Μουσική: αιώνια και ενιαία...

Όσο «φορτώνω» το blog μου με αναρτήσεις συνειδητοποιώ πως η επιλογή του τίτλου του ήταν καθ' όλα η καταλληλότερη. Διότι οι Oompa-Loompa πέρα από χιουμορίστες είναι και απόλυτα μουσικόφιλοι. Θυμάστε τα τραγουδάκια τους στη διάρκεια της ταινίας; Έχετε προσέξει πως ποτέ δεν τραγουδούσαν τυχαία; Ε, σ' αυτό το ημερολόγιο αγαπάμε τη μουσική κι αυτή αγαπάει εμάς...

Ταξιδεύοντας παρέα με αγαπημένα τραγούδια λοιπόν, κατάλαβα πως η μουσική δεν έχει σύνορα, δεν μπαίνει σε καλούπια και δεν ορίζεται. Είναι αιώνια και ενιαία. Οι ταμπέλες που συνηθίζουμε να βάζουμε είναι η απεγνωσμένη προσπάθειά μας να ελέγξουμε κάτι τόσο μεγάλο όπως η τέχνη. Θέλουμε να νιώθουμε κύριαρχοι, να αποφασίζουμε τι είναι καλό και τι όχι, τι ποιοτικό και τι «πατάτα».

Αλήθεια δοκιμάσατε ποτέ να διαλέξετε τα δικά σας ξεχωριστά κι αγαπημένα μουσικά κομμάτια ανεξαρτήτως είδους, να τα βάλετε όλα μαζί μέσα σε ένα φορητό mp3 player και να επιλέξετε suffle playmode; Προσωπικά το δοκίμασα με λίγο φόβο στην αρχή για το τελικό μιξάρισμα, αλλά το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Είναι απίστευτο το πώς ταιριάζει τελικά ο Παπάζογλου με το Νίνο, ο Ρουβάς με τον Παυλίδη, η Αλεξίου με την Αρβανίτη και η Καλομοίρα με την Κουμνιώτη.

Η τελευταία θα μας πει ένα τραγουδάκι σήμερα ―όχι τυχαία επιλεγμένο φυσικά― κι αυτό γιατί τίποτα δεν αφήνουμε στην τύχη κι αυτή δε μας αφήνει κάτι μόνη της...

boomp3.com

Έχω δυο φίλες...

που συνεχώς με παρακινούν να κάνω πράγματα, να μιλάω, να γράφω.
«Ε, γράψε κάτι και για μας...» μου είπαν σήμερα με παράπονο.

Βρε κουτά, μικρά κοριτσάκια που όλο στη δουλειά πνίγεστε κι όλο γελάκια μου είστε... Κι όλο γκρινιάζετε για μισθούς και δώρα χριστουγέννων, κι όλο τον George χώνετε να μιλήσει στον μουστάκια για σας. Και ψου-ψου-ψου και χα-χα-χου ήρθε επιτέλους η Παρασκευή! Κι έχω φάει ΤΟ δούλεμα, αλλά μ' αρέσει! Ξέρετε εσείς...

Άτιμες μεγάλες κουτσομπόλες, που δε φταίτε εσείς βέβαια αλλά η Τρελούμπα με το μεγάλο της στόμα, σας έχω κάνει να θέλετε η μία να φύγει για Αργεντινή και η άλλη να πάρει τα βουνά και τα όρη! Όχι, λάθος, η δεύτερη θέλει να πεταχτεί λίγο στο από πάνω διαμέρισμα και μετά να δραπετεύσει στη Σέριφο για να γίνει αγροτουρίστρια. Ω ρε φίλε, έχετε ξεσαλώσει εντελώς! Λείπει και ο προϊστάμενος τώρα και μόνο μακέτες δε βγάζετε...


Άντε να δω πώς θα περάσετε τις 3 τελευταίες ωρίτσες χωρίς την κυρά Σσσσουσσσού του γραφείου... Άντε, θα επιστρέψει τη Δευτέρα με τα μυαλά στα κάγκελα...

Γιώργο, τι θα γίνει με εκείνη τη μετάθεση;;;;;

Ο «Κάβουρας»...

...είναι ένα ρεμπετάδικο δίπλα στην πλατεία Εξαρχείων, όπου μπορεί κανείς να πάει με την παρέα του για να ακούσει ένα λαϊκό πρόγραμμα από ζωντανή ορχήστρα και να πιεί και τα κρασιά του.

Έτσι κι εγώ πήγα με μερικούς φίλους ψες βράδυ, τα ήπιαμε, γελάσαμε, τραγουδήσαμε, χορέψαμε... κι όλα τα καλά! Η παρέα με ανεβασμένο το κέφι, έστρωσε τα οπίσθιά της στις καρέκλες του μαγαζιού για πάνω από 6 ώρες, αν και όταν είπε να «την κάνει» είχε ήδη μικρύνει σε πλήθος. Οφείλω να ευχαριστήσω όλους τους φίλους για την πάρεα, αλλά κυρίως το Βασίλη, το Στράτο, το Νίκο και την Κέλλυ, γιατί μαζί κυρίως τα τσούξαμε και κάναμε πλάκα.

Χαλαρό και εύθυμο το κλίμα, διασκέδαση στο φουλ και κουβεντούλες σε προσωπικό επίπεδο...
Κι επειδή έχω έναν μικρό πονοκέφαλο απ' το πρωί που σηκώθηκα, αλλά το κέφι παραμένει...
ακούστε ένα απ' τα τραγουδάκια μιας άλλης εποχής, αλλά πάντα αγαπημένο, το οποίο ―γιατί άραγε;― όταν έπαιξε χθες ξεσήκωσε κόσμο.

boomp3.com

ΟΣΟ ΑΞΙΖΕΙΣ ΕΣΥ
Μανώλης Αγγελόπουλος

Όσο αξίζεις εσύ κι η καρδιά σου η χρυσή
δεν αξίζουν μαζί ο ουρανός κι όλη η γη, όλη η γη
Όλοι οι άντρες ποθούν στην καρδιά σου να μπουν
κι επειδή μ’ αγαπάς, με μισούν, με μισούν, με μισούν

Μα εγώ σε σένα καλή μου χρωστάω και τη ζωή μου
Μου άλλαξες την ψυχή μου, τόσες συνήθειες κακές
Με χίλιες δυο τριγυρνούσα και τα λεφτά μου πετούσα
αλήτης θα καταντούσα, μα όλα αυτά μέχρι χθες

.......

Άντε... στην υγειά του έρωτα!

Μουσικό διάλειμμα...

Χαλαρώνουμε τώρα...
Δυναμώνουμε τα ηχεία, κλείνουμε τα μάτια και αφήνουμε το τραγουδάκι να μας ταξιδέψει...

Για όσους θέλουν ζωντανές εικόνες, φρόντισα να ανεβάσω ένα ιδιαίτερο βιντεοκλίπ με σκηνές από το animation "Kingdom Hearts".

Απολαύστε το υπέροχο κομμάτι των Conjure One.

ENDLESS DREAM
CONJURE ONE

It's all coming back to me now
That strange and almost endless dream
Where I was you and you were me
You opened up your eyes and I could see
That you were falling from the world
As aimless as a shooting star in orbit around me
Thinking I was somebody else
And terrified to look at me and see yourself, well...

You are like a dream
And I am just a trip you are on
When the trip is over you will go back
To the places that you once beloved
You will look for comfort there
And when you do you'll find that it has gone
That is when you'll dream a dream
Where I am you and you are me
And then you'll know my love

So don't be afraid
Your heart is in me
And it's racing so fast now
'Cause everything we ever were or ever will be
Is shapeless as a changing cloud
Your letter written on the sky
I'm needing now to read it through my eyes
When you see just what I see
Then tenderly watch it change
And just let it be

'Cause I am like a dream
And you are just a trip that I am on
When the trip is over I will go back
To the places that I once beloved
And I will look for comfort there
And when I do I know it will be gone
That is when I'll dream a dream
Where I am you and you are me
And then I'll know your love

...so quiet now...

This is just some trip that we are on
When the trip is over we will think of this
As someplace that we once beloved
When I find no comfort here
I'll look again to find it in your arms
That is where I'll dream a dream
Where I am you and you are me
And that's where I know love

Άτιτλο

Φφφφ... Φφφφ... Ακούγομαι;;

Γεια σας, κυρίες και κύριοι. Σήμερα θα βγάλω λόγο χωρίς να ξέρω το θέμα της ομιλίας μου. Καλό ε; Για να είμαι ειλικρινής μου αρέσουν περισσότερο τα αυθόρμητα πράγματα, παρότι πασχίζω πάντα να έχω τη ζωή μου σε τάξη και να ξέρω από πριν τι πάει πού και πώς. Γι' αυτό και σήμερα, αφού συνειδητοποίησα πως ναι μεν δήλωσα επιστροφή αλλά δεν έγραψα και τίποτα έκτοτε, αποφάσισα να ανοίξω πάλι το στοματάκι μου.

Αυτό το απαίσιο φερμουάρ βρε παιδί μου στα στόματα των ανθρώπων, τι κακό πράγμα. Και το χειρότερο είναι πως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων το βάζουν οικειοθελώς. Μην μπερδεύεστε, δεν υποστηρίζω πως πάντα πρέπει να πετάμε ό,τι μας κατέβει στο κεφάλι, αλλά όχι και το άλλο άκρο. Εκφραστείτε βρε 'σεις! Χώστε τα, βρίστε, εκτονωθείτε. Εκ-φρα-στεί-τε! Μην κρατιέστε. Θέλετε να κάνετε τον άλλο σκουπίδι; Χώμα, αλοιφή και κρέμα για τις καντίλες; Κάντε το! Ξέρετε πόσες ψυχούλες εκεί έξω προσφέρονται για να γίνουν το εξιλαστήριο θύμα σας; Τα προσωπικά σας μηδενικά που όποτε εσείς το επιθυμείτε μπορούν να είναι εκεί, χαμηλά, για να μπορείτε να τους πιέσετε με το πόδι και να πάνε ακόμα πιο κάτω;; Ναι, βάλτε όλη σας τη δύναμη και λιώστε τες!

...Συγγνώμη παρασύρθηκα.
Μισό λεπτό να ξαναγίνω η γλυκιά Αντωνίτσα πάλι.

...(Reprogramming)...

O.K. Let me try once more.

Μικρά μου ζουζουνάκια, δεν ξέρω τι καιρό ακριβώς κάνει έξω, γιατί σ' αυτήν την εταιρεία το φως τις μέρας το βλέπουν μόνο τα ποντίκια κι εμείς οι υπάλληλοι ζούμε μέσα στην τρύπα τους. Υγρασία, κρύο και σκόνη είναι οι κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν οι καλικάντζαροι, γι' αυτό κι εγώ από τούδε και στο εξής θα ονομάζομαι η κυρία Troll-oompa... Ή ΤρΕλούμπα ελληνιστί (με μια απειροελάχιστη παραλλαγή για να έχει ενδιαφέρον).

Η κυρία Τρελούμπα λοιπόν, εκπέμπει στους 99 μεγακύκλους (ή στους 99 βαθμούς Κελσίου-λίγο πριν τη βράση) και σας μιλάει κατευθείαν μέσα στα εγκεφαλικά σας κύτταρα τα οποία παρεπιπτόντως καίγονται ακαριαία. Λυπάμαι, ας προσέχατε καθώς μπαίνατε την πινακίδα

«ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΗ ΕΠΙΡΡΟΗ»

στα αριστερά. Εκ δεξιών ήταν η άλλη με το σύνθημα

«Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ ΓΙΑ ΝΑ 'ΝΑΙ ΘΛΙΒΕΡΗ ΜΩΡΟ ΜΟΥ»

Τη θυμάστε; Αυτή η δεύτερη έχει ξεμείνει από τις συναυλίες των Τρυπών.

Και μια και αναφέρθηκα δυο φορές κατά διαβολική σύμπτωση σε τρύπες, ας μιλήσω λίγο γι' αυτές. Πριν πάει ο νους σας στο πονηρό, και πριν καταλήξουμε να μιλάμε για το όζον και το περιβάλλον (boring at this time...) να σας κεντρίσω το ενδιαφέρον αναλύοντας τη θεωρία μου περί ψυχολογικών τρυπών.

Καταρχήν υπάρχουν οι τρύπες που για άγνωστους λόγους έκαναν την εμφάνισή τους πάνω μας, ταυτόχρονα με την εμφάνιση τη δική μας ανάμεσα στα πόδια της μαμάς. Τρύπες εκ γεννησιμιού κοινώς. Όσο και να αρνούμαστε την ύπαρξή τους, ναι υπάρχουν και δεν κλείνουν. Δεχτείτε το και προχωρήστε παρακάτω.

Δεύτερον, υπάρχουν οι τρύπες που έχουμε την τάση να δημιουργούμε μόνοι μας στον εαυτό μας μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας υποτίθεται. Ένα παράδειγμα ψυχολογικής τρύπας είναι η έλλειψη ενός συναιθήματος που προκαλείται από ευνουχισμένες σχέσεις, καταπιεσμένες καταστάσεις και μη ολοκληρωτική προσπάθεια εκπλήρωσης των προσωπικών μας επιθυμιών. Τρύπα επίσης προκαλούν και τα απωθυμένα.

Τρίτον, είναι οι τρύπες που μας δημιουργούν οι άλλοι, είτε πρόκειται για ανθρώπους είτε για εξωτερικούς γενικώς παράγοντες. Θέλω να ελπίζω πως σε αυτήν την τελευταία κατηγορία οι σκοποί δεν είναι δόλιοι ή εκδικητικοί... Οι τρύπες που προκαλούν οι άλλοι σε εμάς ποικίλουν σε μέγεθος και είδος, ωστόσο η δικιά μας αντίδραση πρέπει να είναι πάντα η ίδια: άμεση προσπάθεια επούλωσης και κλεισίματος.

Γενικότερα, οι τρύπες πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν. Σημασία έχει εμείς πώς τις αντιμετωπίζουμε. Η φύση έδωσε στους ανθρώπους το ανοσοποιητικό σύστημα για τις σωματικές αρρώστιες, τις πληγές κλπ. Η λογική μου μού λέει πως εμείς πρέπει να φροντίσουμε να αναπτύξουμε σύστημα ανάρρωσης και σε ψυχολογικό επίπεδο. Δυστυχώς οι περισσότεροι ψάχνουμε για δεκανίκια και βοήθεια στους άλλους. Ψάχνουμε να αντλήσουμε δύναμη και κουράγιο και όρεξη για βελτίωση μέσα από τη συναστροφή με άλλους ανθρώπους, οι οποίοι επίσης πάσχουν από την ασθένεια των τρυπών είτε φαίνεται είτε όχι. Ε, ας μάθουμε επιτέλους να αναζητούμε μέσα μας πρώτα τη λύση και μετά να τρέχουμε αλλού.

Χρειάζομαι διάλειμμα... Time out please...

Volume Two

Ξέρω πως δεν το περιμένατε τόσο σύντομα να επιστρέψω, ίσως το ελπίζατε, αλλά κι εγώ δεν μπορούσα να σιωπήσω άλλο για να είμαι ειλικρινής. Το ηφαίστειο δύσκολα κρατιέται κι εγώ έχω πολύ λάβα μέσα μου! Αφήστε που τώρα είμαι ασθενής... Έχω κολλήσει το μικρόβιο του blogging και δε γιατρεύεται.

Πριν αρχίσω πάλι με τις ατελείωτες φιλοσοφίες μου, θα ήθελα να αφιερώσω ένα τραγουδάκι στο Μαράκι από τη δουλειά, γιατί με βοήθησε πολύ τις τελευταίες... χμμμ... 10 περίπου μέρες.
Για σένα λοιπόν, μωρό μου, επειδή ξέρω πόσο σου αρέσει...
 

BEGGIN' (Pilooski re-edit)
Frankie Valli & The Four Seasons

Put your loving hand out, baby
I'm begging

(Begging) begging
Put your loving hand out, baby
(Begging) begging you
Put your loving hand out, baby

Riding high when I was king
Played it hard and fast
Cause I had everything
You walked away, won me then
But easy come and easy go
And it would end

(Begging) I'm begging you
Won't you give your hand out, baby
(Begging) begging
Put your loving hand out, baby

I need you to understand
That I tried so hard
To be your man
The kind of man you want in the end
Only then can I begin to live again


Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ όταν το ακούω αυτό το τραγούδι θέλω να σηκωθώ να χορέψω... Τι κρίμα που απόψε είμαι πάλι μέσα...

Κλείσαμε μέχρι νεωτέρας

Θα ήθελα να ανακοινώσω πως στο blog μου θα επικρατήσει σιωπή μέχρι νεωτέρας.

Σας ευχαριστώ που με διαβάσατε ως τώρα.

Μέχρι να ανακοινώσω κάτι άλλο,

παρακαλώ σεβαστείτε την επιθυμία μου για ΜΟΝΑΞΙΑ!

Πάμε στοίχημα;

Με τον τζόγο πώς τα πάτε; Με τα στοιχήματα; Ρισκάρετε στη ζωή σας;

Σας έχει τύχει ποτέ να μπείτε σε ένα παιχνίδι το οποίο εν αγνοία σας είναι στημένο; Χάσατε πολλά; Νιώσατε ηλίθιοι κι αφελής που δεν είδατε την παγίδα απ' την πρώτη στιγμή; Μη στεναχωριέστε! Δεν είστε οι μόνοι! Η παρέα είναι μεγάλη και υπάρχει από τότε που ανακαλύφθηκε το ζώο-άνθρωπος! Ω, ναι!

Διότι η εξαπάτηση του άλλου είναι κάτι συνηθισμένο στους κύκλους μας.

Κι εκεί που ποντάρεις εσύ κάμποσα και γλυκαίνεσαι με τα λίγα που εισπράτεις πίσω, και να σου πάλι ποντάρεις πιο πολλά σίγουρος είτε πως σου χαμογέλασε η (ανύπαρκτη) θεά Τύχη είτε πως είσαι αρκετά ικανός κι έξυπνος για να κάνεις χαζομάρα... Κι άντε μια φορά σου βγήκε καλή. Άντε κι άλλη μία. Ως πότε όμως; Νομίζω πως στην τρίτη φορά καίγεσαι... Κι όπως λέει κι ο Πουλικάκος σε ένα τραγουδάκι του Παύλου «όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια κι όσοι ζητάνε τα πολλά θα πάρουνε π@π@ρ...» (συγχωρέστε με· ο Μήτσος το λέει, όχι εγώ).

Έτσι είναι αυτά. Η ζωή είναι για τους ολιγαρκής. Εμείς που ζούμε με το όνειρο της αφθονίας θα περιμένουμε πολύ μετά το θάνατο για να εισπράξουμε ό,τι επιθυμούσαμε πάντα.

Και καλά να χάνεις 400 ευρώ στο έτσι. Άντε και καλά να χάνεις 4000 ευρώ στο αλλιώς. Πόσο όμως κοστίζει μια αγάπη; Διότι υπάρχουν κι αυτοί που παίζουν στοίχημα και ρισκάρουν την αγάπη. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε αυτούς που λείπουν απ' το σπίτι εξαιτίας του πάθους τους και μετά από λίγο τους παρατά η γυναίκα τους...

Όπως και να 'χει... άσχημο πράγμα ο τζόγος. Όση αδρεναλίνη κι αν εκρήγνυται, επιμένω να υποστηρίζω πως δε διασκεδάζω καθόλου με τον ιδρώτα να κυλάει στο μέτωπό μου.

Παρόλα αυτά, σαν επιρρεπές κοριτσάκι παρασύρομαι... και συνεχίζω να παίζω... και χάνω...

This week's favorite song

Αυτές τις μέρες έχω λατρέψει ένα τραγουδάκι, πέρα από τα τόσα άλλα...

Θέλω να το μοιραστώ με όποιον διαβάζει εκεί έξω.



DON'T KNOW ANY BETTER
Puressence

Well I'm coming home again
on a future missing plane
and there's water on the window
a message in the rain

Just when I thought all was lost
nothing could describe it
If you're fighting for a cause
nobody should hide it

Here's my excuse, here's my excuse
and I don't know any better
who do you lose, who do you lose
when you don't know any better

Well I'm driving home again
try to lose the pain she gain
and the radio explains
someone else just took my place

Here's my excuse, here's my excuse
and I don't know any better
Falling for you, falling for you
cause I don't know any better

You think we are all the same..
You think I'll never change..

A-HA: i like it!

Υπάρχει μια δεκαετία αρκετά παρεξηγημένη από πολλούς, ωστόσο για άλλους είναι μια χρυσή δεκαετία, κατά τη διάρκεια της οποίας στην παγκόσμια δισκογραφία κυκλοφόρησαν διαμάντια.
Ένα από τα teenage συγκροτήματα που εμφανίστηκαν τότε ήταν και οι A-HA. Τρεις νέοι από τη Νορβηγία ξεκίνησαν με όνειρα και, αν και η αρχή ήταν δύσκολη, αφού το ντεμπούτο τους "Take on me" που σήμερα θεωρείται κορυφαίο και κλασσικό, εκείνη την εποχή δεν έκανε αρκετές πωλήσεις κάποια στιγμή ήρθε η πολυαναμενόμενη αναγνώριση. Πολλά κοριτσάκια σίγουρα έτρεχαν πίσω τους όταν η φήμη τους μεγάλωσε κι άρχισαν οι επιτυχίες να διαδέχονται η μία την άλλη.
Σήμερα θέλω να ανεβάσω στο blog μου μερικά από τα πιο αγαπημένα μου video τους, γιατί το λιγότερο που μπορώ να πω γι' αυτούς είναι πως τα τραγούδια τους είναι ΤΕΛΕΙΑ!! Ακούστε τα λοιπόν δυνατά!

TAKE ON ME
(1985)


We're talking away
I don't know what
I'm to say I'll say it anyway
Today's another day to find you
Shying away
I'll be coming for your love, OK?
Take on me, take me on
I'll be gone
In a day or two
So needless to say
I'm odds and ends
But that's me stumbling away
Slowly learning that life is OK.
Say after me
It's no better to be safe than sorry
Take on me, take me on
I'll be gone
In a day or two
Oh the things that you say
Is it life or
Just a play my worries away
You're all the things I've got to
remember
You're shying away
I'll be coming for you anyway
Take on me, take me on
I'll be gone
In a day or two

THE SUN ALWAYS SHINES ON TV
(1985)


Touch me
How can it be
Believe me
The sun always shines on T.V
Hold me
Close to your heart
Touch me
And give all your love to me
To me...

I Reached inside myself
And found nothing there
To ease the pressure of
My ever worrying mind
All my powers waste away
I fear the crazed and lonely looks
The mirror's sending me
These Days
Please don't ask me to defend
The shamefull lowlands
Of the way I'm drifting
Gloomily through time

I reached inside myself today
Thinking there's got to be some way
To keep my troubles distant

Touch me
How can it be
Believe me
The sun always shines on TV
Hold me
Close to your heart
Touch me
And give all your love to me


HUNTING HIGH AND LOW
(1985)


Here I am
And within the reach of my hands
She sounds asleep and she's sweeter now
Than the wildest dream could have seen her
And I Watch her slipping away
Though I know I'll be hunting high and low

High
There's no end to the lengths I'll go to
Hunting high and low
High
There's no end to lengths I'll go

To find her again
Upon this my dreams are depending
Through the dark
I sense the pounding of her heart
Next to mine
She's the sweetest love I could find
So I guess I'll be hunting high and low

High
There's no end to the lengths I'll go to
High and Low
High
Do you know what it means to love you...

I'm hunting high and low
And now she's telling me she's got to
go away
I'll always be hunting high and low
Hungry for you
Watch me tearing myself to pieces
Hunting high and low

High
There's no end to the lengths I'll go to
Oh, for you I'll be hunting high and
low

THERE'S NEVER A FOREVER THING
(1988)



Dearest...
Close your eyes now
Don't you cry
It's all right

Lie back
Leave the lights on
It's all right, dear

I'll be here through the night
With you till the first signs of light
Say the word and I'll come tonight

It's all right now
Don't you cry now
Hush...
Wipe your tears away
There's never a forever thing

All through the night
I'll try so hard to be there somehow
With you till the first signs of light
Say the word and I'll come
Tonight

Darling, don't you
Cry

CRYING IN THE RAIN
(1990)



I'll never let you see
The way my broken heart is hurting me
I've got my pride and I know how to hide
All my sorrow and pain
I'll do my crying in the rain

If I wait for stormy skies
You won't know the rain from the tears in my eyes
You'll never know that I still love you so
Though the heartaches remain
I'll do my crying in the rain

Raindrops falling from heaven
Could never take away my misery
But since we're not together
I pray for stormy weather
To hide these tears I hope you'll never see

Someday when my crying's done
I'm gonna wear a smile and walk in the sun
I may be a fool
But till then, darling, you'll never see me complain
I'll do my crying in the rain

I'll do my crying in the rain
I'll do my crying in the rain
I'll do my crying in the rain

SUMMER MOVED ON
(2000)
Summer moved on
And the way it goes
You can't tag along

Honey moved out
And the way it went
Leaves no doubt

Moments will pass
In the morning light
I found out

Seasons can't last
And there's one thing
Left to ask

Stay, don't just walk away
And leave me another day
A day just like today
With nobody else around

Friendships move on
Until the day
You can't get along

Handshakes unfold
And the way it goes
No one knows

Moments will pass
In the morning light
I found out

Seasons can't last
So there's just one thing
Left to ask

Stay, don't just walk away
And leave me another day
A day just like today
Stay, don't just walk away
With nobody else around

Seasons can't last
And there's just one thing
Left to ask

Stay, don't just walk away
And leave me another day
A day just like today
Stay, don't just walk away
With nobody else around

Summer moved on


EARLY MORNING (live 2001) (1990)


 
[Καλά αυτός o Morten Harket (τραγουδιστής)
ακόμα και στα 40 του ήταν ΘΕΟΣ! Ουάου!!
Κι έχει και από τις πιο sexy φωνές ever...]
Early morning
Eight o'clock precise
I see the lonely August sun arise

Say you know
You will
Move me like you do

Out on the fields...
I'm waiting the whole night through
Early morning, early morning, yeah

Ran the whole way
Down to the tracks
Through the doorway
Then a last look back

Say you know
You will
Save me like you do

Out on the fields...
I've waited the whole night through
Early morning, early morning, yeah

I climbed all the stairways
To find the rooftop clear
Got the shotgun lying with me here
Say you know
You will
Move me like you do

Out on the fields...
You know how it feels, yeah
Early morning, early morning, yeah

Early morning
Eight o'clock precise


ANALOGUE
(2005)


Come back, my darling one
I'm calling on you
The road ahead is long
And I must warn you

I wonder
Where did she go?
If I failed you
I tell you right now

All I want you to know; I love you
All I need is the time to show you

Come back, my fallen son
Don't let them fool you
Cos when the day is done
They'll never move you

Lay down your senseless pride
(Got more than you)
Put out your mournful tones
I tell you right now

All I want you to know; I love you
All I need is the time to show you how I feel
Feel

(Lay down your senseless pride
You travelled once too often, yeah)

I tell you right now
All I want you to know; I love you
All I need is the time to show you how I feel

All I want you to know I love you
All I need is the time to show you how I feel

(Come back, my analogue
I hardly knew ya
the high end sloping off
a thing of beauty
take hold, my little ones
my minor key sonatas
show forth your looping grace
no one here can take your place)