Η Μεγάλη Επιστροφή!

Πάνε περίπου 3,5 χρόνια που δημιούργησα αυτό το blog θέλοντας να έχω έναν ιστοχώρο όπου να μπορώ να γράφω τις σκέψεις μου, να κριτικάρω διάφορα πράγματα και να διασκεδάζω ενίοτε με τραγούδια, ενώ παράλληλα να μπορούν να με διαβάζουν όσοι πιστοί προσέρχονταν! 
Πάνε κόντα 2 χρόνια που κλείδωσα αυτό το blog για το ευρή κοινό! (Χαχά... Σιγά το ευρή δηλαδή· τρόπος του λέγειν απλά!) για προσωπικούς λόγους. Μέσα σε αυτά τα 2 χρόνια άλλαξαν πολλά! Μεγάλωσα λίγο ακόμα, ίσιωσα τα δόντια μου, σταμάτησα να βάφω τα μαλλιά μου (προς το παρόν), ταξίδεψα 2 φορές στο εξωτερικό, έμεινα έγκυος, μετακόμισα, παντρεύτηκα με πολιτικό (γάμο όχι άνθρωπο), απέκτησα λογαριασμό twitter (τι λες τώρα), έγινα χαζομαμά (ό,τι καλύτερο!)... Κάποιες αλλαγές ήταν σημαντικές, άλλες πάλι όχι! Έτσι όμως δεν είναι η ζωή;

Τελοσπάντων, είμαι εδώ τώρα, έτοιμη, ανανεωμένη, πιο συνειδητοποιημένη και ψύχραιμη, μα το ίδιο σπάταλη και νευρική, για να μοιραστώ ιδέες και σχόλια μαζί σας!

Σας καλωσορίζω λοιπόν και πάλι στην παρέα μου!!! Welcome, my darlings!!!

Volume Two

Ξέρω πως δεν το περιμένατε τόσο σύντομα να επιστρέψω, ίσως το ελπίζατε, αλλά κι εγώ δεν μπορούσα να σιωπήσω άλλο για να είμαι ειλικρινής. Το ηφαίστειο δύσκολα κρατιέται κι εγώ έχω πολύ λάβα μέσα μου! Αφήστε που τώρα είμαι ασθενής... Έχω κολλήσει το μικρόβιο του blogging και δε γιατρεύεται.

Πριν αρχίσω πάλι με τις ατελείωτες φιλοσοφίες μου, θα ήθελα να αφιερώσω ένα τραγουδάκι στο Μαράκι από τη δουλειά, γιατί με βοήθησε πολύ τις τελευταίες... χμμμ... 10 περίπου μέρες.
Για σένα λοιπόν, μωρό μου, επειδή ξέρω πόσο σου αρέσει...
 

BEGGIN' (Pilooski re-edit)
Frankie Valli & The Four Seasons

Put your loving hand out, baby
I'm begging

(Begging) begging
Put your loving hand out, baby
(Begging) begging you
Put your loving hand out, baby

Riding high when I was king
Played it hard and fast
Cause I had everything
You walked away, won me then
But easy come and easy go
And it would end

(Begging) I'm begging you
Won't you give your hand out, baby
(Begging) begging
Put your loving hand out, baby

I need you to understand
That I tried so hard
To be your man
The kind of man you want in the end
Only then can I begin to live again


Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ όταν το ακούω αυτό το τραγούδι θέλω να σηκωθώ να χορέψω... Τι κρίμα που απόψε είμαι πάλι μέσα...

Γεια σας, αγαπητά μου παιδάκια!

...Θα μπορούσε να είναι αυτός ο χαιρετισμός της γιαγιάς Τιτίκας που ετοιμάζεται να πει παραμυθάκια στα παιδάκια που έχει καλέσει το εγγονάκι της για τα γενέθλιά του.

Η γιαγιά Τιτίκα

Έτσι επιλέγω κι εγώ να ξεκινήσω αυτό το παραμυθάκι που αρχή έχει και τέλος ―άγνωστο!
Είμαι εδώ γιατί κάποιος κάπου κάποτε με έβαλε στην πρίζα να ανοίξω blog...
Και τώρα ακολουθούν οι συχνές ερωτήσεις ή αλλιώς...