro"</span>.<br />Μετά την προβολή λοιπόν του επεισοδίου υπ' αριθμόν <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">00</span> έχω να δηλώσω τα εξής και βγάλτε τα συμπεράσματα μόνοι σας:<br /></span><ul style="font-family:verdana;"><li><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Πρόκειται για μια <span style="font-style: italic;">ακόμα</span> περιπετειώδη σειρά, με σασπένς, μυστήριο και συνεχόμενες εξελίξεις/ανατροπές.</span></li><li><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Δυστυχώς καμία ανατροπή στον πιλότο δεν ήταν πρωτότυπη.</span></li><li><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Η υπόθεση εξελίσσεται γρήγορα και αφορά μια -όμορφη παρεπιπτόντως- πράκτορα του FBI, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια παράξενη μόλυνση και ένα περίεργο αεροπορικό συμβάν.</span></li><li><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Ακόμα μια δωρεάν (;) διαφήμιση για το "σώμα" κι ακόμα μια ιστορία που ξεκινά σε αεροσκάφος... Όσο και να προσπαθούν να μας φοβίσουν, εγώ θα συνεχίσω να ανεβαίνω σε αεροπλάνα. Μήπως οι αμερικάνοι εμμέσως θέλουν να βάλουν στο υποσυνείδητο των πολιτών της χώρας τους τη φοβία για τα υπερατλαντικά ταξίδια; Λέω τώρα... Ωστόσο, τα αεροπλάνα παραμένουν και με διαφορά το πιο ασφαλές μέσο για να ταξιδεύει κάνεις <span style="font-style: italic;">(και το πιο γρήγορο)</span>.<br /></span></li><li><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Ένας τρελοεπιστήμονας με φοβερές γνώσεις και ο γιος του θα βοηθήσουν την πράκτορα να τα βγάλει πέρα ή να τα μπλέξει ακόμα περισσότερο.</span></li><li><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Κι εδώ χάσαμε την πρωτοτυπία, ωστόσο ο μπαμπάς είναι εξαιρετικός ηθοποιός. Όσο για το γιο... Τον γνώρισα στο <span style="color: rgb(51, 51, 153);">"Dawson's Creek"</span> και τον είδα πάλι πρόσφατα στο <span style="color: rgb(51, 51, 153);">"Shutter"</span> <span style="font-style: italic;">(αυτό πάλι με εξέπληξε ευχάριστα, πειράζει;)</span>. Ο <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 153);">Joshua Jackson</span> αν και όχι ιδιαίτερα συμπαθής σε μένα, μάλλον τα πάει καλά εκεί πέρα και οι προτάσεις για δουλειές πέφτουν βροχή. Για να είμαι ειλικρινής, θα προτιμούσα κάποιον άλλον στο ρόλο του.</span></li><li><span style="font-family:verdana;font-size:78%;">Προσπαθώντας να αποφύγω την αποκάλυψη κάποιου στοιχείου που θα σας το χαλάσει, θα πω μονάχα πως συνωμοσίες, πλεκτάνες με μεγάλες εταιρίες, πλουσίους επιφανείς ιδιοκτήτες αυτών και υπεράνω υποψίας άλλους υπάρχουν και σε αυτή τη σειρά. Αυτό φυσικά δεν είναι απαραίτητα κακό, αφού είναι ένα από τα κλισέ που πουλάει και συνεχίζει να μας αρέσει.<br /></span></li></ul><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Θα περιμένω τον Αύγουστο να δω τα πρώτα επεισόδια για να αποφασίσω αν αυτή η σειρά θα με "κρατήσει" για καιρό ή όχι. Μέχρι στιγμής απλά τη βρήκα ενδιαφέρουσα. Αν και έχει εμφανείς επιρροές από <span style="font-weight: bold;">"X-files"</span>, δε θα έμπαινα καν στη διαδικασία να συγκρίνω... Ελπίζω μόνο η συνέχεια να είναι πιο ευρηματική.</span><br /><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);font-family:verdana;" >Σ.Σ.: Τα 10 εκατομύρια δολάρια που ξοδεύτηκαν για τον πιλότο αυτό, φαίνεται πως δεν ήταν αρκετά για να με εντυπωσιάσουν. Κρίμα...</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-5612017526208700107?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-65851112704292193852008-06-17T20:09:00.006+03:002008-06-17T20:34:01.230+03:00<span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Mια γυναίκα κατά τη διάρκεια που </span><span style="font-family:verdana;">ο </span><span style="font-family:verdana;">άντρας της λείπει στη δουλειά</span><span style="font-family:verdana;"> φέρνει τον εραστή της</span><span style="font-family:verdana;"> </span><span style="font-family:verdana;">σπίτι. </span><span style="font-family:verdana;">Ο 9χρονος γιος της γυρνάει σπίτι </span><span style="font-family:verdana;">πιο </span><span style="font-family:verdana;">νωρίς, τους βλέπει και κρύβεται </span><span style="font-family:verdana;">στη ντουλάπα για να </span><span style="font-family:verdana;">παρακολουθεί!! </span><span style="font-family:verdana;">Εντελώς ξαφνικά όμως, γυρνάει </span><span style="font-family:verdana;">σπίτι και ο </span><span style="font-family:verdana;">πατέρας του </span><span style="font-family:verdana;">παιδιού. </span><span style="font-family:verdana;">Τότε η γυναίκα κρύβει </span><span style="font-family:verdana;">γρήγορα </span><span style="font-family:verdana;">τον εραστή της στη ντουλάπα </span><span style="font-family:verdana;">μην </span><span style="font-family:verdana;">ξέροντας ότι είναι ήδη εκεί το </span><span style="font-family:verdana;">παιδί της!!!</span><br /><span style="font-family:verdana;">Tο μικρό αγόρι λέει: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Σκοτεινά είναι</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" > εδώ."</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"> Ο άντρας λέει: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Ναι, είναι."</span></span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Αγόρι: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Εχω μια μπάλα του</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" > μπέιζμπολ!"</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Άντρας: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Μπράβο."</span></span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Αγόρι: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Θες να </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >την αγοράσεις;"</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Άντρας: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Όχι, </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >ευχαριστώ." </span><br /><span style="font-family:verdana;"> Αγόρι:<span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"> "Ενταξει! Αλλά </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >ο μπαμπάς μου είναι εκεί έξω!!"</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Άντρας: </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >"O.k., λέγε πόσα..."</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"> Αγόρι: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"250$."</span></span><span style="font-family:verdana;"></span><br /><span style="font-family:verdana;">Σε λίγες βδομάδες</span><span style="font-family:verdana;"> </span><span style="font-family:verdana;">συμβαίνει </span><span style="font-family:verdana;">ακριβώς το ίδιο πράγμα κι έτσι το</span><span style="font-family:verdana;"> αγόρι και ο εραστής </span><span style="font-family:verdana;">βρίσκονται </span><span style="font-family:verdana;">ξανά στη ντουλάπα! </span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"> Αγόρι: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Σκοτεινά είναι </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >εδώ."</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Άντρας: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Ναι, είναι."</span></span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"> Αγόρι: </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >"Έχω ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ!!" </span><br /><span style="font-family:verdana;"> Ο ά</span><span style="font-family:verdana;">ντρας θυμάται την </span><span style="font-family:verdana;">προηγούμενη φορά, οπότε ρωτάει</span><span style="font-family:verdana;"> το αγόρι: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >Λέγε, </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >πόσα;"</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Αγόρι: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"750$."</span></span><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;"><br />Άντρας: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Το </span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">παίρνω."</span><br /></span><span style="font-family:verdana;">Μερικές μέρες αργότερα, ο</span><span style="font-family:verdana;"> πατέρας </span><span style="font-family:verdana;">λέει</span><span style="font-family:verdana;"> στο μικρό του</span><span style="font-family:verdana;"> γιο: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Πάρε το </span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >ρόπαλό σου και τη μπάλα του μπέιζμπολ και πάμε στο πάρκο να παίξουμε σαν πατέρας με γιο!"</span><span style="font-family:verdana;"><br /></span><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Έτσι το αγόρι λέει: </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >"Δεν μπορώ. Τα πούλησα και τα δύο!" </span><br /><span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"Πόσο;"</span> τον </span><span style="font-family:verdana;">ρωτά</span><span style="font-family:verdana;"> ανυποψίαστος ο πατέρας του.</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Αγόρι: <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">"</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >1000$."<br />"Είναι απαίσιο που συμπεριφέρεσαι κατ' αυτόν τον</span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >τρόπο στους φίλους σου. Ντρέπομαι που είμαι πατέρας σου!</span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"> <span style="font-family:verdana;">Πά</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >με γρήγορα στην εκκλησία να</span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"> </span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">εξαμολογηθείς"</span>, λέει ο </span><span style="font-family:verdana;">πατέρας</span><span style="font-family:verdana;"> και τον τραβάει προς την εκκλησία.</span> <span style="font-family:verdana;">Φθάνοντας, ο </span><span style="font-family:verdana;">πατέρας του μικρού</span><span style="font-family:verdana;"> παιδιού τον βάζει να καθήσει και</span><span style="font-family:verdana;"> κλείνει πίσω </span><span style="font-family:verdana;">του</span><span style="font-family:verdana;"> την πόρτα του</span><span style="font-family:verdana;"> εξομολογητηρίου. </span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Tο αγόρι λέει: </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >"Σκοτεινά είναι εδώ."</span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><span style="font-family:verdana;">Και ο παπάς απαντά: </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >"Μην ξαναρχίζεις!! Πόσα θες;;"</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-6585111270429219385?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-2780865251954891492008-06-13T17:53:00.005+03:002008-06-13T18:18:09.701+03:00<span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Ομολογώ πως δεν έχω κάτι με τους Λαρισαίους και ελπίζω να μην παρεξηγηθεί κάποιος από εκεί, όμως οι προφορές στα διάφορα μέρη της Ελλάδας είναι κάτι σαν το Βέγκο στις παλιές ταινίες... Απλά τις ακούς και γελάς με την καρδιά σου!<br /></span></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;"><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFKOKOxZRvI/AAAAAAAAAEE/yuNw4w0AafE/s1600-h/larisa_map.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFKOKOxZRvI/AAAAAAAAAEE/yuNw4w0AafE/s320/larisa_map.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211384025236195058" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Διαβάστε όσο πιο γρήγορα μπορείτε:</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Ποιοι είναι οι αρχικοί χρόνοι του ρήματος 'πάρειμι';<br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:verdana;" >* Πάρειμι, Γδύσιμι, Στήσιμι κι Κάνι μι Δικήςςς! *</span><br /><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Πάει ένας Λαρισαίος να αγοράσει ένα αυτοκίνητο. Ο πωλητής:<br /></span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >- Τι θα θέλατε κύριε;<br /></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;">- Ένα αυτουκίνητου... </span>λέει ο Λαρισαίος.</span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- 4x4; </span>ρωτάει ο πωλητής.</span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br />- Τι να του καν κύριεμ, 3x3 είνι του γκαράζ μου, πού να του βαλ 4x4; </span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Να πάρετε ένα Almera,</span> του προτείνει ο πωλητής. </span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Ααα, κοίταξι να δεις, ιγού σήμιρα του θέλου, όχι άλλ' μέρα!</span> λέει ο </span> <span style="font-family:verdana;">Λαρισαίος.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Τέλος πάντων παίρνει ένα αυτοκίνητο ολοκαίνουργιο. Σταματάει στο περίπτερο </span> <span style="font-family:verdana;">να πάρει τσιγάρα και ξεχνάει αναμμένο το φλας. Ένας περαστικός του λέει:<br /></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;">- Το φλας... </span></span> <span style="font-family:verdana;"><br />Ο Λαρισαίος γυρνάει:<br /></span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >- Κι βεβαίως το φλάω άνθρωπέ μου, σήμιρα του πήρα! </span> <span style="font-family:verdana;"><br /><br />Πριν πάει σπίτι, λέει να πάρει κάτι δώρα για την κόρη του, τη </span> <span style="font-family:verdana;">γυναίκα του και το γιο του... Πάει λοιπόν για την κόρη σε ένα μαγαζί με </span> <span style="font-family:verdana;">εσώρουχα. </span><span style="font-family:verdana;">Πωλήτρια: </span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br />- Καλησπέρα, τι θα θέλατε;<br /></span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >- Ένα εσώρουχο για την κόρημ.</span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Σλιπ; </span>του λέει η πωλήτρια.</span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Άμα δε με λειπε θα ρχόμουν κοπέλαμ;</span> της λέει ο Λαρισαίος. </span> <span style="font-family:verdana;"><br /><br />Πάει μετά να πάρει μια φωτογραφική μηχανή για τη γυναίκα του. </span><span style="font-family:verdana;">Μπαίνει στο </span><span style="font-family:verdana;">διπλανό κατάστημα: </span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Καλησπέρα σας, πώς μπορώ να σας φανώ χρήσιμη;</span> του λέει η πωλήτρια.</span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br />- Θέλου μια φουτουγραφική μηχανή! </span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Με φλας;</span> τον ρωτάει η πωλήτρια.</span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Γιατί, άμα σε φλίσου θα μτι δώσεις τζάμπα;</span> λέει ο Λαρισαίος. </span> <span style="font-family:verdana;"> </span> <span style="font-family:verdana;"><br /><br />Τέλος, πάει να πάρει και μια κολόνια για το γιο του. Του λέει ο πωλητής: </span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br />- Τι θα θέλατε, κύριε μου; </span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br />- Μια κολόνια θα θίλα.</span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- For men; </span>τον ρωτάει ο πωλητής.</span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Α όχι! Αφόρητη! </span>του λέει ο Λαρισαίος... <span style="font-style: italic;">Ιγού θέλου νατ φορέσου </span></span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >πρώτους!! </span> <span style="font-family:verdana;"><br /><br />Κουρασμένος, το βραδάκι πάει σε ένα μπαρ. Λέει λοιπόν στον μπάρμαν: </span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br />- Ένα κνιάκ! </span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Μεταξάς; </span>ρωτάει ο μπάρμαν.</span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Γιατί; Σι τρών'; </span>απαντά ο Λαρισαίος.<br />Την ίδια στιγμή μπαίνει ένας άγγλος στο μπαρ και λέει: </span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Two beers.</span><br />Γυρνάει ο Λαρισαίος αγριεμένος και του λέει:<br /></span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >- Ααα κοίταξι να δεις, ισί τουν πιρς όχι ιγού!<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFKPjJVCVPI/AAAAAAAAAEM/wmWoAMWhmBA/s1600-h/agrotisa_evr2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFKPjJVCVPI/AAAAAAAAAEM/wmWoAMWhmBA/s320/agrotisa_evr2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211385552783430898" border="0" /></a></div><span style="font-size:78%;"> <span style="font-family:verdana;"><br />Πώς ζητάμε ρύζι με κοτόπουλο από ένα Λαρισαίο; </span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:verdana;" ><br />* Ένα ΠΛΙΜΙΡΥΖΙ. *</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Ήταν μια Λαρισαία. Μια μέρα λοιπόν της λέει η κόρη της: </span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br />- Mαμά, θέλω να γίνω σταρ. </span> <span style="font-family:verdana;">Και η Λαρισαία απαντάει: </span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br />- Μωρ' δεν πα να γένεις και κριθάρ; Τι μι νοιάζ... </span> <span style="font-family:verdana;"><br /><br />Δυο Λαρισαίοι παίζουν το παιχνίδι των ερωτο-απαντήσεων. </span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br />- Πες μι, ήνα έλληνα ποδουσφαιριστή που ήπαιζε στην Ελλάδα και τούρα παίζει </span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >στου εξωτερικού; </span> <span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;"><br />- Τσάρτας,</span> του απαντά ο άλλος.<br /></span> <span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >- Ούι βλάκα, αυτό ήνι γιοφύρ... </span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-278086525195489149?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-13230994174069439722008-06-12T23:40:00.012+03:002011-06-25T12:26:37.400+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFGSHTCeYzI/AAAAAAAAAD8/VfzzAkeedjw/s1600-h/thehappening_galleryteaser.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFGSHTCeYzI/AAAAAAAAAD8/VfzzAkeedjw/s320/thehappening_galleryteaser.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211106897911767858" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Μόλις γύρισα από το cinema της γειτονιάς μου, που έχω την τύχη να μην είναι μια ξεχασμένη αίθουσα στη δεκαετία του '70 με βελούδινες πολυθρόνες και αντιπαθητικούς μεσήλικες <span style="font-style: italic;">(κόβω και μερικά χρονάκια)</span> θαμώνες.</span> <span style="font-family:verdana;">Η νέα ταινία του σκηνοθέτη των <span style="font-weight: bold;">"Sixth Sense", "Unbreakable", "Signs", "The Village"</span> και <span style="font-weight: bold;">"Lady in the Water"</span> έκανε πρεμιέρα μόλις σήμερα -παγκοσμίως αν δεν απατόμαι- και φυσικά δε θα μπορούσα να παραλείψω να τη δω.<br /><br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFGR9XXitcI/AAAAAAAAADs/EdAxGS4Ib4Q/s1600-h/happening.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFGR9XXitcI/AAAAAAAAADs/EdAxGS4Ib4Q/s320/happening.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211106727275181506" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Ο <span style="font-weight: bold;">Μ. Night Shyamalan</span> είναι ένας ιδιαίτερος καλλιτέχνης που μας απέδειξε το ταλέντο του τόσο στο σενάριο όσο και στη σκηνοθεσία με το ντεμπούτο του την "'Εκτη Αίσθηση". Έκτοτε, αν και έβγαλε ακόμα 4 φιλμ δεν κατάφερε να πείσει πολλούς πως δεν ήταν απλά άλλη μια φούσκα του Χόλυγουντ. Όταν δε, η προηγούμενη απόπειρά του με την "Κυρά του Νερού" να μας καθυλώσει απέβει άκαρπη, τότε οι πλειοψηφία πίστεψε πως δε θα ξαναβλέπαμε κάτι αξιόλογο από τον συμπαθέστατο Ινδό.</span> <span style="font-family:verdana;">Εγώ πιστή στο ταλέντο του και δύσκολα κατακρίτριά του, περίμενα αυτήν την ταινία του εδώ και καιρό. Στην αρχή δεν ήξερα τι θα έβγαζε, πότε και <span style="font-style: italic;">αν</span> φυσικά, αλλά μετά μια αφίσα στους διαδρόμους του cinema κι ένα trailer λίγο πριν την προβολή κάποιας άλλης ταινίας με έκαναν να ανυπομονώ για τις 12 Ιουνίου. Και ευτυχώς δεν απογοητεύτηκα καθόλου με αυτό που είδα!<br /><br /></span><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFGR4w51sfI/AAAAAAAAADk/4SN1v47aOaA/s1600-h/thehappening_cop.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFGR4w51sfI/AAAAAAAAADk/4SN1v47aOaA/s320/thehappening_cop.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211106648230572530" border="0" /></a><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Το "Συμβάν" σε αρπάζει κατευθείαν από τα μαλλιά και σε κολλάει στην καρέκλα σοκαρισμένο από τα πρώτα πέντε λεπτά. Άκρως ρεαλιστικό, ωμό και ταυτόχρονα μυστήριωδες και ατμοσφαιρικό, δημιουργεί στο θεατή την ανάγκη να δει παρακάτω και να μάθει περισσότερα για το τι συμβαίνει τέλος πάντων κι όλοι καταλήγουν νεκροί με τη δική τους μάλιστα θέληση. Απ' την αρχή μπολιάζει το φόβο με την απορία και τη φρίκη με την αγωνία μέσα σου. Άλλωστε μιλάμε για ένα πρώτης τάξεως θρίλερ, με υπέροχη μουσική επένδυση, χάρη στον <span style="font-weight: bold;">James Newton Howard</span> υπεύθυνο για το soundtrack σε δεκάδες κορυφαίες κινηματογραφικές επιτυχίες και όλες τις προηγούμενες ταινίες του Shyamalan. Αρκετά καλή ήταν επίσης η ερμηνεία του πρωταγωνιστή, <span style="font-weight: bold;">Mark Wahlberg</span>, ο οποίος χάρη στο ιδιαίτερο χιούμορ του συγγραφέα, που κρύβεται εδώ κι εκεί κατά τη διάρκεια της ταινίας, ήταν πέρα από απολαυστικός στο ρόλο του κι αρκετά συμπαθητικός.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Οπότε παιδάκια μου, αν δεν ξέρετε τι να κάνετε ένα από τα επόμενα βράδια, πάρτε την καλύτερη παρέα σας μαζί και δείτε αυτήν την ταινία, <span style="font-style: italic;">εάν κι εφόσον</span> φυσικά γουστάρετε τα ατμοσφαιρικά θρίλερ.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Εγώ... </span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:verdana;">α</span>ν και είχα δωρεάν εισιτήριο απόψε, θα πλήρωνα χαλαρά για να την ξαναδώ!<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFGSDyL0rcI/AAAAAAAAAD0/BYKpQCr5hsA/s1600-h/thehappening_galleryposter.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SFGSDyL0rcI/AAAAAAAAAD0/BYKpQCr5hsA/s320/thehappening_galleryposter.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211106837552999874" border="0" /></a><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-size:78%;" ><span style="font-weight: bold;"><br /></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Το ξέρατε ότι:</span><br /><span style="font-family:verdana;">ο σκηνοθέτης, ως άλλος Hitchcock περνάει πάντα μια βόλτα μέσα από τις ταινίες του; Σε μικρούς πάντα ρόλους... Δυστυχώς, δεν κατάφερα να τον εντοπίσω σε αυτή... Λέτε να ήμουν τόσο προσυλωμένη που να μου διέφυγε έτσι απλά;</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-1323099417406943972?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-23856257052760005922008-06-10T21:01:00.009+03:002011-06-25T12:27:35.433+03:00<span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Ξέρω πως έχω σχεδόν ένα μήνα να γράψω μια λέξη, αλλά -χωρίς να θέλω να αποφανθώ των όποιων ευθυνών μου γι' αυτό- φταίνε οι ξένες σειρές που με έχουν κάψει εντελώς τους τελευταίους μήνες. Πρώτα κόλλησα με τους <span style="font-weight: bold;">"Heroes"</span>, πέρσυ το καλοκαίρι, μετά χάθηκα με τους <span style="font-weight: bold;">"Αγνοούμενους"</span> και τώρα με πήρε η μπάλα πάλι με το <span style="font-weight: bold;">"Prison Break"</span>. Αφού ξεμπέρδεψα με τους 4 κύκλους του <span style="font-weight: bold;">"LOST"</span> μέσα σε 2-3 μήνες περίπου, έπιασα να δω τι ψάρια πουλάει αυτή η πολυαναμενόμενη απόδραση του Michael και της παρέας του. Αν και οι απόψεις διίστανται γι' αυτό το tv show, προσωπικά το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον αφού μου θύμησε πολύ την ταινία <span style="font-weight: bold;">"Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουρθ" <span style="font-style: italic;">(Shawshank Redemption - 1994)</span></span> που βασίζεται σε βιβλίο του <span style="font-weight: bold;">Steven King</span> και δεν παίζεται με τίποτα! Γι' αυτούς που το περιφρονούν να πω πάντως πως λίγο πριν το τέλος του πρώτου κύκλου και στον δεύτερο πια (μέχρι εκεί έχω φτάσει προς το παρόν) η σειρά τα σπάει!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Πάμε σε ένα άλλο νέο τώρα, που δεν έχει να κάνει με εμένα αλλά με μια κυρία -βασίλισσα παρακαλώ- της ποπ. Ο λόγος για τη <span style="font-weight: bold;">Madonna</span> φυσικά, που σήμερα άκουσα στο ραδιόφωνο πως θα έρθει επιτέλους στη χώρα μας για μια συναυλία στις <span style="font-weight: bold;">27 Σεπτεμβρίου 2008</span>! Μάλιστα οι προπωλήσεις εισιτηρίων θα ξεκινήσουν σύμφωνα πάντα με το σταθμό στα τέλη Ιουνίου!</span><br /><span style="font-family:verdana;">Περιττό πιστεύω να πω πως θαυμάζω αφάνταστα αυτή τη γυναίκα -άσχετα με τα όσα έχει στο παρελθόν κάνει- εφόσον συνεχίζει να είναι στην κορυφή μετά από τόσα χρόνια καριέρας και να έχει και κορμάρα όπως πάντα άλλωστε!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Δύο άτομα έλεγα από μικρή πως θα τρέξω να δω από κοντά όταν με το καλό έρθουν στην Ελλάδα. Το ένα είναι η <span style="font-weight: bold;">Madonna</span> και το άλλο -που ήδη είδα σε παράσταση- είναι ο <span style="font-weight: bold;">David Copperfield</span>. Οπότε, στα τέλη του Σεπτέμβρη θα έχω εκπληρώσει αυτήν την παιδική επιθυμία και λαχτάρα να δω και τους δυο live. :)</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Χαιρετώ σας με ένα μικρό time machine της θεάς, γιατί ο χρόνος την έχει ξεχάσει φαίνεται!!<br /><br /></span><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:78%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SE7F7ZzNX5I/AAAAAAAAADM/dPNIN6skBdU/s1600-h/madonna_26.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SE7F7ZzNX5I/AAAAAAAAADM/dPNIN6skBdU/s320/madonna_26.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210319443242868626" border="0" /></a>1988<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SE7GDRUBLoI/AAAAAAAAADU/eJx3cvYnRRk/s1600-h/blog1-madonna.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SE7GDRUBLoI/AAAAAAAAADU/eJx3cvYnRRk/s320/blog1-madonna.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210319578403516034" border="0" /></a>1999<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SE7GKdSivUI/AAAAAAAAADc/CZhl41ihz_E/s1600-h/madonna-vanity.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SE7GKdSivUI/AAAAAAAAADc/CZhl41ihz_E/s320/madonna-vanity.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210319701877636418" border="0" /></a>2008<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-2385625705276000592?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-83776890592492338722008-05-14T19:42:00.005+03:002008-05-14T19:53:06.063+03:00<span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >Νέο κόλλημα από τα παλιά -χάρη σε μια διαφήμιση βέβαια και ένα ραδιοφωνικό σταθμό- το <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 0);">"Enjoy the silence"</span> από τους καταπληκτικούς <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 0);">Depeche Mode</span>.<br /><br />Ωστόσο, στο youtube βρήκα και ένα βιντεάκι με μια εξαιρετική διασκευή του κομματιού από τους <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 0);">Lacuna Coil</span> και προτίμησα να σας βάλω αυτή να ακούσετε -και να δείτε φυσικά.<br /><br /><span style="font-style: italic;">Enjoy the silence</span> λοιπόν, μέσω της μουσικής. :D<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:78%;"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/DiFUXBatLLk&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/DiFUXBatLLk&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Words like violence</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Break the silence</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Come crashing in</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Into my little world</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Painful to me</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Pierce right through me</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Can't you understand</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Oh my little girl</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">All I ever wanted</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">All I ever needed</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">Is here in my arms</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">Words are very unnecessary</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">They can only do harm</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Vows are spoken</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">To be broken</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Feelings are intense</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Words are trivial</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Pleasures remain</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">So does the pain</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">Words are meaningless</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">And forgettable</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">All I ever wanted</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">All I ever needed</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">Is here in my arms</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">Words are very unnecessary</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0); font-weight: bold;">They can only do harm</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-8377689059249233872?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-52472219372841303642008-05-06T14:09:00.010+03:002011-06-25T12:28:18.004+03:00<span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Οικονομικός ο σημερινός μου προβληματισμός -αν και περισσότερο με διαμαρτυρία θα μοιάζει. Διαβάστε παρακάτω.<br /><br /></span><span style="font-family:verdana;">Φαντάζομαι έχετε παρατηρήσει πως τα προϊόντα (και οι υπηρεσίες βασικά) μας σερβίρονται με ένα κάποιο "καπέλο" όσων αφορά την τιμή. Δηλαδή πληρώνουμε ένα <span style="font-weight: bold;">ΑΛΦΑ</span> ποσό για ένα στυλό π.χ., φίρμας <span style="font-weight: bold;">Χ</span>, που παρασκευάζεται σε κάποια άλλη χώρα είτε ενταύθα, από το οποίο ποσό το <span style="color: rgb(51, 0, 51);">75%</span> στην καλύτερη περίπτωση είναι η πραγματική του αξία (τιμή κόστους κατασκευής για να μην μπερδευόμαστε), ενώ το υπόλοιπο <span style="color: rgb(51, 0, 51);">25%</span> είναι αυτό το "καπέλο" που ανέφερα πιο πάνω. Στο "καπέλο" εύλογα αντιστοιχούν τα έσοδα του <span style="color: rgb(102, 51, 102);">ενδιάμεσου</span> που κάνει τον κόπο να φέρει το στυλό στην πόρτα μας. Το θέμα είναι τώρα γιατί αυτό το 25% (<span style="color: rgb(102, 51, 102);">προμήθεια</span>) τείνει σήμερα να γίνει το 75% του ΑΛΦΑ ποσού. Αισχροκέρδια των εμπόρων ή βλακώδη δεκτικότητα από μεριάς καταναλωτών; Εκμετάλλευση ή εθελοτυφλία από τα αντίστοιχα πάλι πρόσωπα; <span style="font-weight: bold;">Κοροϊδία</span> όπως και να έχει. Είτε γιατί μας κοροϊδεύουν αυτοί που κινούν τα νήματα στο εμπόριο, είτε γιατί δεχόμαστε να μας κοροϊδεύουν και κοροϊδεύουμε μετά κι εμείς τους εαυτούς μας λέγοντας διάφορα αχυρόλογα <span style="font-style: italic;">[δικιά μου λέξη -δείτε επισυναπτόμενο λεξικό για κατανόηση]</span> τύπου:<br /><br /></span> </span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);font-family:verdana;" >"Είναι μάρκα"</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);font-family:verdana;" >"Είναι εξαιρετικής ποιότητας"</span></span><span style="font-style: italic;"><br /></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);font-family:verdana;" >"Πρέπει να βγάλουν κι αυτοί κάτι τις"</span></span><span style="font-style: italic;"><br /></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);font-family:verdana;" >"Ό,τι και να κάνουμε, πάντα έτσι θα είναι τα πράγματα"<br /><br /></span></span> </div><span style="font-size:78%;"> <span style="font-family:verdana;">...Και πάει λέγοντας το γαϊτανάκι της παράλογης μανίας για δικαιολογίες.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Και να ήταν μόνο αυτή η μορφή του προβλήματος...</span> <span style="font-family:verdana;">Μη χαίρεστε, γιατί έχει κι άλλο.</span> <span style="font-family:verdana;"><br /><br />Μήπως τυγχάνει να έχετε μπει στο ίντερνετ; Μήπως τυγχάνει να έχετε κάνει online search σε κάποιο προϊόν; Μήπως έχετε κατά τύχη ψάξει τις τιμές σε άλλη χώρα; Μήπως τις έχετε συγκρίνει με τις δικές μας; Μήπως από λάθος βρέθηκε κάποιος συγγενής σας ή φίλος στο εξωτερικό και σας ενημέρωσε για τις διαφορές - ομοιότητες (υπάρχουν;) στις τιμές; Ας μην κρυβόμαστε... Όλοι έχουμε δει ΤΙΣ διαφορές! Εισαγωγές-εξαγωγές ο <span style="color: rgb(102, 51, 102);">Χαράλαμπος</span>... Και δως του κέρδος! Και δως του πάλι δικαιολογίες... Να χαρώ εγώ Ελλάδα, χώρα του φωτός.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Ξέρετε πια χώρα βρίζουμε ως επί το πλείστον εμείς οι Έλληνες;</span> <span style="font-family:verdana;">Σωστά μαντέψατε, την <span style="font-weight: bold;">Αμερική</span>. <span style="font-style: italic;">('Ντάξει αν σκεφτήκατε την Τουρκία ή τα Σκόπια δε σας αδικώ, αλλά είναι εκτός θέματος.)</span></span> <span style="font-family:verdana;">Στην Αμερική που λέτε αγαπητά μου παιδιά, τα ρούχα Tommy Hilfinger πωλούνται όσο εδώ πωλούνται τα Skag παπούτσια, ούτε καν όσο τα Migato! Τα Lacoste; Α, αυτά είναι ακόμα πιο φτηνά, γιατί το κροκοδειλάκι είνα λίγο μπανάλ σήμερις. Για αυτούς αυτές οι μάρκες είναι κάτι σαν τα Sprinter Stores. Αλλά για τους Έλληνες τα Tommy είναι αντίστοιχα του Christian Dior <span style="font-style: italic;">(ποιος είναι πάλι αυτός;)</span> και επειδή είμαστε και λίγο φιλεύσπλαχνοι σάς κάνουμε και έκπτωση <span style="font-weight: bold;">10%</span> <span style="font-weight: bold;">(!) </span>χωρίς να είμαστε υποχρεωμένοι <span style="font-style: italic;">(ενώ βγάζουμε κέρδος 60% -αλλιώς πως δικαιολογείται μισή τίμη στην περίοδο εκπτώσεων, μου λέτε;)</span>.</span> <span style="font-family:verdana;"><br /><br />Ναι, ξέρω, είναι τα μεταφορικά πολλά. Κοστίζουν, πώς να το κάνουμε; Κοστίζει <span style="font-weight: bold;">400 ευρώ</span> η μεταφορά ενός iPhone από τις ΗΠΑ γι' αυτό κι εδώ θα το πουλήσουμε 700+ για να μην μπούμε μέσα. Στην τελική η Apple δεν μπορεί να πέσει τόσο στα μάτια της καταναλωτικής μάζας και να πωληθεί κινητό της σε προσιτή τιμή σαν την πρώτη τυχούσα εταιρεία που κατασκευάζει φασόν στην Ταϊβάν. Άσε που δεν μπορεί ο κάθε σκαρμόβλαχος να κυκλοφορεί με το υπέρτατο gadget επειδή το βρήκε φτηνά στο Γερμανό. Ας πάρει το μαϊμού από τη λαϊκή. Αυθεντικά μόνο οι αυθεντικοί μεγιστάνες!</span> <span style="font-family:verdana;"><br /><br />Μαρία;;; Θες κρεμούλα κούκλα μου για την ακμή σου; Α... Να τα σκάσεις διπλάσια για να αποκτήσεις την ολοκληρωμένη σειρά περιποίησης μέσω Ελλάδας. Αντί να χαίρεσαι που τα Sephora και τα Beauty Shop τα έχουν στα ράφια τους και δε χρειάζεται να ανησυχείς για αγορές μέσω πιστωτικής κάρτας στο διαβολικό διαδίκτυο και να περιμένεις μήνες μέχρι να σου σταλούν από Αμέρικα, εσύ γκρινιάζεις για τη διαφορά στην τιμή πώλησης. Σα δε ντρέπεσαι... Αγάπη μου, <span style="font-weight: bold;">ΔΕ σου αξίζει</span> η φίρμα για να περιποιηθεί το πρόσωπό σου. Μπορείς να βάζεις και τη Nivea για τα χέρια αν θες, αλλά ΟΧΙ την κρέμα της μάρκας κωλοσσό με τη ρετουσαρισμένη κουκλάρα στις αφίσσες. ΟΧΙ! Τέρμα! Πάει και τελείωσε...</span> </span><div style="text-align: center; font-family:verdana;"><span style="font-size:78%;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SCBJ0c8iaNI/AAAAAAAAADE/1MXS2RtO4Ak/s1600-h/blinded_by_money.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SCBJ0c8iaNI/AAAAAAAAADE/1MXS2RtO4Ak/s320/blinded_by_money.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197235135457683666" border="0" /></a><br /></div><span style="font-size:78%;"> <span style="font-family:verdana;">Διερωτώμαι λοιπόν αγαπητοί μου συμπατριώτες γιατί καλούμαστε σε αυτή τη χώρα να πληρώνουμε πολλές φορές διπλάσια, τριπλάσια και γενικώς πολλαπλάσια την τιμή ενός προϊόντος το οποίο στη χώρα παραγωγής του πωλείται στην ξεφτίλα; Και δε θέλω να πάω στις χώρες που οικονομικά είναι πιο κάτω από εμάς. Ας μην κοιτάμε τα χειρότερα, αλλά τα καλύτερα γιατί μόνο αυτά μπορούν να μας βελτιώσουν.</span> <span style="font-family:verdana;"><br /><br />Πολλά είπα. Νομίζω εμπεδώσατε το νόημα.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Άντε καλά Ψώνια τώρα και καλό shopping therapy, χρυσά μου... Ματς-Μουτς!<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">Υ।Γ।: Αχ, συγχωρέστε με που ο λόγος ήταν ολίγον πολιτικός। Δεν το ήθελα, πιστέψτε με!!</span> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-5247221937284130364?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-44668792482418799452008-05-05T09:12:00.004+03:002008-05-06T15:09:50.519+03:00<span style="font-size:78%;"><span style="font-family:verdana;">Ωχ, πόσο δύσκολη είναι η πρώτη μέρα στη δουλειά μετά από 10ήμερες διακοπές...</span> <span style="font-family:verdana;">Οι περισσότεροι με καταλαβαίνετε πιστεύω γιατί κι εσείς μια από τα ίδια τραβάτε.</span> <span style="font-family:verdana;">Βέβαια, οι πρώτες ώρες είναι σχετικά ευχάριστες και χαλαρές γιατί τις περνάς μιλώντας με τους συναδέλφους για τα μέρη που επισκέφτηκες, τους φίλους που είδες και τα πράγματα που έκανες όλο αυτό το διάστημα. Τα άσχημα είναι όταν περάσουν αυτές οι ώρες, τα έχετε πει πια όλα -ίσως έχετε κιόλας κουραστεί με τα βαρετά που ακούτε από τους άλλους που νομίζουν πως είναι ενδιαφέροντα- και τώρα πρέπει να πάρετε την άδικη απόφαση να δουλέψετε.</span> <span style="font-family:verdana;">Πού μυαλό για δουλειά όμως, ε;</span><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SB6n288iaMI/AAAAAAAAAC8/Veeer9ba964/s1600-h/BoredCat.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SB6n288iaMI/AAAAAAAAAC8/Veeer9ba964/s320/BoredCat.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5196775582546946242" border="0" /></a><br /></span></div><span style="font-size:78%;"> <span style="font-family:verdana;">Μ' αρέσει που πριν τις διακοπές όλοι γκρινιάζουμε πως θέλουμε άδεια να ξεκουραστούμε, να φορτίσουμε μπαταρίες κλπ. και μέτα θα είμαστε όλο όρεξη. Αχά καλό... Τελικά αυτό πρέπει να είναι το ψέμα που λέει όλος ο κόσμος και κανέναν δεν ενοχλεί. Άντε, καλή αρχή παιδιά και χρόνια πολλά όπως συνηθίζεται να λέμε μετά την επιστροφή.<br /><br />A!! Kαι καλό κουράγιο...<br /></span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4466879248241879945?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-65441331982313828872008-04-17T09:07:00.006+03:002008-04-17T09:58:03.838+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:verdana;">Ντάξει είμαι down το παραδέχομαι... Ωστόσο θα χόρευα άνετα το παρακάτω κομμάτι, όχι μόνο γιατί λατρεύω τη Madonna, αλλά επειδή είναι ένα απόλυτα ξεσηκωτικό τραγούδι και το ακούω συνεχώς αυτές τις μέρες. Για τον Justin δεν τρελαίνομαι πάντως -έτσι για την ιστορία...<br /><br /><br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Madonna feat. Justin Timberlake</span></span><br /></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size:100%;">"4 minutes"</span> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-style: italic;">(to save the world)</span></span><br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nfUjfioAnKY&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/nfUjfioAnKY&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object></span><br /></span></div><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br /></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-6544133198231382887?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-85872660828712960332008-04-16T23:45:00.007+03:002011-06-25T12:29:14.009+03:00<div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;">Είχα καιρό να νιώσω πώς είναι να σε κρίνουν χωρίς να σε ξέρουν, βασιζόμενοι σε ένα και μόνο στοιχείο που ίσως τελικά να είναι και ασήμαντο. Απόψε ένα περιστατικό με στεναχώρησε πολύ...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;">Γιατί οι άνθρωποι δυστυχώς κρίνουν, σχηματίζουν απόψεις εν ριπή οφθαλμού, παίρνουν αποφάσεις δίχως να γνωρίζουν την πλήρη εικόνα. Είναι πολύ άσχημο να απορρίπτεις ένα άτομο επειδή π.χ. δε σου αρέσει το χρώμα των μαλλιών του, ή επειδή τυγχάνει να γεννήθηκε το 1983 και όχι το 1987. Με στεναχωρεί όχι τόσο η πρόφαση μιας τέτοια δικαιολογίας, ενός τέτοιου επιχειρήματος για να ενισχύσουν την άποψή τους, όσο το ότι για άλλους λόγους και χωρίς πολλή σκέψη, δρουν ή μάλλον αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο και τελικά χάνουν την αντικειμενικότητά τους αλλά και το σεβασμό που θα έδειχναν υπό κανονικές συνθήκες οι άλλοι στις απόψεις τους.</span></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: center;"><img src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/SAZpw1iXLWI/AAAAAAAAAC0/kPRjzHPTFfo/s320/sad_and_lonely_by_Sepia_Club1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189951908316917090" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; " border="0" /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;">Ξέρω πως αυτά γίνονταν και θα εξακολουθήσουν να γίνονται, διότι οι άνθρωποι φτιάχτηκαν από χώμα και όχι από αλεύρι, και το χώμα με λίγο νερό γίνεται λάσπη σε αντίθεση με το αλεύρι που γίνεται είτε ζυμάρι, είτε κόλλα... κάτι χρήσιμο δηλαδή.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;">Θέλω να πω πως έτσι έχουν τα πράγματα και δεν πρόκειται να αλλάξουν. Πάντα κάποιος θα κρίνεται πριν καλά-καλά μιλήσει, πάντα κάποιος θα τρέχει να διαφυλάξει ό,τι έχει με πλάγιους τρόπους. Δεν είναι μεμτό... αλλά είναι λυπηρό.</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-8587266082871296033?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-30757619447753183052008-04-03T21:55:00.003+03:002008-04-03T22:16:23.235+03:00<span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Αυτές τις μέρες έχω κολλήσει με δυο τραγουδάκια άσχημα. Όχι πως δεν κολλάω και με άλλα, απλά είπα να μοιραστώ μαζί σας αυτά τα δυό μια κι έχω καιρό να σας "τραγουδήσω".<br /><br />Η πρώτη επιλογή έρχεται από το παρελθόν. Πρόκειται για κομμάτι των αγαπημένων <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);">Roxette</span>, το οποίο θεωρώ πως είναι ένα από τα ωραιότερα τραγούδια που έχω ακούσει και κάθε φορά με συγκινεί. Βασικά οι σουηδοί <span style="color: rgb(102, 51, 102);">Marie Fredriksson</span> και <span style="color: rgb(102, 51, 102);">Per Gessle</span> δημιούργησαν μοναδικά μουσικά κομμάτια, με μεγαλύτερη επιτυχία στις μπαλάντες. Τα πιο γνωστά φυσικά είναι το <span style="font-style: italic;">"Listen to your heart"</span>, το <span style="font-style: italic;">"It must have been love"</span> και το <span style="font-style: italic;">"Crash! Boom! Bang!"</span>. Το δικό μου αγαπημένο όμως είναι λίγο πιο "άγνωστο", αν και δε νομίζω πως όσοι ψάχνουν λίγο παραπάνω για καλή μουσική υπάρχει περίπτωση να μην το ξέρουν. <span style="color: rgb(102, 51, 102);">"You don't understand me"</span> λέγεται... Ακούστε το δυνατά και νιώστε!!<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6_Hrrool1tk&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/6_Hrrool1tk&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /></span></div><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><br />Η συνέχεια ανήκει σε εγχώριο προϊόν και μάλιστα φρέσκο. Ο <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);">Κωνσταντίνος Βήτα</span> είναι κι αυτός αγαπημένος καλλιτέχνης, από την εποχή των <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);">Στέρεο Νόβα</span> φυσικά. Χωρίς να πω πολλά, πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το νέο του cd με τίτλο <span style="font-style: italic;">"Άργος"</span> και το τρίτο κομμάτι είναι όλα τα λεφτά. Βασικά είναι <span style="color: rgb(102, 51, 102);">"Όλα Αυτά που Ποτέ"</span>.... Ακούστε το κι αυτό ακόμα πιο δυνατά!<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/yNxDXoNkNHA&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/yNxDXoNkNHA&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /></span></div><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><b></b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-3075761944775318305?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-84090888688149659462008-03-26T18:09:00.007+02:002011-06-25T12:29:57.971+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Χμ, ναι... Τελικά συνειδητοποιώ πως όλα τα κάνω με μια μικρή καθυστέρηση. Συγχωρέστε με!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://the-savage-garden.blogspot.com/2008/02/blog-post_29.html">melian</a><span style="font-family:verdana;"> με προσκάλεσε στο blogοπαίχνιδο πριν λίγο καιρό κι εγώ τώρα ξύπνησα! <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(Μισό να τεντωθώ!! Αααα...)</span></span></span><br /><br />Οι <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 0);">κανόνες του παιχνιδιού</span> αρχικά <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(γιατί κι εγώ μέχρι να καταλάβω.......)</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">1)</span> Πιάνουμε το πρώτο βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή.<br /><span style="font-weight: bold;">2)</span> Το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό και δεν έχει τόσες σελίδες, πιάνουμε το επόμενο βιβλίο που να έχει 123 τουλάχιστον σελίδες).<br /><span style="font-weight: bold;">3)</span> Βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση.<br /><span style="font-weight: bold;">4)</span> Αντιγράφουμε τις επόμενες τρεις (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη πρόταση).<br /><span style="font-weight: bold;">5) </span>Κάνουμε πάσα σε πέντε άλλους blogger για να κάνουν κι αυτοί το ίδιο.<br /><br />Λεπόν, πριν σας γράψω τις γραμμές που θέλουν οι κανόνες του παιχνιδιού και πριν σας πω ποιο είναι το πλησιέστερο βιβλίο σε μένα αυτή τη στιγμή, να δηλώσω πως απλά μου αρέσουν τα παιχνίδια και <span style="font-weight: bold;">όχι </span>οι "πάσες" τέτοιου είδους. Όταν όμως καλείσαι να παίξεις, πρέπει να αποδεχτείς τους όρους όποιοι κι αν είναι, αλλιώς είσαι "εκτός". Εντός κι επί ταυτά, λοιπόν, καθώς είμαι μόλις τώρα, σας παραθέτω:<br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">"Preferences &gt; Type (Mac OS), select Enable In Layout View, Enable In Story Editor (InDesign), or Enable in Galley/Story View (InCopy), and then click OK."</span><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">[Επεξηγήσεις για όσους αληθώρησαν:</span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-size:78%;">Τα άνωθεν είναι από το USER GUIDE για το πρόγραμμα Adobe InDesign CS3. Sorry guys αλλά είμαι ακόμα στη δουλειά και "εργάζομαι" σκληρά μέχρι να αρχίσει το τελευταίο μάθημα σε... 35 περίπου λεπτά.</span>]<br /><br /></span>Πάσα κάνω στo <a href="http://tsopanis.wordpress.com/">lyko</a>, στο <a href="http://mpizelos.blogspot.com/">μπιζέλι</a>, στη <a href="http://elastellitsa.blogspot.com/">Στέλλα</a>, στο <a href="http://mpizelos.blogspot.com/">Μιχάλη</a> και στη <a href="http://swkratis.blogspot.com/">Μαιρούλα</a>, ευχόμενη να έχουν όρεξη για παιχνίδι.<span style="font-style: italic;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-8409088868814965946?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-38161809836274450202008-03-26T17:21:00.006+02:002011-06-25T12:30:22.859+03:00<div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;">Πειράζει που... αγνοούμαι κι εγώ τώρα πια; Που έγινα <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">LOST</span> addicted εν μία νυκτί;</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/vcwygfi-vv0&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/vcwygfi-vv0&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object></span><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><span style="font-size:85%;">Εντάξει, το ομολογώ -άργησα 3-4 χρονάκια να δω ένα τουλάχιστον επεισόδιο της πολυσυζητημένης σειράς, αλλά δεν πήγαινε άλλο! Αν και μόλις στο δέκατο τρίτο επεισόδιο της πρώτης σεζόν <span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(πφ... έχω ψωμίιι ακόμα)</span></span> οφείλω να παραδεχτώ πως μου άρεσε πολύ ό,τι είδα μέχρι στιγμής.</span><br /><span style="font-size:85%;">Πολύ καλό σενάριο, καλές ερμηνείες, εξαιρετική σκηνοθεσία και φυσικά υπέροχη φωτογραφία! Μπράβο στους δημιουργούς της σειράς, λοιπόν.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">Ελπίζω να μη με πάρει πολύ καιρό να ολοκληρώσω τους τρεις πρώτους κύκλους, μπας και "πιάσω" την επικαιρότητα...</span><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:78%;" >Αχ... Πορώθηκα πάλι...<span style="font-weight: bold;"> [Next!]</span></span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R-pw1XAMNuI/AAAAAAAAACs/aKN67SDDcmg/s1600-h/Lost.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R-pw1XAMNuI/AAAAAAAAACs/aKN67SDDcmg/s320/Lost.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182078383253370594" border="0" /></a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-3816180983627445020?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-16971876815143905022008-03-17T00:15:00.013+02:002011-06-25T09:41:33.489+03:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uyN9y0BEMqc&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/uyN9y0BEMqc&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /></span></span></div><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Αυτή η διαφήμιση είναι η <span style="color: rgb(102, 51, 51);">ακριβότερη όλων των εποχών</span> από πλευράς συνολικού χρόνου παραγωγής και χρημάτων.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας παραγωγής, χρειάστηκαν <span style="font-weight: bold;">606 προσπάθειες</span> -παρακαλώ!- για να λειτουργήσουν <span style="color: rgb(102, 51, 51);">ΟΛΑ</span> σωστά και <span style="font-weight: bold;">6,2 εκατομμύρια δολάρια</span> για αυτά τα <span style="font-weight: bold;">120 δευτερόλεπτα</span>!</span><br /><span style="font-family:verdana;">Αξιοσημείωτο είναι πως <span style="color: rgb(102, 51, 51);">όλα τα ανταλλακτικά</span> που βλέπετε σε αυτήν είναι <span style="color: rgb(102, 51, 51);">αυθεντικά ανταλλακτικά</span> του ίδιου αυτοκινήτου και <span style="font-weight: bold;">δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ειδικά εφέ</span>.</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);font-family:verdana;" >Η συγκεκριμένη διαφήμιση σάρωσε το 2006 όλα τα ανάλογα βραβεία.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Γνωρίζοντας αυτά τα στοιχεία λοιπόν, δείτε ξανά τη διαφήμιση, με άλλο μάτι αυτή τη φορά.<br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">_______________________________</span><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">[Κείμενο από e-mail που έλαβα πρόσφατα.]</span></span><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-1697187681514390502?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-73084508743899289182008-03-13T12:37:00.003+02:002008-03-13T12:56:11.528+02:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">Τρεις εργολάβοι -ένας αλβανός, ένας γερμανός και ένας έλληνας- πάνε στον παράδεισο και ο Αγ. Πέτρος τους λέει πως θέλει να αναλάβει ένας εξ αυτών μια δουλειά.</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">Ρωτάει πρώτα τον αλβανό εργολάβο πόσα θα χρεώσει για να την κάνει.</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">- "600 ευρώ" απαντάει αυτός.</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">- "Γιατί τόσα;" ρωτάει ο Αγ. Πέτρος</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">- "200 ευρώ τα υλικά, 200 η εργασία και 200 να στείλω στην πατρίδα μου" εξηγεί ο αλβανός.</span><br /><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">Γυρίζει στο γερμανό και ρωτάει κι αυτόν πόσα θα χρεώσει.</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">- "900 ευρώ. 300 τα υλικά, 300 η εργασία και 300 που θα πάρει η εφορία" δικαιολογείται αμέσως ο γερμανός.</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">- "Εσύ πόσα θες;" ρωτάει ο Αγ. Πέτρος τον έλληνα.</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">- "Πάμε πιο κει και θα σου πω..." απαντάει αυτός.<br /><br />Πάνε λίγο πιο πέρα και λέει ο έλληνας:</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">- "Για σένα μόνο 3000 ευρώ θα κοστίσει!"</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">- "Τι λες ρε συ;! Γιατί τόσα;!!" ξαφνιάζεται ο Αγ. Πέτρος.</span><br /><span style="font-family: verdana; font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">- "1000 ευρώ δικά σου, 1000 για μένα, 600 να μας κάνει τη δουλειά ο αλβανός και 400 για να μας αδειάσει τη γωνία ο γερμανός."</span><br /><br /><br /><span style="font-family: verdana;">Έτσι... έτσι... Από κάτι τέτοια ανέκδοτα φαίνεται η νοοτροπία μας. Άντε καλή σας μέρα!</span><br /><br /><br />___________<br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-size:78%;" ><span style="font-family: verdana; font-style: italic;">*by Λευτέρης</span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-7308450874389928918?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-13505464330729178792008-03-03T16:51:00.005+02:002011-06-25T12:31:11.964+03:00<span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Από σήμερις η κυρία του ιστολόγιου καλείται να ... <span style="font-weight: bold;">πήξει!</span><br />Μια πτυχιακή που είναι να βγει <span style="font-style: italic;">ας βγει</span>, κι ένα σεμινάριο για το InDesign <span style="font-style: italic;">ας είναι</span>! Δέκα δίωρα μαθήματα 2,5 ώρες μετά τη δουλειά δεν είναι κι ό,τι καλύτερο για τα απογεύματα-βράδια μου, αλλά και τι να κάνεις; Εκπαίδευση κι ανάπτυξη... Τουλάχιστον θα πάρουμε κανένα φράγκο για τις υπερωρίες, κυρά λογίστρια; <span style="font-style: italic;">[Πολλά θέλω...]</span><br /><br />Και η πτυχιακή -άλλο πακέτο κι αυτό. Αναβολή εδώ και τρία πια χρόνια, σαν τους άντρες που παίρνουν αναβολή για το στρατό, γιατί όποιος δε θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινάει. Βέβαια, η πτυχιακή αν και βαρετή ως διαδικασία, είναι πια λιγάκι πιο ενδιαφέρουσα μια και το νέο μου απόκτημα θα βοηθήσει στη γρήγορη ολοκλήρωσή της! Ω ναι!<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R8wY_3mEPTI/AAAAAAAAACk/zaQozL_AF5c/s1600-h/apple_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 231px; height: 231px;" src="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R8wY_3mEPTI/AAAAAAAAACk/zaQozL_AF5c/s320/apple_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173537557476293938" border="0" /></a></div><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><br />Τόσα χρόνια μόνο στους χώρους εργασίας είχα την τιμή να χρησιμοποιώ Mac και να που τώρα έχω έναν iMac στο σπίτι! Μέσα σε λίγα λεπτά είχα την "έγκριση" αγοράς από 'κει που δεν το περίμενα, και μέσα σε μια ώρα είχα κάνει την παραγγελία. Μετά από δυο μέρες το κουκλί ήταν στο δωμάτιο μου και ακόμα περιμένει να βρω χρόνο να του... αλλάξω τα φώτα! :Ρ Παίζει να είναι και από τις πιο γρήγορες παραγγελίες-παραλαβές iMac στην Ελλάδα!<br /><br />Όπως και να 'χει, η περίοδος που θα ακολουθήσει μέχρι το καλοκαιράκι θα είναι φορτωμένη και δύσκολη για μένα οπότε ζητώ την κατανόηση του αφάν-κλαμπ-σάντουιτς. Αυτά προς στιγμήν. Αναμείνατε στο ακουστικό σας.<br /><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">Σ.Σ.: Αυτήν τη δημοσίευση για όσους δεν κατάλαβαν την έκανα για να περάσει λίγο η ώρα στο γραφείο μέχρι να αρχίσει το σεμινάριο... :D</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-1350546433072917879?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-51042351283170553862008-02-11T14:48:00.000+02:002008-02-11T15:27:02.898+02:00<span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Όσο "φορτώνω" το blog μου με αναρτήσεις συνειδητοποιώ πως η επιλογή του τίτλου του ήταν καθ' όλα η καταλληλότερη. Διότι οι Oompa-Loompa πέρα από χιουμορίστες είναι και απόλυτα μουσικόφιλοι. Θυμάστε τα τραγουδάκια τους στη διάρκεια της ταινίας; Έχετε προσέξει πως ποτέ δεν τραγουδούσαν τυχαία; Ε, σ' αυτό το ημερολόγιο αγαπάμε τη μουσική κι αυτή αγαπάει εμάς...<br /><br />Ταξιδεύοντας παρέα με αγαπημένα τραγούδια λοιπόν, κατάλαβα πως η μουσική δεν έχει σύνορα, δεν μπαίνει σε καλούπια και δεν ορίζεται. Είναι αιώνια και ενιαία. Οι ταμπέλες που συνηθίζουμε να βάζουμε είναι η απεγνωσμένη προσπάθειά μας να ελέγξουμε κάτι τόσο μεγάλο όπως η τέχνη. Θέλουμε να νιώθουμε κύριαρχοι, να αποφασίζουμε τι είναι καλό και τι όχι, τι ποιοτικό και τι "πατάτα".<br /><br />Αλήθεια δοκιμάσατε ποτέ να διαλέξετε τα δικά σας ξεχωριστά κι αγαπημένα μουσικά κομμάτια ανεξαρτήτως είδους, να τα βάλετε όλα μαζί μέσα σε ένα φορητό mp3 player και να επιλέξετε suffle playmode; Προσωπικά το δοκίμασα με λίγο φόβο στην αρχή για το τελικό μιξάρισμα, αλλά το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Είναι απίστευτο το πώς ταιριάζει τελικά ο Παπάζογλου με το Νίνο, ο Ρουβάς με τον Παυλίδη, η Αλεξίου με την Αρβανίτη και η Καλομοίρα με την Κουμνιώτη.<br /><br />Η τελευταία θα μας πει ένα τραγουδάκι σήμερα -όχι τυχαία επιλεγμένο φυσικά- κι αυτό γιατί τίποτα δεν</span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" > αφήνουμε στην τύχη κι αυτή δε μας αφήνει κάτι μόνη της...<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?id=09c3d89ebf19&amp;host=meta.boomp3.com" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowscriptaccess="always" align="middle" height="20" width="200"></embed><a style="font-size: 9px; color: rgb(204, 204, 204); letter-spacing: -1px; text-decoration: none;" href="http://boomp3.com/m/09c3d89ebf19">boomp3.com</a><img style="visibility: hidden; width: 0px; height: 0px;" src="http://counters.gigya.com/wildfire/CIMP/Jmx*PTEyMDI3MzU1NzcyNDQmcHQ9MTIwMjczNTU4MDQxNCZwPTcwNzUxJmQ9Jm49.jpg" border="0" height="0" width="0" /><br /></span></div><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-5104235128317055386?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-76026628899881950982008-02-08T12:22:00.000+02:002008-02-08T12:59:36.363+02:00<span style="font-size:85%;">που συνεχώς με παρακινούν να κάνω πράγματα, να μιλάω, να γράφω.<br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">"Ε, γράψε κάτι και για μας..."</span> μου είπαν σήμερα με παράπονο.<br /><br />Βρε κουτά, μικρά κοριτσάκια που όλο στη δουλειά πνίγεστε κι όλο γελάκια μου είστε... Κι όλο γκρινιάζετε για μισθούς και δώρα χριστουγέννων, κι όλο τον George χώνετε να μιλήσει στον μουστάκια για σας. Και ψου-ψου-ψου και χα-χα-χου ήρθε επιτέλους η Παρασκευή! Κι έχω φάει ΤΟ δούλεμα, αλλά μ' αρέσει! Ξέρετε εσείς...<br /><br />Άτιμες μεγάλες κουτσομπόλες, που δε φταίτε εσείς βέβαια αλλά η Τρελούμπα με το μεγάλο της στόμα, σας έχω κάνει να θέλετε η μία να φύγει για Αργεντινή και η άλλη να πάρει τα βουνά και τα όρη! Όχι, λάθος, η δεύτερη θέλει να πεταχτεί λίγο στο από πάνω διαμέρισμα και μετά να δραπετεύσει στη Σέριφο για να γίνει αγροτουρίστρια. Ω ρε φίλε, έχετε ξεσαλώσει εντελώς! Λείπει και ο προϊστάμενος τώρα και μόνο μακέτες δε βγάζετε...<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R6wzm9bipEI/AAAAAAAAACM/azlBJS89qcw/s1600-h/estamos-trabajando.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R6wzm9bipEI/AAAAAAAAACM/azlBJS89qcw/s320/estamos-trabajando.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164559617105241154" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br />Άντε να δω πώς θα περάσετε τις 3 τελευταίες ωρίτσες χωρίς την κυρά Σσσσουσσσού του γραφείου... Άντε, θα επιστρέψει τη Δευτέρα με τα μυαλά στα κάγκελα...<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R6wz1NbipFI/AAAAAAAAACU/gaGwAIXqUmk/s1600-h/Screaming_20girl_0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R6wz1NbipFI/AAAAAAAAACU/gaGwAIXqUmk/s320/Screaming_20girl_0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164559861918377042" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">Γιώργο, τι θα γίνει με εκείνη τη μετάθεση;;;;;</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-7602662889988195098?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-17257019419640063652008-02-02T16:21:00.000+02:002008-02-02T17:45:29.034+02:00<span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >...είναι ένα ρεμπετάδικο δίπλα στην πλατεία Εξαρχείων, όπου μπορεί κανείς να πάει με την παρέα του για να ακούσει ένα λαϊκό πρόγραμμα από ζωντανή ορχήστρα και να πιεί και τα κρασιά του.<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R6SP4dbipDI/AAAAAAAAACE/FIKT0eDewNk/s1600-h/KAVOURAS-_DSC0976.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R6SP4dbipDI/AAAAAAAAACE/FIKT0eDewNk/s320/KAVOURAS-_DSC0976.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162409273009022002" border="0" /></a></div><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><br />Έτσι κι εγώ πήγα με μερικούς φίλους ψες βράδυ, τα ήπιαμε, γελάσαμε, τραγουδήσαμε, χορέψαμε... κι όλα τα καλά! Η παρέα με ανεβασμένο το κέφι, έστρωσε τα οπίσθιά της στις καρέκλες του μαγαζιού για πάνω από 6 ώρες, αν και όταν είπε να "την κάνει" είχε ήδη μικρύνει σε πλήθος. Οφείλω να ευχαριστήσω όλους τους φίλους για την πάρεα, αλλά κυρίως το Βασίλη, το Στράτο, το Νίκο και την Κέλλυ, γιατί μαζί κυρίως τα τσούξαμε και κάναμε πλάκα.<br /><br />Χαλαρό και εύθυμο το κλίμα, διασκέδαση στο φουλ και κουβεντούλες σε προσωπικό επίπεδο...<br />Κι επειδή έχω έναν μικρό πονοκέφαλο απ' το πρωί που σηκώθηκα, αλλά το κέφι παραμένει...<br />ακούστε ένα απ' τα τραγουδάκια μιας άλλης εποχής, αλλά πάντα αγαπημένο, το οποίο <span style="font-style: italic;">-γιατί άραγε;</span>- όταν έπαιξε χθες ξεσήκωσε κόσμο.<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?id=7fa5b869b723" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowscriptaccess="always" align="middle" height="20" width="200"></embed><a style="font-size: 9px; color: rgb(204, 204, 204); letter-spacing: -1px; text-decoration: none;" href="http://boomp3.com/m/7fa5b869b723">boomp3.com</a><img style="visibility: hidden; width: 0px; height: 0px;" src="http://counters.gigya.com/wildfire/CIMP/Jmx*PTEyMDE5NjM4MTExMjUmcHQ9MTIwMTk2MzgxMzYwOSZwPTcwNzUxJmQ9Jm49.jpg" border="0" height="0" width="0" /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ΟΣΟ ΑΞΙΖΕΙΣ ΕΣΥ</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">Μανώλης Αγγελόπουλος</span><br /></span> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">Όσο αξίζεις εσύ κι η καρδιά σου η χρυσή<o:p></o:p><br />δεν αξίζουν μαζί ο ουρανός κι όλη η γη, όλη η γη<o:p></o:p><br />Όλοι οι άντρες ποθούν στην καρδιά σου να μπουν<o:p></o:p><br />κι επειδή μ’ αγαπάς, με μισούν, με μισούν, με μισούν<o:p></o:p><br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">Μα εγώ σε σένα καλή μου χρωστάω και τη ζωή μου<o:p></o:p><br />Μου άλλαξες την ψυχή μου, τόσες συνήθειες κακές<o:p></o:p><br />Με χίλιες δυο τριγυρνούσα και τα λεφτά μου πετούσα<o:p></o:p><br />αλήτης θα καταντούσα, μα όλα αυτά μέχρι χθες</span></p><span style="color: rgb(51, 153, 153);font-size:85%;" >.......<br /></span><p style="font-family: verdana; color: rgb(51, 153, 153);" class="MsoNormal"></p><span style="color: rgb(51, 153, 153);font-size:85%;" ><a href="http://www.exodos.gr/index.php?ctg=night&amp;sub=details&amp;id=501"><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Άντε... στην υγειά του έρωτα! </span></a><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-1725701941964006365?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-34746935796439263182008-01-31T22:55:00.000+02:002008-01-31T23:09:29.251+02:00<span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Χαλαρώνουμε τώρα...<br />Δυναμώνουμε τα ηχεία, κλείνουμε τα μάτια και αφήνουμε το τραγουδάκι να μας ταξιδέψει...<br /><br />Για όσους θέλουν ζωντανές εικόνες, φρόντισα να ανεβάσω ένα ιδιαίτερο βιντεοκλίπ με σκηνές από το animation <span style="font-weight: bold;">"Kingdom Hearts"</span>.<br /><br />Απολαύστε το υπέροχο κομμάτι των <span style="font-weight: bold;">Conjure One</span>.<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mPe85zhhQhU&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/mPe85zhhQhU&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">ENDLESS DREAM</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">CONJURE ONE</span></span><br /><br />It's all coming back to me now<br />That strange and almost endless dream<br />Where I was you and you were me<br />You opened up your eyes and I could see<br />That you were falling from the world<br />As aimless as a shooting star in orbit around me<br />Thinking I was somebody else<br />And terrified to look at me and see yourself, well...<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> You are like a dream</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> And I am just a trip you are on</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> When the trip is over you will go back</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> To the places that you once beloved</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> You will look for comfort there</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> And when you do you'll find that it has gone</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> That is when you'll dream a dream</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Where I am you and you are me</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> And then you'll know my love</span><br /><br />So don't be afraid<br />Your heart is in me<br />And it's racing so fast now<br />'Cause everything we ever were or ever will be<br />Is shapeless as a changing cloud<br />Your letter written on the sky<br />I'm needing now to read it through my eyes<br />When you see just what I see<br />Then tenderly watch it change<br />And just let it be<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">'Cause I am like a dream</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> And you are just a trip that I am on</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> When the trip is over I will go back</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> To the places that I once beloved</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> And I will look for comfort there</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> And when I do I know it will be gone</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> That is when I'll dream a dream</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Where I am you and you are me</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> And then I'll know your love</span><br /><br />...so quiet now...<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> This is just some trip that we are on</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> When the trip is over we will think of this</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> As someplace that we once beloved</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> When I find no comfort here</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> I'll look again to find it in your arms</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> That is where I'll dream a dream</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> Where I am you and you are me</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> And that's where I know love</span><br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-3474693579643926318?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-86739515637884692822008-01-30T12:22:00.001+02:002011-06-25T12:32:22.382+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Φφφφ... Φφφφ... Ακούγομαι;;</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Γεια σας, κυρίες και κύριοι. Σήμερα θα βγάλω λόγο χωρίς να ξέρω το θέμα της ομιλίας μου. Καλό ε; Για να είμαι ειλικρινής μου αρέσουν περισσότερο τα <span style="font-weight: bold;">αυθόρμητα</span> πράγματα, παρότι πασχίζω πάντα να έχω τη ζωή μου σε τάξη και να ξέρω από πριν τι πάει πού και πώς. Γι' αυτό και σήμερα, αφού συνειδητοποίησα πως ναι μεν δήλωσα επιστροφή αλλά δεν έγραψα και τίποτα έκτοτε, αποφάσισα να ανοίξω πάλι το στοματάκι μου.<br /><br />Αυτό το απαίσιο φερμουάρ βρε παιδί μου στα στόματα των ανθρώπων, τι κακό πράγμα. Και το χειρότερο είναι πως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων το βάζουν οικειοθελώς. Μην μπερδεύεστε, δεν υποστηρίζω πως πάντα πρέπει να πετάμε ό,τι μας κατέβει στο κεφάλι, αλλά όχι και το άλλο άκρο. Εκφραστείτε βρε 'σεις! Χώστε τα, βρίστε, εκτονωθείτε. Εκ-φρα-στεί-τε! Μην κρατιέστε. Θέλετε να κάνετε τον άλλο σκουπίδι; Χώμα, αλοιφή και κρέμα για τις καντίλες; Κάντε το! Ξέρετε πόσες ψυχούλες εκεί έξω προσφέρονται για να γίνουν το εξιλαστήριο θύμα σας; Τα προσωπικά σας μηδενικά που όποτε εσείς το επιθυμείτε μπορούν να είναι εκεί, χαμηλά, για να μπορείτε να τους πιέσετε με το πόδι και να πάνε ακόμα πιο κάτω;; Ναι, βάλτε όλη σας τη δύναμη και λιώστε τες!<br /><br />...Συγγνώμη παρασύρθηκα.<br />Μισό λεπτό να ξαναγίνω η γλυκιά Αντωνίτσα πάλι.</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:verdana;">...(Reprogramming)...<br /><br /></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"></span></span></div><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">O.K. Let me try once more.<br /><br />Μικρά μου ζουζουνάκια, δεν ξέρω τι καιρό </span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">ακριβώς </span></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">κάνει έξω, γιατί σ' αυτήν την εταιρεία το φως τις μέρας το βλέπουν μόνο τα ποντίκια κι εμείς οι υπάλληλοι ζούμε μέσα στην τρύπα τους. Υγρασία, κρύο και σκόνη είναι οι κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν οι καλικάντζαροι, γι' αυτό κι εγώ από τούδε και στο εξής θα ονομάζομαι η κυρία <span style="color: rgb(51, 51, 153);">Troll-oompa</span>... Ή ΤρΕλούμπα ελληνιστί (με μια απειροελάχιστη παραλλαγή για να έχει ενδιαφέρον).<br /><br />Η κυρία Τρελούμπα λοιπόν, εκπέμπει στους 99 μεγακύκλους (ή στους 99 βαθμούς Κελσίου-λίγο πριν τη βράση) και σας μιλάει κατευθείαν μέσα στα εγκεφαλικά σας κύτταρα τα οποία παρεπιπτόντως καίγονται ακαριαία. Λυπάμαι, ας προσέχατε καθώς μπαίνατε την πινακίδα<span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">"ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΗ</span><span style="font-weight: bold;"> ΕΠΙΡΡΟΗ"</span></span></span><br /></div><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">στα αριστερά. Εκ δεξιών ήταν η άλλη με το σύνθημα<span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">"Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ ΓΙΑ ΝΑ 'ΝΑΙ ΘΛΙΒΕΡΗ ΜΩΡΟ ΜΟΥ"</span></span></span><br /></div><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Τη θυμάστε; Αυτή η δεύτερη έχει ξεμείνει από τις συναυλίες των Τρυπών.<br /><br />Και μια και αναφέρθηκα δυο φορές κατά διαβολική σύμπτωση σε τρύπες, ας μιλήσω λίγο γι' αυτές. Πριν πάει ο νους σας στο πονηρό, και πριν καταλήξουμε να μιλάμε για το όζον και το περιβάλλον <span style="font-style: italic;">(boring at this time...)</span> να σας κεντρίσω το ενδιαφέρον αναλύοντας τη θεωρία μου περί <span style="font-weight: bold;">ψυχολογικών</span> τρυπών.<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Καταρχήν</span> υπάρχουν οι τρύπες που για άγνωστους λόγους έκαναν την εμφάνισή τους πάνω μας, ταυτόχρονα με την εμφάνιση τη δική μας ανάμεσα στα πόδια της μαμάς. Τρύπες εκ γεννησιμιού κοινώς. Όσο και να αρνούμαστε την ύπαρξή τους, ναι υπάρχουν και δεν κλείνουν. Δεχτείτε το και προχωρήστε παρακάτω.<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Δεύτερον,</span> υπάρχουν οι τρύπες που έχουμε την τάση να δημιουργούμε μόνοι μας στον εαυτό μας μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας υποτίθεται. Ένα παράδειγμα ψυχολογικής τρύπας είναι η έλλειψη ενός συναιθήματος που προκαλείται από ευνουχισμένες σχέσεις, καταπιεσμένες καταστάσεις και μη ολοκληρωτική προσπάθεια εκπλήρωσης των προσωπικών μας επιθυμιών. Τρύπα επίσης προκαλούν και τα απωθυμένα.<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Τρίτον,</span> είναι οι τρύπες που μας δημιουργούν οι άλλοι, είτε πρόκειται για ανθρώπους είτε για εξωτερικούς γενικώς παράγοντες. Θέλω να ελπίζω πως σε αυτήν την τελευταία κατηγορία οι σκοποί δεν είναι δόλιοι ή εκδικητικοί... Οι τρύπες που προκαλούν οι άλλοι σε εμάς ποικίλουν σε μέγεθος και είδος, ωστόσο η δικιά μας αντίδραση πρέπει να είναι πάντα η ίδια: <span style="color: rgb(51, 51, 153); font-weight: bold;">άμεση προσπάθεια επούλωσης και κλεισίματος.</span><br /><br />Γενικότερα, οι τρύπες πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν. Σημασία έχει εμείς πώς τις αντιμετωπίζουμε. Η φύση έδωσε στους ανθρώπους το ανοσοποιητικό σύστημα για τις σωματικές αρρώστιες, τις πληγές κλπ. Η λογική μου μού λέει πως εμείς πρέπει να φροντίσουμε να αναπτύξουμε σύστημα ανάρρωσης και σε ψυχολογικό επίπεδο. Δυστυχώς οι περισσότεροι ψάχνουμε για δεκανίκια και βοήθεια στους άλλους. Ψάχνουμε να αντλήσουμε δύναμη και κουράγιο και όρεξη για βελτίωση μέσα από τη συναστροφή με άλλους ανθρώπους, οι οποίοι επίσης πάσχουν από την ασθένεια των τρυπών είτε φαίνεται είτε όχι. Ε, ας μάθουμε επιτέλους να αναζητούμε μέσα μας πρώτα τη λύση και μετά να τρέχουμε αλλού.<br /><br />Χρειάζομαι διάλειμμα... Time out please...<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-8673951563788469282?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-58605527665211530032008-01-19T23:56:00.001+02:002011-06-25T12:33:05.194+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Ξέρω πως δεν το περιμένατε τόσο σύντομα να επιστρέψω, ίσως το ελπίζατε, αλλά κι εγώ δεν μπορούσα να σιωπήσω άλλο για να είμαι ειλικρινής. Το ηφαίστειο δύσκολα κρατιέται κι εγώ έχω πολύ λάβα μέσα μου! Αφήστε που τώρα είμαι ασθενής... Έχω κολλήσει το μικρόβιο του blogging και δε γιατρεύεται.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Πριν αρχίσω πάλι με τις ατελείωτες φιλοσοφίες μου, θα ήθελα να αφιερώσω ένα τραγουδάκι στο Μαράκι από τη δουλειά, γιατί με βοήθησε πολύ τις τελευταίες... χμμμ... 10 περίπου μέρες.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Για σένα λοιπόν, μωρό μου, επειδή ξέρω πόσο σου αρέσει...</span><br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rvjRNYqV4ds&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/rvjRNYqV4ds&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">BEGGIN' <span style="font-style: italic;font-size:100%;" >(Pilooski re-edit)</span></span></span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Frankie Valli &amp; The Four Seasons</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Put your loving hand out, baby</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> I'm begging</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> (Begging) begging</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Put your loving hand out, baby</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> (Begging) begging you</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Put your loving hand out, baby</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> Riding high when I was king</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> Played it hard and fast</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> Cause I had everything</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> You walked away, won me then</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> But easy come and easy go</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> And it would end</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> (Begging) I'm begging you</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Won't you give your hand out, baby</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> (Begging) begging</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Put your loving hand out, baby</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> I need you to understand</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> That I tried so hard</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> To be your man</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> The kind of man you want in the end</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Only then can I begin to live again</span><br /><br /><br />Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ όταν το ακούω αυτό το τραγούδι θέλω να σηκωθώ να χορέψω... Τι κρίμα που απόψε είμαι <span style="font-weight: bold;">πάλι</span> μέσα...<br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-5860552766521153003?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-8935948484241109252008-01-15T21:04:00.000+02:002008-01-21T20:26:33.152+02:00<div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;">Θα ήθελα να ανακοινώσω πως στο blog μου θα επικρατήσει σιωπή μέχρι νεωτέρας.<br /><br /></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;font-size:100%;" >Σας ευχαριστώ</span><span style="font-size:100%;"> που με διαβάσατε ως τώρα.<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;">Μέχρι να ανακοινώσω κάτι άλλο,<br /></span></div></div><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;">παρακαλώ σεβαστείτε την επιθυμία μου για </span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ΜΟΝΑΞΙΑ!<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R40FZ-FacFI/AAAAAAAAAB4/wC7YJo5qF8E/s1600-h/sorry_we_are_closed_b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R40FZ-FacFI/AAAAAAAAAB4/wC7YJo5qF8E/s320/sorry_we_are_closed_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5155783092129656914" border="0" /></a><br /></div><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" ><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-893594848424110925?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-11849689179393130492008-01-14T23:20:00.002+02:002011-06-25T12:34:02.244+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Με τον τζόγο πώς τα πάτε; Με τα στοιχήματα; Ρισκάρετε στη ζωή σας;</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Σας έχει τύχει ποτέ να μπείτε σε ένα παιχνίδι το οποίο εν αγνοία σας είναι στημένο; Χάσατε πολλά; Νιώσατε ηλίθιοι κι αφελής που δεν είδατε την παγίδα απ' την πρώτη στιγμή;</span> <span style="font-family:verdana;">Μη στεναχωριέστε! Δεν είστε οι μόνοι! Η παρέα είναι μεγάλη και υπάρχει από τότε που ανακαλύφθηκε το ζώο-άνθρωπος! Ω, ναι!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Διότι η εξαπάτηση του άλλου είναι κάτι συνηθισμένο στους κύκλους μας.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Κι εκεί που ποντάρεις εσύ κάμποσα και γλυκαίνεσαι με τα λίγα που εισπράτεις πίσω, και να σου πάλι ποντάρεις πιο πολλά σίγουρος είτε πως σου χαμογέλασε η (ανύπαρκτη) θεά Τύχη είτε πως είσαι αρκετά ικανός κι έξυπνος για να κάνεις χαζομάρα... Κι άντε μια φορά σου βγήκε καλή. Άντε κι άλλη μία. Ως πότε όμως; Νομίζω πως στην τρίτη φορά καίγεσαι...</span> <span style="font-family:verdana;">Κι όπως λέει κι ο Πουλικάκος σε ένα τραγουδάκι του Παύλου </span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><span style="color: rgb(255, 102, 102);">"όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια κι όσοι ζητάνε τα πολλά θα πάρουνε π@π@ρ..."</span> (συγχωρέστε με -ο Μήτσος το λέει, όχι εγώ).<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R4vXG-FacEI/AAAAAAAAABw/MmvMyzYdUj0/s1600-h/happy_baby_on_piggy_bank_with_money.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R4vXG-FacEI/AAAAAAAAABw/MmvMyzYdUj0/s320/happy_baby_on_piggy_bank_with_money.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5155450713200554050" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ></span></span> <span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ></span></span></div><span style="font-size:85%;"> <span style="font-family:verdana;">Έτσι είναι αυτά. Η ζωή είναι για τους ολιγαρκής. Εμείς που ζούμε με το όνειρο της αφθονίας θα περιμένουμε πολύ μετά το θάνατο για να εισπράξουμε ό,τι επιθυμούσαμε πάντα.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Και καλά να χάνεις 400 ευρώ στο έτσι. Άντε και καλά να χάνεις 4000 ευρώ στο αλλιώς.</span> <span style="font-family:verdana;">Πόσο όμως κοστίζει μια αγάπη; Διότι υπάρχουν κι αυτοί που παίζουν στοίχημα και ρισκάρουν την αγάπη. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε αυτούς που λείπουν απ' το σπίτι εξαιτίας του πάθους τους και μετά από λίγο τους παρατά η γυναίκα τους...</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Όπως και να 'χει... άσχημο πράγμα ο τζόγος. Όση αδρεναλίνη κι αν εκρήγνυται, επιμένω να υποστηρίζω πως δε διασκεδάζω καθόλου με τον ιδρώτα να κυλάει στο μέτωπό μου.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Παρόλα αυτά, σαν επιρρεπές κοριτσάκι παρασύρομαι... και συνεχίζω να παίζω... <span style="font-weight: bold;">και χάνω...</span></span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-1184968917939313049?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-78052475296839114382008-01-14T19:02:00.001+02:002008-02-14T12:38:25.275+02:00<div style="text-align: center; font-family: verdana;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;">Αυτές τις μέρες έχω λατρέψει ένα τραγουδάκι, πέρα από τα τόσα άλλα...<br /><br />Θέλω να το μοιραστώ με όποιον διαβάζει εκεί έξω.<br /><br /><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kOLZq65Wwyg&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/kOLZq65Wwyg&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;font-size:130%;" >DON'T KNOW ANY BETTER</span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);">Puressence</span></span><br /><br />Well I'm coming home again<br />on a future missing plane<br />and there's water on the window<br />a message in the rain<br /><br />Just when I thought all was lost<br />nothing could describe it<br />If you're fighting for a cause<br />nobody should hide it<br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Here's my excuse, here's my excuse</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">and I don't know any better </span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">who do you lose, who do you lose </span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">when you don't know any better</span><br /><br />Well I'm driving home again<br />try to lose the pain she gain<br />and the radio explains<br />someone else just took my place<br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Here's my excuse, here's my excuse</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">and I don't know any better </span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Falling for you, falling for you</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">cause I don't know any better</span><br /><br />You think we are all the same..<br />You think I'll never change..<br /><br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-7805247529683911438?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-45543924767951063212008-01-13T17:19:00.000+02:002008-01-21T20:23:48.052+02:00<span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Υπάρχει μια δεκαετία αρκετά παρεξηγημένη από πολλούς, ωστόσο για άλλους είναι μια χρυσή δεκαετία, κατά τη διάρκεια της οποίας στην παγκόσμια δισκογραφία κυκλοφόρησαν διαμάντια.<br />Ένα από τα teenage συγκροτήματα που εμφανίστηκαν τότε ήταν και οι <span style="font-weight: bold;">A-HA</span>. Τρεις νέοι από τη Νορβηγία ξεκίνησαν με όνειρα και, αν και η αρχή ήταν δύσκολη, αφού το ντεμπούτο τους <span style="font-weight: bold;">"Take on me"</span> που σήμερα θεωρείται κορυφαίο και κλασσικό, εκείνη την εποχή δεν έκανε αρκετές πωλήσεις κάποια στιγμή ήρθε η πολυαναμενόμενη αναγνώριση. Πολλά κοριτσάκια σίγουρα έτρεχαν πίσω τους όταν η φήμη τους μεγάλωσε κι άρχισαν οι επιτυχίες να διαδέχονται η μία την άλλη.<br />Σήμερα θέλω να ανεβάσω στο blog μου μερικά από τα πιο αγαπημένα μου video τους, γιατί το λιγότερο που μπορώ να πω γι' αυτούς είναι πως τα τραγούδια τους είναι <span style="font-weight: bold;">ΤΕΛΕΙΑ</span>!! Ακούστε τα λοιπόν δυνατά!<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><br /></span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;" >TAKE ON ME<br />(1985)</span><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/RMWXyEHoN88&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/RMWXyEHoN88&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /></span><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" ><span style="font-family:Verdana;"> We're talking away<br />I don't know what<br />I'm to say I'll say it anyway<br />Today's another day to find you<br />Shying away<br />I'll be coming for your love, OK?</span></span> <p><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" ><span style="font-family:Verdana;">Take on me, take me on<br />I'll be gone<br />In a day or two</span></span></p> <p><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" ><span style="font-family:Verdana;">So needless to say<br />I'm odds and ends<br />But that's me stumbling away<br />Slowly learning that life is OK.<br />Say after me<br />It's no better to be safe than sorry</span></span></p> <p><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" ><span style="font-family:Verdana;">Take on me, take me on<br />I'll be gone<br />In a day or two</span></span></p> <p><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" ><span style="font-family:Verdana;">Oh the things that you say<br />Is it life or<br />Just a play my worries away<br />You're all the things I've got to<br />remember<br />You're shying away<br />I'll be coming for you anyway</span></span></p> <p><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" ><span style="font-family:Verdana;">Take on me, take me on<br />I'll be gone<br />In a day or two</span></span></p><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;" >THE SUN ALWAYS SHINES ON TV<br />(1985)<br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/B1pb1IZcaiQ&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/B1pb1IZcaiQ&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /></span><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" > Touch me<br />How can it be<br />Believe me<br />The sun always shines on T.V<br />Hold me<br />Close to your heart<br />Touch me<br />And give all your love to me<br />To me...<br /><br />I Reached inside myself<br />And found nothing there<br />To ease the pressure of<br />My ever worrying mind<br />All my powers waste away<br />I fear the crazed and lonely looks<br />The mirror's sending me<br />These Days<br />Please don't ask me to defend<br />The shamefull lowlands<br />Of the way I'm drifting<br />Gloomily through time<br /><br />I reached inside myself today<br />Thinking there's got to be some way<br />To keep my troubles distant<br /><br />Touch me<br />How can it be<br />Believe me<br />The sun always shines on TV<br />Hold me<br />Close to your heart<br />Touch me<br />And give all your love to me</span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;" >HUNTING HIGH AND LOW<br />(1985)<br /></span> <span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/aIn2wiiEoeg&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/aIn2wiiEoeg&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /></span><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" > Here I am<br />And within the reach of my hands<br />She sounds asleep and she's sweeter now<br />Than the wildest dream could have seen her<br />And I Watch her slipping away<br />Though I know I'll be hunting high and low<br /><br />High<br />There's no end to the lengths I'll go to<br />Hunting high and low<br />High<br />There's no end to lengths I'll go<br /><br />To find her again<br />Upon this my dreams are depending<br />Through the dark<br />I sense the pounding of her heart<br />Next to mine<br />She's the sweetest love I could find<br />So I guess I'll be hunting high and low<br /><br />High<br />There's no end to the lengths I'll go to<br />High and Low<br />High<br />Do you know what it means to love you...<br /><br />I'm hunting high and low<br />And now she's telling me she's got to<br />go away<br />I'll always be hunting high and low<br />Hungry for you<br />Watch me tearing myself to pieces<br />Hunting high and low<br /><br />High<br />There's no end to the lengths I'll go to<br />Oh, for you I'll be hunting high and<br />low</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;" >THERE'S NEVER A FOREVER THING<br />(1988)<br /></span> <span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wcMODnwtwjs&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/wcMODnwtwjs&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object></span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" > Dearest...<br />Close your eyes now<br />Don't you cry<br />It's all right<br /><br />Lie back<br />Leave the lights on<br />It's all right, dear<br /><br />I'll be here through the night<br />With you till the first signs of light<br />Say the word and I'll come tonight<br /><br />It's all right now<br />Don't you cry now<br />Hush...<br />Wipe your tears away<br />There's never a forever thing<br /><br />All through the night<br />I'll try so hard to be there somehow<br />With you till the first signs of light<br />Say the word and I'll come<br />Tonight<br /><br />Darling, don't you<br />Cry</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;" >CRYING IN THE RAIN<br />(1990)<br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/aaeqC7Ytpp0&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/aaeqC7Ytpp0&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object></span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" > I'll never let you see<br />The way my broken heart is hurting me<br />I've got my pride and I know how to hide<br />All my sorrow and pain<br />I'll do my crying in the rain<br /><br />If I wait for stormy skies<br />You won't know the rain from the tears in my eyes<br />You'll never know that I still love you so<br />Though the heartaches remain<br />I'll do my crying in the rain<br /><br />Raindrops falling from heaven<br />Could never take away my misery<br />But since we're not together<br />I pray for stormy weather<br />To hide these tears I hope you'll never see<br /><br />Someday when my crying's done<br />I'm gonna wear a smile and walk in the sun<br />I may be a fool<br />But till then, darling, you'll never see me complain<br />I'll do my crying in the rain<br /><br />I'll do my crying in the rain<br />I'll do my crying in the rain<br />I'll do my crying in the rain</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;" >SUMMER MOVED ON<br />(2000)<br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/eUB9Rq8FcEQ&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/eUB9Rq8FcEQ&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object></span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" > Summer moved on<br />And the way it goes<br />You can't tag along<br /><br />Honey moved out<br />And the way it went<br />Leaves no doubt<br /><br />Moments will pass<br />In the morning light<br />I found out<br /><br />Seasons can't last<br />And there's one thing<br />Left to ask<br /><br />Stay, don't just walk away<br />And leave me another day<br />A day just like today<br />With nobody else around<br /><br />Friendships move on<br />Until the day<br />You can't get along<br /><br />Handshakes unfold<br />And the way it goes<br />No one knows<br /><br />Moments will pass<br />In the morning light<br />I found out<br /><br />Seasons can't last<br />So there's just one thing<br />Left to ask<br /><br />Stay, don't just walk away<br />And leave me another day<br />A day just like today<br />Stay, don't just walk away<br />With nobody else around<br /><br />Seasons can't last<br />And there's just one thing<br />Left to ask<br /><br />Stay, don't just walk away<br />And leave me another day<br />A day just like today<br />Stay, don't just walk away<br />With nobody else around<br /><br />Summer moved on</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;" >EARLY MORNING <span style="font-style: italic;font-size:85%;" >(live 2001)<br /></span></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;" > (1990)</span><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/UvzyHa7_o3E&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/UvzyHa7_o3E&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object></span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:78%;" >[Καλά αυτός o Morten Harket (τραγουδιστής)</span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;color:black;" ><span style="color:black;"><span style="color:black;"><span style="font-weight: bold;font-size:78%;" ><span style="font-style: italic;"><br />ακόμα και στα 40 του ήταν ΘΕΟΣ! Ουάου!!<br />Κι έχει και από τις πιο sexy φωνές ever...]</span></span><br /><br /></span></span></span><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" > Early morning<br />Eight o'clock precise<br />I see the lonely August sun arise<br /><br />Say you know<br />You will<br />Move me like you do<br /><br />Out on the fields...<br />I'm waiting the whole night through<br />Early morning, early morning, yeah<br /><br />Ran the whole way<br />Down to the tracks<br />Through the doorway<br />Then a last look back<br /><br />Say you know<br />You will<br />Save me like you do<br /><br />Out on the fields...<br />I've waited the whole night through<br />Early morning, early morning, yeah<br /><br />I climbed all the stairways<br />To find the rooftop clear<br />Got the shotgun lying with me here<br />Say you know<br />You will<br />Move me like you do<br /><br />Out on the fields...<br />You know how it feels, yeah<br />Early morning, early morning, yeah<br /><br />Early morning<br />Eight o'clock precise</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;" >ANALOGUE<br />(2005)<br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6fN-IurtmpQ&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/6fN-IurtmpQ&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /></span><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" > Come back, my darling one<br />I'm calling on you<br />The road ahead is long<br />And I must warn you<br /><br />I wonder<br />Where did she go?<br />If I failed you<br />I tell you right now<br /><br />All I want you to know; I love you<br />All I need is the time to show you<br /><br />Come back, my fallen son<br />Don't let them fool you<br />Cos when the day is done<br />They'll never move you<br /><br />Lay down your senseless pride<br />(Got more than you)<br />Put out your mournful tones<br />I tell you right now<br /><br />All I want you to know; I love you<br />All I need is the time to show you how I feel<br />Feel<br /><br />(Lay down your senseless pride<br />You travelled once too often, yeah)<br /><br />I tell you right now<br />All I want you to know; I love you<br />All I need is the time to show you how I feel<br /><br />All I want you to know I love you<br />All I need is the time to show you how I feel<br /><br />(Come back, my analogue<br />I hardly knew ya<br />the high end sloping off<br />a thing of beauty<br />take hold, my little ones<br />my minor key sonatas<br />show forth your looping grace<br />no one here can take your place)<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4554392476795106321?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-43587521073777753642008-01-12T10:29:00.000+02:002008-01-21T20:23:23.480+02:00<span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Πρόκειται για ένα υπέροχο e-mail φίλου που δε θα μπορούσα να μη μοιραστώ μαζί σας. Ευτυχώς η ζωή έχει και τα ευχάριστά της.<br /></span><p style="font-family: verdana; text-align: center;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R4iBu-FacCI/AAAAAAAAABg/IHR66uxMEFE/s1600-h/red.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R4iBu-FacCI/AAAAAAAAABg/IHR66uxMEFE/s320/red.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154512417465200674" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal" style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;">1. Δίνε στους ανθρώπους <span style="color: rgb(204, 0, 0);">περισσότερα απ' όσα περιμένουν</span> και κάν' το με χαρά.<br />2. Παντρέψου έναν άνθρωπο που <span style="color: rgb(204, 0, 0);">λατρεύεις να συζητάς μαζί του</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">.</span> Καθώς γερνάτε, οι ικανότητές του στο διάλογο θα είναι τόσο σημαντικές όσο τίποτε άλλο.<br />3. <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Μην πιστεύεις ό,τι ακούς</span> -ξόδεψε όσα έχεις και κοιμήσου όσο θες.<br />4. Όταν λες <span style="color: rgb(204, 0, 0);">"Σ' αγαπώ"</span> να το εννοείς.<br />5. Όταν ζητάς <span style="color: rgb(204, 0, 0);">συγγνώμη</span> να κοιτάς τον άλλο στα μάτια.<br />6. Να πιστεύεις στον <span style="color: rgb(204, 0, 0);">έρωτα με την πρώτη ματιά.</span><br />7. <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Μην κοροϊδεύεις ποτέ τα όνειρα κάποιου.</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span>Όσοι δεν κάνουν όνειρα, δεν έχουν τίποτα.<br />8. <span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να αγαπάς βαθιά και παθιασμένα.</span> </span>Μπορεί να πληγωθείς αλλά είναι ο μόνος τρόπος να ζήσεις τη ζωή σου ολοκληρωμένα.<br />9. Σε διαφωνίες να <span style="color: rgb(204, 0, 0);">μάχεσαι δίκαια.</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span>Μη λες χαρακτηρισμούς.<br />10. <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Μην κρίνεις τους άλλους</span> από τους συγγενής τους.<br />11. <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να μιλάς αργά </span>αλλά να σκέφτεσαι γρήγορα.<br />12. Όταν κάποιος σου κάνει μια ερώτηση που δε θες να απαντήσεις, χαμογέλασε και ρώτα τον <span style="color: rgb(204, 0, 0);">"Γιατί θες να το μάθεις αυτό;"</span><br />13. Να θυμάσαι πως <span style="color: rgb(204, 0, 0);">η μεγάλη αγάπη και τα μεγάλα επιτεύγματα</span> εμπεριέχουν μεγάλο κίνδυνο.<br />14. <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να λες "Με τις υγείες σου"</span> όταν φτερνίζεται κάποιος.<br />15. Όταν χάνεις, <span style="color: rgb(204, 0, 0);">μη χάνεις το μάθημα.</span><br />16. Να θυμάσαι αυτά τα τρία: <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Σεβασμός στον εαυτό σου, σεβασμός για τους άλλους και υπευθυνότητα.</span><br />17. Μην αφήσεις <span style="color: rgb(204, 0, 0);">μια μικρή διένεξη να χαλάσει μια μεγάλη φιλία.</span><span style="color:red;"></span><br />18. Όταν καταλάβεις πως <span style="color: rgb(204, 0, 0);">έκανες λάθος</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">,</span> ξεκίνα αμέσως να κάνεις βήματα για να το διορθώσεις.<br />19. <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Χαμογέλα όταν σηκώνεις το τηλέφωνο.</span> Αυτός που καλεί θα το ακούσει στη φωνή σου.<br />20. Πέρνα λίγο καιρό <span style="color: rgb(204, 0, 0);">μόνος/μόνη σου.</span><span style="color:red;"></span><span style=""></span></span></p><p class="MsoNormal" style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style=""></span><span style="font-weight: bold;" lang="EN-GB">Και να θυμάστε πως πραγματικός φίλος είναι αυτός που <span style="color: rgb(204, 0, 0);">σου πιάνει το χέρι και αγγίζει την καρδιά σου.</span></span></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4358752107377775364?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-26071011812190397082008-01-11T17:55:00.002+02:002011-06-25T12:35:22.253+03:00<span class="lemma" style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><b style="color: rgb(153, 153, 0);">εγωισμός</b><span style="color: rgb(153, 153, 0);"> ο [eγoizmós] O17 </span> <b style="color: rgb(153, 153, 0);">:</b><span style="color: rgb(153, 153, 0);"> </span><b style="color: rgb(153, 153, 0);">1.</b><span style="color: rgb(153, 153, 0);"> η υπέρμετρη και αποκλειστική αγάπη του ατόμου για τον εαυτό του, η οποία οδηγεί σε μια στάση αδιαφορίας για τους άλλους και περιφρόνησης του κοινωνικού συμφέροντος· (πρβ. </span><i style="color: rgb(153, 153, 0);">εγωπάθεια, εγωκεντρισμός, εγωλατρία</i><span style="color: rgb(153, 153, 0);">). ANT αλτρουισμός, φιλαλληλία: </span><i style="color: rgb(153, 153, 0);">Tυφλός </i><span style="color: rgb(153, 153, 0);">~</span><i style="color: rgb(153, 153, 0);">. </i><span style="color: rgb(153, 153, 0);">|| </span><i style="color: rgb(153, 153, 0);">O </i><span style="color: rgb(153, 153, 0);">~</span><i style="color: rgb(153, 153, 0);"> του δεν τον αφήνει να δει το λάθος του, </i><span style="color: rgb(153, 153, 0);">η αλαζονεία του. </span><b style="color: rgb(153, 153, 0);">2. </b><span style="color: rgb(153, 153, 0);">προσωπική φιλοτιμία, υπερηφάνεια· αξιοπρέπεια: </span><i style="color: rgb(153, 153, 0);">Πληγώνω / θίγω τον εγωισμό κάποιου. Θίχτηκε ο </i><span style="color: rgb(153, 153, 0);">~</span><i style="color: rgb(153, 153, 0);"> του. </i><b style="color: rgb(153, 153, 0);">3. </b><span style="color: rgb(153, 153, 0);">(φιλοσ., παλαιότ.) σολιψισμός. || (ψυχ.) η φυσική αγάπη του ατόμου προς τον εαυτό του. </span><span class="etymology"><span style="color: rgb(153, 153, 0);"> [λόγ. &lt; γαλλ. égoïsme &lt; λατ. ego `εγώ΄ -isme </span><i style="color: rgb(153, 153, 0);">= -ισμός</i><span style="color: rgb(153, 153, 0);">]</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Έτσι λέει ένα online λεξικό της Ελληνικής γλώσσας...</span><br />Τι είναι τελικά ο <span style="font-weight: bold;">εγωισμός</span>; Αυτό που περιγράφουν τα λεξικά ή κάτι άλλο; Και ποιος είναι ο πραγματικός εγωιστής; Αυτός που θέλει τα πάντα γι' αυτόν έτσι απλά ή αυτός που θέλει να ικανοποιεί τη φυσική -όπως λέει και το λεξικό άλλωστε- αγάπη του προς τον εαυτό του; Κι αν είναι φυσικό αυτό γιατί οι εγωιστές συνηθίζεται να αποκαλούνται "κακοί άνθρωποι";<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R4eWKeFacBI/AAAAAAAAABY/gX0hJdak01Q/s1600-h/ploaie-mare.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R4eWKeFacBI/AAAAAAAAABY/gX0hJdak01Q/s320/ploaie-mare.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154253405167448082" border="0" /></a><br /></div><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" class="lemma" ><span class="etymology">Έχω πολλές απορίες και θα προσπαθήσω να το φιλοσοφήσω πάλι το πράγμα... Θα δώσω μια κατάσταση σαν παράδειγμα για να έχουν μια κάποια βάση οι σκέψεις μου...<br /><br />Δύο άνθρωποι, ζευγάρι, εγωιστές και οι δύο αφού όλοι είμαστε, λίγο έως πολύ. Ποιος είναι πιο εγωιστής; Αυτός που θέλει το σύντροφό του με <span style="font-weight: bold;">αποκλειστικότητα</span> <span style="font-style: italic;">(βλ. "είσαι μόνος δικός </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">μου</span><span style="font-style: italic;">")</span> ή ο άλλος που θέλει να δοκιμάζει "κι άλλα φρούτα του δάσους", άρα να ικανοποιεί μόνο τον εαυτό του αδιαφορώντας για τους άλλους;<br />Η κτητικότητα των ανθρώπων δεν είναι ένδειξη εγωισμού; Έχει σημασία τελικά <span style="font-style: italic;">ποιος</span> είναι περισσότερο εγωιστής; Αφού όλοι για τον εαυτό τους γεννήθηκαν, με αυτόν μεγάλωσαν, αυτόν έμαθαν, αυτόν ψάχνουν συνεχώς, αυτόν πουλάνε, αυτόν φορτώνονται, με αυτόν κοιμούνται και ξυπνούν, μόνο με αυτόν πεθαίνουν...<br /><br />Νομίζω πως ήρθε η στιγμή να πάψουμε να κατηγορούμε τους άλλους ως εγωιστές και να δούμε λίγο μέσα μας. Όταν καταλάβουμε πως όλοι με την ίδια καμπούρα προχωράμε στην έρημο σαν άλλες καμήλες, τότε ίσως αρχίσουμε να δικαιολογούμε τους άλλους για τις πράξεις τους και γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Γιατί οι καλύτεροι άνθρωποι δεν είναι λιγότερο εγωιστές, απλά είναι περισσότερο συνειδητοποιημένοι...<br /><br /><span style="font-style: italic;">Τι λέτε;<br /><br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><br /><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?id=1a94d89f0a34" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowscriptaccess="always" align="middle" height="20" width="200"></embed><a style="font-size: 9px; color: rgb(204, 204, 204); letter-spacing: -1px; text-decoration: none;" href="http://boomp3.com/m/1a94d89f0a34">boomp3.com</a><img style="visibility: hidden; width: 0px; height: 0px;" src="http://counters.gigya.com/wildfire/CIMP/Jmx*PTEyMDAwNjg2MjM2NTEmcHQ9MTIwMDA2ODYzMDk3NiZwPTcwNzUxJmQ9Jm49.jpg" border="0" height="0" width="0" /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-size:180%;" ><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:78%;" ><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >ΤΑΞΙΔΕΥΩ ΤΟ ΕΓΩ ΜΟΥ</span><span style="font-size:180%;"><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><br /></span></span></span><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-size:85%;" ><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Στίχοι-Μουσική: </span></span></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Κίτρινα Ποδήλατα</span></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:78%;" ><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Εκτέλεση: </span></span><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Κίτρινα Ποδήλατα</span></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" ><br /></span></span><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;font-family:verdana;"> <div class="te"><span style="font-size:85%;">Θα περάσω τα χρόνια κολλημένος εδώ<br />Με μπογιά σ' έναν <span style="font-family:verdana;">τοίχο θα φωνάζω «</span>μπορώ»</span></div> <div class="te"><span style="font-size:85%;">Θα κρατώ σαν ανάσα κλειδωμένη βαθιά</span></div> <div class="te"><span style="font-size:85%;">Μια ζωή που κοιμάται και βαρέθηκα πια<br /><br /></span></div><div style="color: rgb(153, 153, 0);" class="te"><span style="font-size:85%;">Εγώ μαζί με το «εγώ» μου στο φιλί της ζωής</span></div> <div style="color: rgb(153, 153, 0);" class="te"><span style="font-size:85%;">Φοιτητής μιας ζωής στην αλήθεια μου</span></div> <div style="color: rgb(153, 153, 0);" class="te"><span style="font-size:85%;">Εγώ ταξιδεύω το «εγώ» μου, πηδώ στο κενό μου</span></div> <div style="color: rgb(153, 153, 0);" class="te"><span style="font-size:85%;">Μη φεύγεις ζωή μου, κρυφή μου πληγή</span></div> <div style="color: rgb(153, 153, 0);" class="te"><span style="font-size:85%;">Ταξιδεύω το «εγώ» μου στο φιλί της ζωής</span></div> <div style="color: rgb(153, 153, 0);" class="te"><span style="font-size:85%;">Φοιτητής μιας στιγμής στην αλήθεια μου</span></div> <div style="color: rgb(153, 153, 0);" class="te"><span style="font-size:85%;">Εγώ ταξιδεύω το εγώ μου, βουτιά στο κενό μου</span></div> <div style="color: rgb(153, 153, 0);" class="te"><span style="font-size:85%;">Μισή μου ζωή τεχνητή αναπνοή<br /><br /></span></div> <div class="no"><span style="font-size:85%;"> </span></div> <div class="te"><span style="font-size:85%;">Κι όταν όλα τελειώσουν θα κλαίει εμπρός μου μια αρχή</span></div> <div class="te"><span style="font-size:85%;">Μες το γκρίζο θα ψάχνει το λευκό της «γιατί»</span></div> <div class="te"><span style="font-size:85%;">Γιατί μένω ακόμα... Τι είναι αυτά που ζητώ...</span></div> <div class="te"><span style="font-size:85%;">Σκεπασμένος με χιόνια στο κλουβί μου πετώ</span></div></div><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" class="lemma" > </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-2607101181219039708?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-65619202466125817212008-01-08T12:39:00.000+02:002008-01-21T20:22:39.553+02:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Ένας φίλος μου έστειλε χθες ένα καταπληκτικό βιντεάκι σχετικά με τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών από τους γονείς και πώς αυτά υιοθετούν και αναπαράγουν τις συνήθειες -κακές επί του προκειμένου- των μεγάλων.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Είναι συγκλονιστικό να συνειδητοποιείς πόσο πολύ επηρεάζονται οι ζωές των ανθρώπων από το περιβάλλον όπου μεγαλώνουν...</span><br /><span style="font-family:verdana;">Μια και είμαι λοιπόν αρκετά ευαισθητοποιημένη στο θέμα παιδικής ανατροφής, το παραθέτω για να το δείτε κι εσείς.</span><br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-23539ed63ff57e3a" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v16.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D23539ed63ff57e3a%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331188632%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D44D7F6C3E5EDC144EE1D8F32E3A1FA61FBFC9418.625CE0A5C0D86FED5497F9C1953E92441B9D0CBA%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D23539ed63ff57e3a%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D90IMvLSY6VI3OU-65efQxBleD1A&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v16.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D23539ed63ff57e3a%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331188632%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D44D7F6C3E5EDC144EE1D8F32E3A1FA61FBFC9418.625CE0A5C0D86FED5497F9C1953E92441B9D0CBA%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D23539ed63ff57e3a%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D90IMvLSY6VI3OU-65efQxBleD1A&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-6561920246612581721?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-67915523802671516852008-01-07T20:06:00.001+02:002011-06-25T12:36:01.317+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Θυμάστε που σας έγραψα κάπου για την έμπνευση; Ε, λοιπόν, αυτή η στριμμένη κυρία που μου το παίζει δύσκολη σήμερα θα έρθει </span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >με το ζόρι!</span><span style="font-family:verdana;"> Γιατί στο μυαλό μου γυρνάνε χιλιάδες λέξεις, κι όμως καμία πρόταση δεν συντάσσεται σωστά... Θα το παλέψω ωστόσο, αφού έχω μάθει να μην καταθέτω τα όπλα με την πρώτη δυσκολία.</span><br /><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >Ετοιμάσου κυρία μου...</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Μερικές φορές πρέπει να μοχθήσεις πραγματικά για να ξεστομίσεις κάποια λόγια κι άλλες πάλι φορές τα λόγια βγαίνουν αβίαστα. Τι είναι αυτό που κάνει τη γλώσσα να λύνεται, τα χέρια να τριγυρνάνε πάνω στα πλήκτρα ασταμάτητα και το μυαλό να σβουρίζει συνεχώς σε ιδέες και σκέψεις; Μήπως υπάρχει μια κινητήριος δύναμη μέσα μας -ή και έξω από εμάς- που δίνει ορμή στο </span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >είναι</span><span style="font-family:verdana;"> μας; Μερικοί λειτουργούν πιο παραγωγικά όταν είναι συννεφιασμένοι κι άλλοι πάλι αισιοδοξούν καθημερινά για να είναι αποδοτικοί.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Και τελικά αναρωτιέμαι αν ο νους λειτουργεί καλύτερα όταν είμαστε χαρούμενοι ή όταν είμαστε λυπημένοι. Ίσως και να μην έχει σημασία... Γιατί αυτή η κινητήριος δύναμη που έλεγα από πάνω, τρέφεται από </span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >κάτι</span><span style="font-family:verdana;"> που άλλοτε είναι θετικό κι άλλοτε αρνητικό. Αυτό τ<span style="font-family:verdana;">ο </span></span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >κάτι</span><span style="font-family:verdana;"> λέγεται </span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" ><span style="font-family:verdana;">συναίσθ</span>ημα.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς αυτό το </span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >κάτι</span><span style="font-family:verdana;"> τώρα. Χμ... Σκούρα τα πράγματα.</span><br /><span style="font-family:verdana;">Είναι λοιπόν τ<span style="font-family:verdana;">όσο σημαντικό το συναίσθημα για κάθε έναν από εμάς;</span></span><br /><span style="font-family:verdana;">Ε, ναι! Πώς αλλιώς θα μπορούσε ένας ζωγράφος, για παράδειγμα, να αποτυπώσει το τοπίο που βλέπει αν το τελευταίο δεν του δημιουργούσε συναισθήματα δέους και θαυμασμού για την ομορφιά και τη γαλήνη που περιέχονται στη φύση; Κι αν ο ζωγράφος δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί αυτά τα <span style="font-family:verdana;">συναισθήματα, θα μπορούσε να πιάσει το πινέλο και να δημιουργήσει άραγε;</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Υπάρχουν πάρα πολλά συναισθήματα που δίνουν τροφή στην κινητήριο δύναμη, αλλά εγώ θα σταθώ μόνο σε ένα σήμερα: τη </span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Θλίψη.</span><span style="font-family:verdana;"> Αυτή η δεσποινίδα ξέρει πολύ καλά το ρόλο της κι εμφανίζεται συχνά-πυκνά στις ζωές όλων. Πολλοί γράφουν τραγούδια εμπνευσμένοι από αυτή σαν άλλοι ερωτευμένοι, κι άλλοι πάλι τηλεφωνούν σε φίλους για να την ξεχάσουν και να την ανταλλάξουν με τη Χαρά. Η Θλίψη όμως δεν είναι κακιά κι όποιος την έχει πάρει αγκαλιά πάνω από 2 φορές καταλαβαίνει πως αν την κάνεις παρέα μερικές ώρες, σύντομα θα μεταμορφωθεί σε μια πανέμορφη Μούσα που θα γεμίσει κάθε σου στιγμή. Έχετε ακούσει ποτέ τα πιο ταξιδιάρικα στιχάκια με τη Θλίψη παρέα; Δοκιμάστε το όποτε σας χτυπήσει ξανά την πόρτα και δε θα χάσετε, γιατί κάθε ταξίδι αξίζει και μόνο για τη διαφορετικότητά του, και οι διαδρομές στη ζωή μας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότερες. Έχουμε σε πολλά μέρη να πάμε και πολλά τοπία να επισκεφτούμε...</span><br /><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >Ετοιμάστε βαλίτσες λοιπόν...<br /><br /><br /></span></span></span> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:verdana;font-size:180%;" >ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΡΟΣΩΠΑ Η ΘΛΙΨΗ<o:p></o:p></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-family:Verdana;"><o:p><span style="color: rgb(51, 0, 51);font-family:verdana;font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;"> </span></span><br /></o:p></span></span></p> <p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoBodyText"><span style="font-size:78%;"><embed src="http://static.boomp3.com/player.swf?id=1544046544ab" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowscriptaccess="always" align="middle" height="20" width="200"></embed><a style="font-size: 9px; color: rgb(204, 204, 204); letter-spacing: -1px; text-decoration: none;" href="http://boomp3.com/m/1544046544ab">boomp3.com</a><img style="visibility: hidden; width: 0px; height: 0px;" src="http://counters.gigya.com/wildfire/CIMP/Jmx*PTExOTk3MzYxNTIzNjgmcHQ9MTE5OTczNjE3MTA*MCZwPTcwNzUxJmQ9Jm49.jpg" border="0" height="0" width="0" /><br /></span></p><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoBodyText"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-weight: bold;">Μουσική:</span> Ξύλινα Σπαθιά<br /><span style="font-weight: bold;">Στίχοι:</span> Παύλος Παυλίδης<br /></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-weight: bold;">Πρώτη εκτέλεση:</span> Ξύλινα Σπαθιά</span><br /></span></p><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoBodyText"><span style="font-size:85%;">Αλλάζει πρόσωπα η θλίψη<br />ένα κορίτσι με κοιτάει<br />χορεύει κι ύστερα πετάει<br />πάνω απ’ τα μπαρ και τα ηχεία<br />Δεν έχει τίποτα να κρύψει<br />καμιά φορά αντί να κλαίει<br />χορεύει κι είναι σα να λέει<br />σπάστε την πόρτα αν δεν ανοίξει</span></p><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoBodyText"><span style="font-size:85%;">Αλλάζει πρόσωπα η θλίψη<br />μαζεύει πίσω τα μαλλιά της<br />θυμίζεις μια μικρή κυρία<br />που όλο ξεχνάω τ' όνομά της<br />Ποιος θα τα βάλει με τη θλίψη<br />όσο αντιστέκεσαι νικάει<br />σ’ όποιον ρίχνει από το θρόνο<br />εσένα λέει θέλω μόνο</span></p><p style="text-align: center; color: rgb(102, 51, 102);font-family:verdana;" class="MsoBodyText"><span style="font-size:85%;">Όταν τελειώνει η συναυλία<br />κάτι παιδιά έρχονται κοντά μου<br />στα σκονισμένα της αρχεία<br />λένε πως είδαν τ’ όνομά μου<br />κι εγώ αρχίζω να γελάω<br />αλλάζει πρόσωπα η θλίψη<br />ρωτάνε αν την αγαπάω<br />έστω για λίγο αν θα μου λείψει <o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-6791552380267151685?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-88157042854212236282008-01-06T18:42:00.002+02:002008-02-14T12:37:02.741+02:00<p class="MsoBodyText" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:85%;"><br /></span></p><p class="MsoBodyText" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:85%;"><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/25IVo9vnALw&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/25IVo9vnALw&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-size:78%;" ><span style="font-family:verdana;">Εκτέλεση live από </span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >ΜΑΜ ΚΑΚΑ &amp; ΝΑΝΟΙ</span></span></span></p><p class="MsoBodyText" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span class="creators" style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 0);font-size:180%;" >ΖΗΛΕΥΕΙ Η ΝΥΧΤΑ</span><br /></span></p><p class="MsoBodyText" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span class="creators" style="font-size:78%;"><span style="font-weight: bold;">Στίχοι:</span> Ορφέας Περίδης<span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;"><br />Μουσική: </span></span><span class="creators" style="font-size:78%;">Ορφέας Περίδης</span><span class="creators" style="font-size:85%;"><span style="font-size:78%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;"><br />Πρώτη εκτέλεση:</span> Άννα Μπουρμά</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;singer_id=396"></a></span></p><p class="MsoBodyText" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;" >Ζηλεύει η νύχτα κάτι απ' το φως της έχεις πάρει</span><br /><span style="font-family:verdana;">στρέφεις το βλέμμα ψηλά κι ανάβει το φεγγάρι</span><br /><span style="font-family:verdana;">έξω απ' το χρόνο γύρω σου ακίνητα τοπία</span><br /><span style="font-family:verdana;">χορεύεις μόνη μέσα σε μια φωτογραφία</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >Παίξε με στα χέρια σου σα σφαίρα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >πέτα με ψηλά στον αέρα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >δώσε μου πνοή απ' την πνοή σου</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >να ξαναγεννηθώ μαζί σου</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Η νύχτα φεύγει με τις μνήμες σου φωτίζει</span><br /><span style="font-family:verdana;">ο κόσμος όλος γύρω από σένανε γυρίζει</span><br /><span style="font-family:verdana;">εικόνα ονείρου που η μέρα δεν τη σβήνει</span><br /><span style="font-family:verdana;">δε μ' αγγίζεις μα τα σημάδια σου μ' αφήνεις</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >Παίξε με στα χέρια σου σα σφαίρα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >πέτα με ψηλά στον αέρα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >δώσε μου πνοή απ' την πνοή σου</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >να ξαναγεννηθώ μαζί σου</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Ζεστό ποτάμι αυτή τη ζ<span style="font-family:verdana;">ε</span>στασιά σου δώσ' μου</span><br /><span style="font-family:verdana;">θερμό εσύ ρεύμα στην κρύα θάλασσα του κόσμου</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >Παίξε με στα χέρια σου σα σφαίρα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >πέτα με ψηλά στον αέρα</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >δώσε μου πνοή απ' την πνοή σου</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:verdana;" >να ξαναγεννηθώ μαζί σου</span></span></p><p style="text-align: left;font-family:verdana;" class="MsoBodyText"><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >_________________</span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);font-family:verdana;font-size:78%;" ><br />* Αφιερωμένο...</span><br /></p><p class="MsoBodyText" face="verdana" style="text-align: center;" align="center"> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-8815704285421223628?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-40960411563763848032008-01-04T15:19:00.001+02:002011-06-25T12:36:38.474+03:00<span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Τελικά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει οπωσδήποτε να έχει κάποιος μαζί του είναι...<br /></span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">-&gt; ΧΑΡΤΙ &amp; ΣΤΥΛΟ &lt;-</span><br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R3442OFab-I/AAAAAAAAABA/Zhnp5juVJVU/s1600-h/notebook_pen_faq_med.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R3442OFab-I/AAAAAAAAABA/Zhnp5juVJVU/s320/notebook_pen_faq_med.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151617527903317986" border="0" /></a><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></div><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Και μη νομίζετε, αυτά σε μπλοgάκι τα πρωτοέγραψα για να μην τα ξεχάσω όταν είχα έμπνευση.<br /><span style="font-style: italic;">("Δεν τα ξέχναγες καλύτερα..." άκουσα την ενδόμυχη σκέψη κάποιου εκεί έξω)</span><br /><br />Θυμάστε τη <span style="font-weight: bold;">Ντένη Μαρκορά</span> και τη θρυλική <span style="font-weight: bold;">Μαρούσκα</span> της, που την έσερνε σαν τσουβάλι μαζί; Ε, να σε τι χρησίμευε η κακομοίρα. Ήταν μια άριστη στενογράφος!<br />Κι επειδή οι περισσότεροι από εμάς φαντάζομαι πως δεν μπορούμε να κουβαλάμε μια Ρωσίδα παντού και πάντα <span style="font-style: italic;">(υπάρχουν κι εξαιρέσεις φυσικά)</span>, σας συνιστώ να βάλτε στο τσεπάκι σας ένα σημειωματάριο, ή στην τσαντούλα σας ένα κομμάτι χαρτί.<br /><br />Κάτι θα σου τύχει... Ένα τηλέφωνο να κρατήσεις, ένα απόφθεγμα να σημειώσεις, ένα concept plan* να δείξεις...<br />Τέλος πάντων βρε παιδί μου, χρειάζεται! Trust me on this. Από προσωπική εμπειρία το λέω. Και ξέρετε, η εμπειρία είναι αυτό που όταν την αποκτήσεις συνειδητοποιείς πως γέρασες <span style="font-style: italic;">(κι εύχεσαι να την είχε άλλος)</span>...<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);font-size:78%;" >__________________________________________________________________<br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">*Ψάξτε στο manual για το τι είναι αυτό κι αν το βρείτε σφυρίξτε κλέφτικα...</span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-4096041156376384803?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-75896457796668621252008-01-04T08:47:00.000+02:002008-02-08T13:06:50.527+02:00<span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 51, 0);">Ποια είσαι εσύ;</span><br /><br />Είμαι η <span style="font-weight: bold;">Αντωνία</span> κι έρχομαι απ' την κοντινή χώρα του <span style="font-weight: bold;">Ξανά</span>, που η ποδοσφαιρική της ομάδα έχει χρόνια τώρα κόντρα με την ομάδα της χώρας του <span style="font-weight: bold;">Ποτέ</span>. Ξέρετε, αυτή για την οποία όλοι μιλούν συχνά, αλλά κανείς δεν πήγε -τι άλλο;- ποτέ!<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">Γιατί blog;</span><br /><br />Τα είπαμε αυτά... Ασόψεται η ευκολοπιστία μου και η ακατάπαυστη εμμονή μου να πραγματοποιώ επιθυμίες. Κάτι σαν τη Ρούλα Κορομηλά, ένα πράμα.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">Τι θα μας πεις;</span><br /><br />Παραμυθάκια, τραγουδάκια κι άλλα πολλά. Μόνο αστειάκια μη μου ζητήσετε γιατί σπάνια έχω ρέντα.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">Θα το βουλώσεις ποτέ;</span><br /><br />Η έμπνευση έρχεται και φεύγει όπως ο έρωτας, γι' αυτό το νου σας.<br />Έχετε ελπίδες. Δοκιμάστε ξανά!<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">Γιατί ονομάστηκε Oompa-Loompa το blog;</span><br /><br />Γιατί πρώτον, είναι ένα όνομα που όταν το πρωτοάκουσα μου φάνηκε ταυτόχρονα αστείο και εύηχο.<br />Από τότε χαράκτηκε στο δίσκο βινυλίου του εγκεφάλου μου και όποτε ανοίγω το πικάπ με σκοπό να ακούσω τη μουσική των αναμνήσεών μου, παίζει το ανάλογο κομμάτι και ξεκαρδίζομαι με κέφι και ευδιαθεσία.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 51, 0);">Ποιοι είναι οι Oompa-Loompas;</span><br /><br />Είναι κάτι απίστευτες φατσούλες, που αν τις προσέξεις με κλειστά τα μάτια θα καταλάβεις πως όλες έχουν την ίδια μουρίτσα. Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν μεταξύ τους, είναι οι ξεχωριστές αστείες γκριμάτσες τους και οι γελοίες φωνές που τους συνοδεύουν και σπάνια σε ξαφνιάζουν ευχάριστα.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R33fVOFab6I/AAAAAAAAAAc/rNhoN6WYaSo/s1600-h/factory1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R33fVOFab6I/AAAAAAAAAAc/rNhoN6WYaSo/s320/factory1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151519104432762786" border="0" /></a><br />Ευτυχώς για μένα, o <span style="font-weight: bold;">Willy Wonka</span> τους ανακάλυψε σε ένα ταξίδι του στη ζούγκλα κι εκεί που τρώγαν μόνο πράσινες πολτοποιημένες κάμπιες αναμιγμένες με στυφά σκουλήκια της γης, τους έμαθε να βρίσκουν κόκκος κακάου που ανέκαθεν λαχταρούσαν, και να παρασκευάζουν λογής-λογής σοκολατένιες διαιτητικές λιχουδιές.<br /><br />Εντάξει, μπορεί ο ηθοποιός <span style="font-weight: bold;">Deep Roy</span> να ενσαρκώνει κάθε ένα από τα μέλη αυτής της εκνευριστικά αξιαγάπητης φυλής, ωστόσο οι Oompa-Loompas είναι μοναδικοί.<br />Ξέρατε ότι ο Βαθύς Roy πέρα από διάφορους δευτερεύοντες σχετικά ρόλους, έχει παίξει και στο δέκατο επεισόδιο με τίτλο <span style="font-weight: bold;">"Badlaa"</span> του όγδοου κύκλου της σειράς <span style="font-weight: bold;">X-files</span> στο ρόλο του Beggar;<br /><br /></span><div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R33fEeFab5I/AAAAAAAAAAU/3NA8gw_Asjc/s1600-h/badlaa007.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R33fEeFab5I/AAAAAAAAAAU/3NA8gw_Asjc/s320/badlaa007.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151518816669953938" border="0" /></a></span></div><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" ><br />Ε, το μάθατε κι αυτό και τώρα άλλη μια άχρηστη πληροφορία πιάνει χώρο στον ήδη υπερφορτωμένο σκληρό σας από αηδίες.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">Θα με διαβάζει κανείς;</span><br /><br />Ουπς, sorry. Αυτή είναι δική μου ρητορική ερώτηση. Γράψτε ιατρικό σφάλμα.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-7589645779666862125?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2500261385575768322.post-70662936899842246302008-01-04T08:29:00.001+02:002011-06-25T12:37:22.332+03:00<span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >...Θα μπορούσε να είναι αυτός ο χαιρετισμός της γιαγιάς Τιτίκας που ετοιμάζεται να πει παραμυθάκια στα παιδάκια που έχει καλέσει το εγγονάκι της για τα γενέθλιά του.</span><span style="font-size:85%;"> </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R33U7eFab4I/AAAAAAAAAAM/vFsRJM4O9M8/s1600-h/112457435_96ca2e637c.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_3cEXNnQtNUA/R33U7eFab4I/AAAAAAAAAAM/vFsRJM4O9M8/s320/112457435_96ca2e637c.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151507666934853506" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 51, 0);font-size:78%;" >Η γιαγιά Τιτίκα</span><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div> <span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Έτσι επιλέγω κι εγώ να ξεκινήσω αυτό το παραμυθάκι που αρχή έχει και τέλος -άγνωστο!</span><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Είμαι εδώ γιατί κάποιος κάπου κάποτε με έβαλε στην πρίζα να ανοίξω blog...<br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;" >Και τώρα ακολουθούν οι συχνές ερωτήσεις ή αλλιώς...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2500261385575768322-7066293689984224630?l=an-oompa-loompa.blogspot.com' alt='' /></div>Antoniahttp://www.blogger.com/profile/08219480398710541855noreply@blogger.com6