29 Ιουν 2011

Φουσίλι με άγρια μανιτάρια

Είπα να μοιραστώ μαζί σας μια πολύ εύκολη και γρήγορη συνταγή, την οποία μαγείρεψα χθες. Πρόκειται για ένα πιάτο μυρωδάτο και χορταστικό, ενώ συνάμα είναι αρκετά απλό! Για τους λάτρεις των μανιταριών, που έχουν βαρεθεί να συνδιάζουν τα ζυμερικά τους με μια σάλτσα καρμπονάρα.
Τα υλικά που θα χρειστείτε είναι:
  • 1/2 γυάλινο βαζάκι άγρια μανιτάρια σε ελαιόλαδο (περίπου 140 γρ.)
  • 25 γρ./2 κουταλιές βούτυρο
  • 225 γρ./2 φλιτζάνια φρέσκα μανιτάρια
  • 5 γρ./1 κουταλάκι θυμάρι ψιλοκομμένο
  • 5 γρ./1 κουταλάκι ματζουράνα ή ρίγανη ψιλοκομμένη 
  • επιπλέον μυρωδικά για το σερβίρισμα
  • 4 σκελίδες σκόρδο λιωμένες 
  • 350 γρ./3 φλιτζάνια φρέσκα ή ξερά φουσίλι
  • 200 ml κρέμα γάλακτος
  • αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
Η συνταγή είναι για 4 άτομα.
Σε μια μέτρια κατσαρόλα αδειάζετε περίπου 15 ml/1 κουταλιά από το λάδι των άγριων μανιταριών.
Κόβετε σε φέτες τα συσκευασμένα μανιτάρια αν είναι μεγάλα.

 

Προσθέτετε το βούτυρο στην κατσαρόλα και τα αφήνετε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να αρχίσουν να ζεσταίνονται. Προσθέτετε τα μανιτάρια, τα μυρωδικά, το σκόρδο και το αλατοπίπερο. Τα αφήνετε να σιγοβράσουν σε μέτρια φωτιά, ανακατεύοντας συχνά, για 10 λεπτά περίπου ή μέχρι να μαλακώσουν τα φρέσκα μανιτάρια. Εν τω μεταξύ, βράζετε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο βραστό νερό, σύμφωνα με τις οδηγίες στη συσκευασία τους.



Μόλις ετοιμαστούν τα μανιτάρια, δυναμώνετε τη φωτιά και ανακατεύετε το μείγμα έως ότου φύγουν τα περιττά υγρά. Ρίχνετε την κρέμα γάλακτος και αφήνετε να πάρουν μια βράση. Ανακατεύετε συγχρόνως και στη συνέχεια δοκιμάζετε και προσθέτετε αλάτι και πιπέρι, αν χρειάζεται.

 

Σουρώνετε τα ζυμαρικά και τα ρίχνετε σε ένα ζεστό μπωλ. Περιχύνετε τα ζυμαρικά με τη σάλτσα και ανακατεύετε καλά. Σερβίρετε αμέσως, πασπαλίζοντας με φρέσκα φύλλα μυρωδικών.
 
Σημείωση: Η παραπάνω συνταγή είναι από το βιβλίο «Ζυμαρικά» της Jeni Wright.

28 Ιουν 2011

Μια εικόνα - Χίλιες λέξεις

Οι παρακάτω ζωγραφιές αντιπροσωπεύουν κυριολεκτικά την παραπάνω φράση. Τα λόγια είναι περιττά. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους και πόσο δίκιο έχουν!...

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΕΣ






ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ





ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ




ΑΛΛΕΣ







27 Ιουν 2011

Μία φορά κάθε 823 χρόνια

Μου ήρθε σε e-mail αλλά έχει ενδιαφέρον και είπα να το μοιραστώ μαζί σας.

Φέτος, λοιπόν, θα έχουμε την εμπειρία τεσσάρων ασυνήθιστων ημερομηνίων.
1/1/11, 11/1/11,
1/11/11, 11/11/11
και αυτό δεν είναι όλο...


  • Πάρτε τα δύο τελευταία ψηφία του έτους κατά το οποίο γεννηθήκατε. Τώρα προσθέστε την ηλικία που θα έχετε φέτος, και το αποτέλεσμα θα είναι 111 για όλους!
    Για παράδειγμα:
    ο Θανάσης γεννήθηκε το 1950 οπότε 50 + 61 (η ηλικία του φέτος) = 111
    Καλό, ε;
Επίσης, φέτος τον Οκτώβριο θα έχουμε 5 Κυριακές, 5 Δευτέρες και 5 Σάββατα. Αυτό συμβαίνει μόνο κάθε 823 χρόνια.


Αυτά τα συγκεκριμένα έτη είναι γνωστά ως «Moneybags» (μη με ρωτάτε σε ποιους)
Λέτε να πλουτίσουμε όλοι; Δεν το νομίζω, Τάκη...

25 Ιουν 2011

FarmVille: μια ιστορία αποτοξίνωσης


Το γνωστό παιχνίδι του Facebook, που πολλά εκατομμύρια ανθρώπων έχουν παίξει και συνεχίζουν να παίζουν, ήταν και για μένα μια διέξοδος απ' την καθημερινότητα. Διασκέδασα αρκετά παίζοντας και ήταν μια καλή «συντροφιά». Νομίζω όμως πως ήρθε ο καιρός να σταματήσω να ξοδεύω χρόνο και χρήμα σε μια εφαρμογή.
Φυσικά και δε μετανιώνω που ουκ ολίγες φορές τα τελευταία 2 χρόνια έτρεχα σπίτι να μαζέψω τα χωράφια μου μη μαραθούν, ούτε και που χρέωνα την κάρτα πού και πού για να αγοράσω ζωάκια («τα γλυκούλια μου» έλεγα τότε). Για ό,τι έκανα είχα τους λόγους μου...

Ένα παιχνίδι ―οποιοδήποτε― μπορεί να προσφέρει ψυχαγωγία, δημιουργεί ανάγκες όπως αυτήν της επιτυχίας και της ευγενής άμμιλας, ενώ σε κρατά απασχολημένο για ώρες αν χρειαστεί, όταν δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις.
Για μένα το FV, που δυστυχώς πάσχω από το μικρόβιο του συλλέκτη (ίσως κάνω στο μέλλον μια δημοσίευση για αυτό το θέμα) δεν άργησε να γίνει ένας εθισμός...

Η ιστορία συνήθως πάει κάπως έτσι:
Έχεις μερικούς φίλους, που καιρό τώρα σου στέλνουν ειδοποιήσεις και σε «κυνηγούν» να μπεις κι εσύ στο τριπάκι. Το κάνεις. Ξεμπλοκάρεις το παιχνίδι.
Ξεκινάς αργά και σταθερά. Φυτεύεις και μαζεύεις. Αγοράζεις και κανά πουλερικό. Σε λίγο επεκτείνεις τη φάρμα σου. Μαζεύεις λεφτά και ξοδεύεις ως άλλος αγρότης για το καλό των ζωντανών σου. Δεν αργεί η στιγμή που θες να φτάσεις σε επίπεδο τους φίλους σου που σε «έχωσαν» τότε στην αρχή αλλά δεν το έχεις καταλάβει. Αναγκάζεσαι να παρακαλέσεις κι εσύ κανά δυό συγγενείς να παίξουν μαζί σου. Ψάχνεις για γείτονες γενικότερα στις 5 ηπείρους. Ανταλλάσετε καθημερινά δωράκια της πλάκας. Μετά θες να τους ξεπεράσεις για να πεις «τα κατάφερα, σας νίκησα». Κάποια στιγμή, κι ενώ αυτά που βρίσκεις στο μαγαζί δε σου φτάνουν, περνάς τη λεπτή γραμμή που χωρίζει το παιχνίδι από τον τζόγο. Ρισκάρεις για μερικά ευρουλάκια να πάρεις μια καινούρια αγελάδα ή ένα διακοσμητικό της φάρμας που θα το βάλεις αργότερα στο κελλάρι. Και δώσε λεφτά στη Zynga... 

Πολιτική της Zynga
Κρεμάμε ένα καροτάκι στον εκάστοτε γαϊδαρούλι και τον τρέχουμε.
 
Μέθοδος της Zynga 
Κάθε βδομάδα θα πλασάρουμε μια καινούρια σειρά «αξεσουάρ» για τα γαϊδαράκια μας. Όποτε έχουμε και επίσιμη γιορτή (βλ. Γιορτή των Ερωτευμένων, Γιορτή της Μητέρας, Γιορτή του Πατέρα, Γιορτή του Πεθερού, Γιορτή της Καθαρίστριας κ.ο.κ.) ακόμα καλύτερα! Θα βγάζουμε στο σφυρί νέα σοδία ντομάτας μαζί με νέας γενιάς σούπερ πόνυ στα χρώματα του λυκόφωτος. Θα βάλουμε τα γαϊδαράκια μας να αναπαράγουν τα κατικίδιά τους και να τα εκτρέφουν. Κάθε νέο μέλος οικόγενειας θα έχει άλλο χρώμα. Δε θα μοιάζει ούτε πολύ στον μπαμπά, ούτε και στη μαμά. Κι αν μοιάζει θα λέμε στους όνους μας «Δεν πειράζει, προσπαθήστε ξανά με τη βοήθεια μαγικών φίλτρων. Κοστίζουν 50 Αγροδίφραγκα ΜΟΝΟ»...
 

Enough! Αρκετά λέγω!!! Κουράστηκα να πληρώνω συνεχώς (επειδή εγώ το ήθελα, για να μην παρεξηγούμαι) για να αγοράσω ακόμα μια νέα διαφορετική φοράδα που το μόνο που θα μου προσφέρει είναι την ευχαρίστηση να μοιραστώ τα μούλικά της με τους πιο γρήγορους-εθισμένους (βλ. καμμένους) γείτονες. Να πληρώνω για ένα πρόβατο πράσινο με κίτρινα αστεράκια στα οπίσθια, το οποίο αν συνδειαστεί με την πορτακαλί πιτσιλωτή γίδα πιθανόν να μου δώσει μια μωβ προβατίνα με ρίγες. Ουάου! Έλεος απλά... Οι τύποι το παράκαναν. Τα ζώα αγγίζουν τα όρια του κιτς σε εμφάνιση, τα διακοσμητικά της φάρμας είναι πιο άχρηστα από ποτέ και τα κτίρια στην καλύτερη περίπτωση χρησιμεύουν για να φτιάξεις ένα γαλόνι βενζίνη, κι ας μην έχεις διυλιστήριο. Μοναδικό ενδιαφέρον τα χωράφια, που μπορείς να κερδίσεις μια ταμπελίτσα να σου θυμίζει πως φύτεψες 8000 φραγκόσυκα. Συγχαρητήρια! Και τώρα τι; Ούτε μισό Αγροδιφραγκάκι για επιβράβευση... Πφφφ... Σκάρτη η ζωή στη φάρμα!

Δεν αξίζει πια, πραγματικά! Όχι γιατί μας εκμεταλλεύονται -όπως όλοι άλλωστε- αλλά γιατί μπουχτίσαμε. Κορεστήκαμε. Πόσα να μαζέψουμε; Και τι να τα κάνουμε; Χώρο δεν έχουμε, χρόνο δεν
έχουμε, όρεξη δεν έχουμε!

Η Μεγάλη Επιστροφή!

Πάνε περίπου 3,5 χρόνια που δημιούργησα αυτό το blog θέλοντας να έχω έναν ιστοχώρο όπου να μπορώ να γράφω τις σκέψεις μου, να κριτικάρω διάφορα πράγματα και να διασκεδάζω ενίοτε με τραγούδια, ενώ παράλληλα να μπορούν να με διαβάζουν όσοι πιστοί προσέρχονταν! 
Πάνε κόντα 2 χρόνια που κλείδωσα αυτό το blog για το ευρή κοινό! (Χαχά... Σιγά το ευρή δηλαδή· τρόπος του λέγειν απλά!) για προσωπικούς λόγους. Μέσα σε αυτά τα 2 χρόνια άλλαξαν πολλά! Μεγάλωσα λίγο ακόμα, ίσιωσα τα δόντια μου, σταμάτησα να βάφω τα μαλλιά μου (προς το παρόν), ταξίδεψα 2 φορές στο εξωτερικό, έμεινα έγκυος, μετακόμισα, παντρεύτηκα με πολιτικό (γάμο όχι άνθρωπο), απέκτησα λογαριασμό twitter (τι λες τώρα), έγινα χαζομαμά (ό,τι καλύτερο!)... Κάποιες αλλαγές ήταν σημαντικές, άλλες πάλι όχι! Έτσι όμως δεν είναι η ζωή;

Τελοσπάντων, είμαι εδώ τώρα, έτοιμη, ανανεωμένη, πιο συνειδητοποιημένη και ψύχραιμη, μα το ίδιο σπάταλη και νευρική, για να μοιραστώ ιδέες και σχόλ
ια μαζί σας!

Σας καλωσορίζω λοιπόν και πάλι στην παρέα μου!!! Welcome, my darlings!!!

23 Οκτ 2008

Αγγλικό κουίζ κάνει ΛΑΘΟΣ στην εθνικότητα του Μ. Αλεξάνδρου!

Όλα μπορείς να τα περιμένεις από έναν ανίδεο Άγγλο παίκτη τηλεπαιχνιδιού, αλλά σίγουρα δεν περιμένεις η ίδια η «μάνα» του παιχνιδιού να κάνει ένα τόσο μεγάλο λάθος, που προσωπικά σαν Ελληνίδα με προσβάλει και με λυπεί αφάνταστα!!

Δείτε το ακόλουθο βίντεο και φρίξτε!




Δυο Άγγλοι παίκτες απάντησαν σωστά -έτσι τουλάχιστον νομίζαν κι αυτοί κι εμείς- στην ερώτηση:

«Τι εθνικότητας ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος;»
Μόνο που προς μεγάλη έκπληξη όλων μας, η σωστή απάντηση σ' αυτό το παιχνίδι δεν ήταν «Ελληνικής» αλλά «Μακεδονικής», εννοώντας φυσικά τα γνωστά για εμάς Σκόπια.
Και να σου και η ωραιότατη (μη χ*σω) σημαιούλα των Σκοπιανών με το παραποιημένο Αστέρι της Βεργίνας δίπλα στη «σωστή» κατά τ' άλλα απάντηση...
Μάλιστα, το επιχείρημα που έδωσε ο παρουσιαστής είναι πως γεννήθηκε στην Πέλλα που βρίσκεται σε εκείνη τη γεωγραφική περιοχή, μόνο που κανείς δεν το ενημέρωσε πως τότε το κράτος αυτό ήταν... Ελλάδα! Διότι η Ελλάδα δεν ήταν μονάχα αυτή που είναι σήμερα...
Και μπορεί να μην σκαμπάζω και πολλά από ιστορία, πάντως ΞΕΡΩ πως ο Μ. Αλέξανδρος ΗΤΑΝ Μακεδόνας μεν, ΕΛΛΗΝΑΣ δε!

Τώρα μπορούμε όλοι να καταλάβουμε τη σύγχιση που υπάρχει γύρω από το μακεδονικό θέμα στο εξωτερικό! Δυστυχώς, ο περισσότερος κόσμος δεν έχει ιδέα, και μάλιστα παραπληροφορείται κι από κάτι τέτοιες εκπομπές! Ντροπή και αίσχος! Κάτι πρέπει να γίνει με αυτό το θέμα, δε νομίζετε;;;

20 Σεπ 2008

Hancock is Wanted by Wall-e in Narnia!

Αυτές τις τέσσερις ταινίες είδα τώρα τελευταία (2 στο cinema και 2 στο σπίτι, έτσι για να υπάρχει ισορροπία!) και θα ήθελα να μοιραστώ τις εντυπώσεις μου.
  • Hancock
Η πρώτη λέξη που μου έρχεται μετά από την προβολή της ταινίας είναι ΓΕΛΙΟ. Πολύ γέλιο! Ο Will Smith είναι ένας απολαυστικός, άξεστος γκαφατζής υπερήρωας, βρωμόστομος και σέξι, αρκετά πειστικός και στιβαρός για να κρατήσει την ταινία σε καλά επίπεδα. Παρότι η υπερβολή υπάρχει σε όλο της το μεγαλείο (άλλωστε για έναν ΥΠΕΡήρωα μιλάμε), η ταινία βλέπεται ευχάριστα και άνετα.

Η υπόθεση κάπου λίγο φουσκώνει βέβαια, αλλά λίγο πριν το τέλος το στρώνουν πάλι μια χαρά. Η Charlize Theron κουκλάρα και πολύ καλή στο ρόλο της, όμως για να είμαι ειλικρινής πιο πολύ συμπάθησα τον κακομοίρη τον άντρα της (ενσαρκώνεται από τον Jason Bateman)... Τι του έμελε κι αυτουνού να πάθει. Δεν θα πω άλλα για να μην το χαλάσω...
Βαθμολογία: 8+

  • Wanted
Μια θεά Angelina και ένας τιτάνας ηθοποιός σαν τον Morgan Freeman είναι αρκετοί για να σε κάνουν να θες να δεις αυτήν την ταινία. Δράση, εφέ, μπαμ-μπουμ, και οι δυο παραπάνω που είπα με έκαναν κι εμένα να θέλω να τη δω πάση θυσία.

Πειράζει που απογοητεύτηκα όμως; Τα πρώτα 20 λεπτά είχα ήδη αρχίσει να αμφιβάλω για την ποιότητα της ταινίας... Μετά τη μια ώρα ευτυχώς η ταινία απέκτησε σασπένς και λίγο αργότερα απέκτησε και πλοκή! Δόξα τους θεούς, όπως θα έλεγαν και οι άνθρωποι στο Galactica, η ταινία -ναι!- είχε και ανατροπές! Ουάου! Κρίμα που κατά τα άλλα έχανε από παντού... Λίγος ο πρωταγωνιστής, πολύ... πολύ... πολύ ψέμα και too much Tarantino thing σε μια άλλου τύπου προσέγγιση. Κι όλα αυτά σε μια εικόνα που μου θύμισε τη Ρωσία στο "Daywatch". (Προσοχή! Στους «Φύλακες της Μέρας», όχι «...της Νύχτας», γιατί έχει ΜΕΓΑΛΗ διαφορά!) Ίσως αν την είχα δει σε κινηματογραφική αίθουσα να μου άρεσε λίγο περισσότερο, ίσως πάλι να έκλαιγα τα λεφτά.
Όπως και να 'χει, βαθμολογία 6,5 παίρνει.

  • Wall-e
Από το καλοκαίρι το περιμέναμε. Trailer το ένα μετά το άλλο και λαχτάρα για την ταινία. Παρότι κάποια στιγμή κυκλοφόρησε στο νετ σε μορφή avi από κάμερας, δεν το είδα. Ήθελα καλή ποιότητα εικόνας για να το απολαύσω. Έτσι κι έγινε.

Ο αξιολάτρευτος Wall-e είναι ένα ρομποτάκι φανερά επηρεασμένο από το Number 5 της ταινίας "Short Circuit" του 1986, όπως φαίνεται και στην εικόνα.


Μου άρεσε αρκετά η ταινία, αν και λιγουλάκι κουράζει η μη ύπαρξη ομιλίας στο μεγαλύτερο μέρος της. Παρόλα αυτά, τα ηχητικά εφέ είναι απολαυστικά και οι ήχοι των ονομάτων του Wall-e, της Εύας και του Μο είναι τέλειοι! Το σενάριο περνάει πολλά μηνύματα για την καταστροφή του πλανήτη μας, το ματαιόδοξο όνειρο των ανθρώπων να κάθονται όλη μέρα και να μη δουλεύουν, την αρμoνική (;) συνύπαρξη των ρομπότ με τους δημιουργούς τους καθώς επίσης και την αγάπη που μπορεί να υπάρξει μεταξύ όχι μόνο δύο όμοιων πλασμάτων αλλά και ανόμοιων (βλ. κατσαριδούλα - Wall-e). Θεωρώ πως πρόκειται για μια ακόμα μεταμφιεσμένη ταινία για βαθύ προβληματισμό σε παιδικό animation.
Extra: το design της Eve είναι δουλειά του Jonathan Ive, lead designer των iMac, iPod kai iPhone. Έτσι εξηγείται το γιατί αν μπορούσαμε να έχουμε ένα ρομποτάκι στο σπίτι θα θέλαμε να είναι σαν την Eve. Έτσι εξηγείται γιατί τη λατρέψαμε στην ταινία. :)
Βαθμολογία: 9


  • The Chronicles of Narnia: Prince Caspian
Φύλαξα για το τέλος τη δεύτερη ταινία του κόσμου της Νάρνια που μετά την προβολή της πρώτης το 2005 δεν είχα μείνει και τόσο ευχαριστημένη. Ο λόγος; Όχι και τόσο καλά ειδικά εφέ, κενά και ερωτηματικά στην υπόθεση, κακές ερμηνείες. Για καλή μου τύχη, ο «Πρίγκηπας Κάσπιαν» έχει βελτιωθεί στο πρώτο μειονέκτημα και στο δεύτερο κάπως μπάλωσα μόνη μου τα κενά. Ποτέ δεν μπόρεσα να χωνέψω την ικανότητα τεσσάρων παιδιών που τρώνε ξύλο στον πραγματικό τους κόσμο, στη Νάρνια να... (μπιπ) και να δέρνουν. Ούτε και πολυκατάλαβα τα μαγικά που τους μεταφέρουν από τον έναν κόσμο στον άλλο. Πολλές οι ομοιότητες με τον αγαπημένο μου "Harry Potter", αλλά τουλάχιστον ο Harry δεν ξύπνησε μια μέρα ξαφνικά σούπερ μάγος, διαπέρασε τον τοίχο στο σταθμό των τρένων και τα έβαλε με τον Voldemort ολομόναχος. Εκπαιδεύτηκε! Σωστά; Στη Νάρνια τα παιδιά αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή. Γιατί είναι... μαγεία! Είναι πεπρωμένο! Σχολείο; Τι είναι αυτό;! Εκεί πάνε για ξεκάρφωμα όταν γυρνούν στο Λονδίνο. Διακρίνετε αυτές τις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά;

Στο τρίτο σημείο που έβαλα και το μεγαλύτερο Χ στην πρώτη ταινία είναι το καστ. Τα τρια παιδάκια ήταν απλά υπαρκτά στους ρόλους. Ευτυχώς βελτιώθηκαν στη δεύτερη αρκετά. Το ένα όμως, αυτό το μικρό κοριτσάκι που υποδύεται τη Lucy, θέλει πολλή δουλειά ακόμα. Και ειλικρινά δεν ξέρω καν αν θα τα καταφέρει ποτέ. Προσωπικά το θεωρώ ατάλαντο και κακομούτσουνο. Sorry κιόλας... αλλά χαλάει όλη την ταινία. Κρίμα...
Βαθμολογία μετά από σκέψη: 8 (επειδή μου άρεσε ο πρίγκηπας Κάσπιαν.)

15 Σεπ 2008

Battlestar Galactica: ReImagined

Πριν λίγες μέρες τελείωσα μια ακόμα τηλεοπτική σειρά. Ο λόγος για το "Battlestar Galactica" (ReImagined) που ολοκληρώνεται σε τέσσερις σεζόν, αν και μέχρι στιγμής έχουν προβληθεί μονάχα τα μισά επεισόδια από τον τελευταίο κύκλο. Αναμένοντας -αν δεν απατόμαι μέχρι το 2009- το φινάλε θα ήθελα να πω τις εντυπώσεις μου.


Η αλήθεια είναι πως δεν έχω δει τα επεισόδια της παλιάς σειράς, εκεί κοντά στις αρχές της δεκαετίας του '80, ωστόσο γνωρίζω από ένα φίλο πως αν και η υπόθεση είναι πάνω-κάτω η ίδια, κάποια βασικά παρόλα αυτά πράγματα έχουν αλλάξει.
Η ιστορία έχει να κάνει με την προσπάθεια περίπου 50.000 εξωγήινων (!) ανθρώπων να επιβιώσουν στο αχανές διάστημα, ενώ παράλληλα προσπαθούν να βρουν τη Γη. Αυτοί είναι οι αναπομείναντες μετά από μια καταστροφική επίθεση των Κυλώνων, των μηχανών που οι ίδιοι κάποτε δημιούργησαν και τώρα έχουν στραφεί εναντίον τους.
Οι μηχανές φυσικά έχουν εξελιχθεί και πλέον έχουν πορόμοια μορφή με τους ανθρώπους, οι οποίοι μέχρι τώρα δεν είχαν την παραμικρή υποψία. 12 μοντέλα με εκατοντάδες αντίγραφά τους κυκλοφορούν όχι μόνο στα μητρικά σκάφη των Κυλώνων, αλλά και μέσα στα αστρόπλοια του Στόλου που έπεζησε της καταστροφής. Οι εξελίξεις στη ιστορία είναι συναρπαστικές, οι ανατροπές και οι αποκαλύψεις συνεχόμενες και η αγωνία όλο και κορυφώνεται.
Άραγε θα καταφέρουν οι άνθρωποι να επιζήσουν; Θα καταφέρουν να νικήσουν τις μηχανές; Ή θα χρειαστεί τελικά να συμμαχήσουν με αυτούς για να βρουν όλοι μαζί τη Γη... της απαγγελίας;
Μέχρι τα μέσα της τέταρτης σεζόν, οι παραπάνω απαντήσεις θα έχουν δοθεί σε όποιον παρακολουθήσει αυτή την άκρως ενδιαφέρουσα σειρά.



Η προσωπική μου άποψη είναι πως πρόκειται πράγματι για μια πολύ καλή σειρά, με κάποια αρνητικά στοιχεία όμως.
Το πρώτο αρνητικό είναι πως παρουσιάζει πολύ σεξομανείς τις θηλυκές, μηχανές και μη. Θα έλεγε κανείς πως μια σειρά χωρίς ερωτικές ίντρικες και σεξουαλικά τρίγωνα δεν έχει «ψωμί», αλλά οι Αμερικάνοι συνηθίζουν να το παρακάνουν.
Ένα άλλο αρνητικό είναι πως ναι μεν η Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα οι αρχαίες ημών θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι στο επίκεντρο, ο χλευασμός ωστόσο κάποιες φορές δε λείπει από τους «μονοθεϊστές» των πρωταγωνιστών. Αν και μονάχα οι Κύλωνες πιστεύουν σε έναν και μοναδικό θεό υποτιμώντας τη φυλή των ανθρώπων που πιστεύουν στο Δωδεκάθεο, τα ερωτήματα και τα διλλήματα για το ποιος ή ποιοι κρύβονται πίσω από τα "θαύματα" πολλαπλασιάζονται. Ευχάριστο βέβαια παραμένει το γεγονός πως οι δικοί μας μύθοι και τα δικά μας ονόματα έχουν χρησιμοποιηθεί για το 80% της σειράς.
Ένα ακόμα μειονέκτημα, ίσως και το πιο ενοχλητικό, είναι η ανακολουθία στην τεχνολογική εξέλιξη. Ενώ υπάρχει η δυνατότητα άλματος σε κοντινές διαστημικές αποστάσεις (τα σκάφη εξαφανίζονται ξαφνικά και επανεμφανίζονται σε άλλες προαποφασισμένες συντεταγμένες!!), οι επικοινωνίες παραμένουν στα επίπεδα που γνωρίζουμε και σήμερα. Ασύρματα τηλέφωνα και ενσύρματα... Δεν γνωρίζω και πολλά από τεχνολογικά επιτεύγματα, όμως η λογική μου λέει πως μάλλον εδώ δεν υπάρχει ομαλή εξέλιξη σε όλους τους τομείς.

Μολονότι το "Battlestar Galactica" είναι επιστημονικής φαντασίας, στους δύο πρώτους κύκλους κυρίως τα γεγονότα αφορούν καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων όπως ακριβώς συμβαίνει και στο δικό μας κόσμο. Λίγες είναι οι μεταφυσικές πινελιές, οι όποιες ωστόσο δίνουν κι άλλη διάσταση στη σειρά.

Προτείνω ανεπιφύλακτα στους λάτρεις των διαστημικών ταξιδιών τη σειρά και όχι μόνο. Μέχρι να βγουν τα νέα και τελευταία 10 (;) επεισόδια, μπορείτε να αναζητήσετε τους τρεις πρώτους κύκλους στο διαδίκτυο, όπως και τα 10 πρώτα επεισόδια του τέταρτου κύκλου και 10 ακόμα webisodes (μικρά επεισόδια 4-5 λεπτών που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο) και αφορούν τον τρίτο κύκλο. Επίσης!!! Να μην ξεχάσω να αναφέρω πως κυκλοφόρησε ένας πιλότος πριν την έναρξη της σειράς, ο οποιός χωρίζεται σε δυο μέρη και χωρίς αυτόν θα δυσκολευτείτε να μπείτε στο νόημα. Στον πιλότο παρουσιάζεται η επίθεση των Κυλώνων στις 12 Αποικίες των ανθρώπων του διαστήματος και η αρχή του ταξιδιού προς τον πλανήτη Γη.

Καλή ιδιωτική προβολή!

11 Σεπ 2008

Aurora Feint mania!


Υπάρχει αυτό το free παιχνιδάκι από το Apple Store που με έχει κάνει να κολλήσω άσχημα... κι απ' όσο γνωρίζω έχει κάνει πολύ κόσμο παγκοσμίως να πάθει το ίδιο.
Το "Aurora Feint: The Begging" δημιουργήθηκε από τους Danielle Cassley και Jason Citron και μπορείτε να το εγκαταστήσετε δωρεάν στο iphone ή το ipod σας, αν πάτε για «ψώνια» στο online κατάστημα της Apple.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό puzzle παιχνίδι με RPG ρίζες.
Στόχος είναι να «σπας» ―τρία τουλάχιστον― συνεχόμενα τουβλάκια πριν οι γραμμές που αυτά αποτελούν ακουμπήσουν την κορυφή της οθόνης. Τα τουβλάκια είναι πέντε ειδών και όσα περισσότερα μαζεύεις καθώς τα εξαφανίζεις από την οθόνη, τόσο το καλύτερο! Διότι αυτά είναι κάτι σαν credits που μετά εξαργυρώνεις στο κατάστημα του παιχνιδιού αγοράζοντας ειδικές αποστολές για να αναβαθμίσεις το χαρακτήρα σου! Φυσικά, οι ειδικές αυτές αποστολές όσο αναβαθμίζεσαι τόσο δυσκολεύουν!

Οι αποστολές είναι δύο ειδών:
blueprints + magic books
Ολοκληρώνοντας τις πρώτες ο χαρακτήρας σου αποκτά εργαλεία που τον βοηθούν κατά τη διάρκεια του βασικού παιχνιδιού. (Σε αυτές αντίπαλός σου είναι ο χρόνος.)
Με τις δεύτερες γίνεσαι πιο ειδικός στη συλλογή συγκεκριμένου είδους τούβλων. (Εδώ το μυαλό σου και μόνο αυτό μπορεί να σε βοηθήσει να λύσεις τους γρίφους.)Σε έναν από αυτούς τους γρίφους είχα κολλήσει κι εγώ για μέρες... Ξεκόλλησα όμως χάρη στις οδηγίες που βρήκα στο διαδίκτυο μια και απηύδησα κυριολεκτικά στο να προσπαθώ και να χαλάω όλα τα credits!! Για όποιον κολλήσει λοιπόν σε αυτό το magic book να η λύση:


Black Nothingness

Mετακινείστε το κάτω-κάτω γαλάζιο μπαλάκι (δίπλα στο κόκκινο στη δεύτερη γραμμή) μια θέση αριστερά κι έπειτα το πράσινο, που βρίσκεται χαμηλώτερα από τα άλλα δύο όμοιά του, επίσης αριστερά μια θέση. Τέλος, μετακινείστε το κόκκινο που καβαλάει το όμοιο του μια θέση δεξιά!

Στην εικόνα που ακολουθεί φαίνονται τα τέσσερα σημεία στα οποία πηγαινόερχεστε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.
Στο Mine είναι το βασικό παιχνίδι (μαζεύετε τουβλάκια), στο Store τα εξαργυρώνετε και αγοράζετε αποστολές, στο Smith καλείστε να ολοκληρώσετε τα blueprints και στο Tower αποκτάτε τα magic books.
Αυτό είναι το Aurora Feint. Απλό και εθιστικό.
Παίξτε και θα με θυμηθείτε!
Ορίστε και το τωρινό εικονίδιό του στην οθόνη του κινητού σας.

 
Μπορείτε να επισκεφτείτε και το επίσημο site του παιχνιδιού
http://aurorafeint.com
όπου υπάρχει και φόρουμ παρακαλώ!
Καλή διασκέδαση!

1 Σεπ 2008

Η ασυνειδησία των Ελλήνων

Καλό μήνα! Σήμερα λέω να θίξω ένα θέμα που με απασχολεί καθημερινά και είναι ολίγον τι πιο σοβαρό από τα υπόλοιπα, την ασυνειδησία που χαρακτηρίζει τη φυλή μας.

ΣΗΜΕΙΟ 1ο: ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ



Η αλήθεια είναι ότι εκνευρίζομαι με το παραμικρό σκουπιδάκι που θα δω πεταμένο στο δρόμο, από αποτσίγαρο και ακυρωμένο εισιτήριο μέχρι ολόκληρη σακούλα που την παρέσυρε ο αέρας από την άλλη άκρη της πόλης. Άραγε εκνευρίζεται κανείς άλλος με αυτό;
Ευτυχώς που κάποιοι δήμοι φροντίζουν λίγο παραπάνω το χώρο που τους ανήκει κι έτσι τα διαφημιστικά φυλλάδια που κυριολεκτικά πετούν όπου βρουν άτομα από ταχυεστιατόρια και delivery, κάποια στιγμή μαζεύονται από βαριεστημένους σκουπιδιάριδες που σκουπίζουν μόνο όσα βλέπει η πεθερά.
Ωστόσο, οι δήμοι ενδιαφέρονται μονάχα για τα δικά τους «χωράφια» κι έτσι εκεί κοντά στα όριά τους βλέπεις πως πραγματικά δεν καθαρίζουν από σεβασμό στο περιβάλλον και τον ίδιο τον άνθρωπο, αλλά από υποχρέωση, ανάγκη και αγγαρεία. Κι αν τύχει ο διπλανός δήμος να είναι λιγάκι «τσαπατσούλης», τότε κυριολεκτικά την κάτσαμε όλοι τη βάρκα. Κι εγώ συγχίζομαι όσο δεν πάει όταν ο βοριάς μου φέρνει στην εξώπορτα την ξεσκισμένη αφίσα της τραγουδιάρας από τα Μέγαρα που κάποτε προέβαλλε όλο χάρη και νάζι το περήφανο ντεκολτέ της σε μια κολώνα της Συγγρού.

Πηγαίνοντας στη δουλειά μια μέρα, χάρηκα με την εικόνα ενός ατόμου που με κάτι σα μακρύ πιρούνι κάρφωνε παρατημένα κουτάκια αναψυκτικών και χρησιμοποιημένες χαρτοπετσέτες από το μεσαίο διάζωμα της παραλιακής στο ύψος του Νέου Φαλήρου. Όμως την άλλη μέρα παρατήρησα πως ναι μεν το κεντρικό πεζούλι με το μισοξεραμένο γκαζόν ήταν καθαρό, αλλά στα δεξιά και αριστερά του δρόμου ακόμα υπήρχαν εκατοντάδες σκουπίδια κάθε είδους, κι ο κυριούλης που είχα δει την προηγουμένη δε φαινόταν στον ορίζοντα. Μάλλον το δήμαρχο τον απασχολεί μόνο το πράσινο τοπίο και όχι το γκρίζο. Αυτό είναι καταδικασμένο άρα ποιος ο λόγος να το καθαρίζει;

Κι όσο για αυτούς που αδειάζουν ό,τι τους περισσεύει έξω από το αμαξάκι τους... ένα έχω να πω: ΦΥΛΑΧΤΕΙΤΕ!
Ειλικρινά την επόμενη φορά που θα δω χαζομαμά να πετάει έξω από το παράθυρο τα απόβλητα του νεογέννητου κανακάρη της, θα την πάρει και θα τη σηκώσει!


ΣΗΜΕΙΟ 2ο: ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ


Όλοι έχετε δει αυτούς τους μπλε κάδους, σωστά; Ελπίζω πως όλοι έχετε πετάξει έστω και μια φορά κάτι μέσα. Το θέμα είναι ΤΙ.
Διότι ακόμα κι αν δεν ξέρετε να διαβάζετε τα γράμματα, τουλάχιστον δείτε τις χαριτωμένες εικονίτσες που σας υποδεικνύουν τι ακριβώς συγκεντρώνεται στον καθένα. Όχι τίποτε άλλο, αλλά επειδή αντί για χαρτί ή πλαστικό η γειτόνισσα φρόντιζε να «συλλέγει» τα αποφάγια της οικογένειάς της, τώρα πια οι τέσσερις κάδοι που είχαμε τριγύρω έχουν εξαφανιστεί. Επίσης, οι πέντε-έξι κάδοι που έχει ένα ξενοδοχείο στον παρακάτω δρόμο σήμερα είδα πως έχουν πάνω λουκέτο. Βασικά, για να μη λέω και ψέματα, δε γνωρίζω αν αυτός είναι ο λόγος που αποσύρθηκαν ή κλειδώθηκαν, όπως κι αν έχει όμως το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Θες να αγιάσεις και δεν μπορείς. Θες να ανακυκλώσεις και δε σε αφήνουν...

ΣΗΜΕΙΟ 3ο: ΚΑΤΟΥΡΗΜΑ

Αγαπητά μου αγοράκια,
σας καταλαβαίνω γιατί κι εγώ κάθε δύο ώρες στην τουαλέτα βρίσκομαι για να ξαλαφρώσω. Στην ΤΟΥΑΛΕΤΑ όμως... Όχι στη γωνία, όχι στον τοίχο, όχι στη μάντρα, όχι στο πάρκινκ, όχι στην εθνική, όχι στην υπόγεια διάβαση, όχι στην οικοδομή, όχι στον κάδο ανακύκλωσης, όχι... όχι... όχι...!!!!
Κρατηθείτε γαμώτο και πηγαίνετε σε κανονικά ουρητήρια γιατί κυριολεκτικά αυτή η πόλη πέρα απ' όλα τα άλλα βρωμάει κατουρλιό!!
Πιφφ! Μπούχτησα πια!


ΣΗΜΕΙΟ 4ο: ΣΚΑΤΟΥΛΕΣ


Συγχωρέστε με για τις λέξεις που χρησιμοποιώ αλλά δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση! Γίναμε όλοι φιλόζωοι και πολύ καλά κάναμε! Αποκτήσαμε ένα σκυλάκι και πάλι πολύ καλά κάναμε. Το βγάζουμε καθημερινά βολτούλα και είναι περιττό να επαναλάβω πως πολύ καλά κάνουμε! Αυτό που δεν κάνουμε καλά εντούτις είναι που παρατάμε αυτόν τον καφέ όγκο που βγαίνει από τα οπίσθια του Μπούμπι στη μέση του πεζοδρομίου. Ας συγχωρέσουμε τον Μπούμπι που δεν έχει χεράκια να μαζέψει αυτά που αφόδευσε, κι ας πάρουμε ένα φαράσι ή κάτι τέλος πάντων για να μαζέψουμε εμείς, οι ιδιοκτήτες του σκύλου, αυτό που μας «αντιστοιχεί». Δε μας φταίει τίποτα ο πεζός να κάνει σλάλομ για να αποφύγει το ναρκοπέδιο.

Μύνημα προς πεζοπόρους στα σοκάκια της Αθήνας:
Όποιος νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί.
(Απόσπασμα από τις αθάνατες ελληνικές ρήσεις.)
ΦΥΛΑΧΤΕΙΤΕ #2